1Então Jó respondeu, dizendo:
1Þá svaraði Job og sagði:
2Sem dúvida vós sois o povo, e convosco morrerá a sabedoria.
2Já, vissulega, miklir menn eruð þér, og með yður mun spekin deyja út!
3Mas eu tenho entendimento como, vos; eu não vos sou inferior. Quem não sabe tais coisas como essas?
3En ég hefi vit eins og þér, ekki stend ég yður að baki, og hver er sá, er eigi viti slíkt!
4Sou motivo de riso para os meus amigos; eu, que invocava a Deus, e ele me respondia: o justo e reto servindo de irrisão!
4Athlægi vinar síns _ það má ég vera, ég sem kallaði til Guðs, og hann svaraði mér, _ ég, hinn réttláti, hreinlyndi, er að athlægi!
5No pensamento de quem está seguro há desprezo para a desgraça; ela está preparada para aquele cujos pés resvalam.
5,,Ógæfan er fyrirlitleg`` _ segir hinn öruggi, ,,hún hæfir þeim, sem skrikar fótur.``
6As tendas dos assoladores têm descanso, e os que provocam a Deus estão seguros; os que trazem o seu deus na mão!
6Tjöld spellvirkjanna standa ósködduð, og þeir lifa áhyggjulausir, sem egna Guð til reiði, og sá sem þykist bera Guð í hendi sér.
7Mas, pergunta agora �s alimárias, e elas te ensinarão; e �s aves do céu, e elas te farão saber;
7En spyr þú skepnurnar, og þær munu kenna þér, fugla loftsins, og þeir munu fræða þig,
8ou fala com a terra, e ela te ensinará; até os peixes o mar to declararão.
8eða villidýrin, og þau munu kenna þér, og fiskar hafsins munu kunngjöra þér.
9Qual dentre todas estas coisas não sabe que a mão do Senhor fez isto?
9Hver þeirra veit ekki að hönd Drottins hefir gjört þetta?
10Na sua mão está a vida de todo ser vivente, e o espírito de todo o gênero humano.
10Í hans hendi er líf alls hins lifanda og andi sérhvers mannslíkama.
11Porventura o ouvido não prova as palavras, como o paladar prova o alimento?
11Prófar eyrað ekki orðin, eins og gómurinn smakkar matinn?
12Com os anciãos está a sabedoria, e na longura de dias o entendimento.
12Hjá öldruðum mönnum er speki, og langir lífdagar veita hyggindi.
13Com Deus está a sabedoria e a força; ele tem conselho e entendimento.
13Hjá Guði er speki og máttur, hans eru ráð og hyggindi.
14Eis que ele derriba, e não se pode reedificar; ele encerra na prisão, e não se pode abrir.
14Þegar hann rífur niður, þá verður eigi byggt upp aftur, þegar hann setur einhvern í fangelsi, þá verður ekki lokið upp.
15Ele retém as águas, e elas secam; solta-as, e elas inundam a terra.
15Þegar hann stíflar vötnin, þá þorna þau upp, þegar hann hleypir þeim, þá umturna þau jörðinni.
16Com ele está a força e a sabedoria; são dele o enganado e o enganador.
16Hjá honum er máttur og viska, á valdi hans er sá er villist, og sá er í villu leiðir.
17Aos conselheiros leva despojados, e aos juízes faz desvairar.
17Hann leiðir ráðherra burt nakta og gjörir dómara að fíflum.
18Solta o cinto dos reis, e lhes ata uma corda aos lombos.
18Hann leysir fjötra konunganna og bindur reipi um lendar sjálfra þeirra.
19Aos sacerdotes leva despojados, e aos poderosos transtorna.
19Hann leiðir presta burt nakta og steypir þeim, sem sitja fastir í sessi.
20Aos que são dignos da confiança emudece, e tira aos anciãos o discernimento.
20Hann rænir reynda menn málinu og sviptir öldungana dómgreind.
21Derrama desprezo sobre os príncipes, e afrouxa o cinto dos fortes.
21Hann hellir fyrirlitning yfir tignarmennin og gjörir slakt belti hinna sterku.
22Das trevas descobre coisas profundas, e traz para a luz a sombra da morte.
22Hann grefur hið hulda fram úr myrkrinu og dregur niðdimmuna fram í birtuna.
23Multiplica as nações e as faz perecer; alarga as fronteiras das nações, e as leva cativas.
23Hann veitir þjóðunum vöxt og eyðir þeim, útbreiðir þjóðirnar og leiðir þær burt.
24Tira o entendimento aos chefes do povo da terra, e os faz vaguear pelos desertos, sem caminho.
24Hann firrir þjóðhöfðingja landsins viti og lætur þá villast um veglaus öræfi.Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.
25Eles andam nas trevas �s apalpadelas, sem luz, e ele os faz cambalear como um ébrio.
25Þeir fálma í ljóslausu myrkri, og hann lætur þá skjögra eins og drukkinn mann.