¹Chama agora; há alguém que te responda; E a qual dentre os entes santos te dirigirás?

¹Kalla þú bara! Ætli nokkur svari þér? og til hvers af hinum heilögu viltu snúa þér?

²Pois a dor destrói o louco, e a inveja mata o tolo.

²Því að gremjan drepur heimskingjann, og öfundin deyðir einfeldninginn.

³Bem vi eu o louco lançar raízes; mas logo amaldiçoei a sua habitação:

³Ég hefi að vísu séð heimskingjann festa djúpar rætur, en varð þó skyndilega að formæla bústað hans.

⁴Seus filhos estão longe da segurança, e são pisados nas portas, e não há quem os livre.

⁴Börn hans eru fjarlæg hjálpinni, þau eru troðin niður í hliðinu, og enginn bjargar.

⁵A sua messe é devorada pelo faminto, que até dentre os espinhos a tira; e o laço abre as fauces para a fazenda deles.

⁵Uppskeru hans etur hinn hungraði, já, jafnvel inn í þyrna sækir hann hana, og hinir þyrstu þrá eigur hans.

⁶Porque a aflição não procede do pó, nem a tribulação brota da terra;

⁶Því að óhamingjan vex ekki upp úr moldinni, og mæðan sprettur ekki upp úr jarðveginum.

⁷mas o homem nasce para a tribulação, como as faíscas voam para cima.

⁷Nei, maðurinn fæðist til mæðu, eins og neistarnir fljúga upp í loftið.

⁸Mas quanto a mim eu buscaria a Deus, e a Deus entregaria a minha causa;

⁸En ég mundi snúa mér til hins Almáttka og bera málefni mitt upp fyrir Guði,

⁹o qual faz coisas grandes e inescrutáveis, maravilhas sem número.

⁹honum, sem gjörir mikla hluti og órannsakanlega, dásemdarverk, sem eigi verða talin,

¹⁰Ele derrama a chuva sobre a terra, e envia águas sobre os campos.

¹⁰sem gefur regn á jörðina og sendir vatn yfir vellina

¹¹Ele põe num lugar alto os abatidos; e os que choram são exaltados � segurança.

¹¹til þess að hefja hina lítilmótlegu hátt upp, og til þess að hinir sorgbitnu öðlist mikla sælu;

¹²Ele frustra as maquinações dos astutos, de modo que as suas mãos não possam levar coisa alguma a efeito.

¹²honum, sem gjörir að engu áform hinna lævísu, svo að hendur þeirra koma engu varanlegu til leiðar,

¹³Ele apanha os sábios na sua própria astúcia, e o conselho dos perversos se precipita.

¹³sem veiðir vitringana í slægð þeirra, svo að ráð hinna slungnu kollsteypast.

¹⁴Eles de dia encontram as trevas, e ao meio-dia andam �s apalpadelas, como de noite.

¹⁴Á daginn reka þeir sig á myrkur, og sem um nótt þreifa þeir fyrir sér um hádegið.

¹⁵Mas Deus livra o necessitado da espada da boca deles, e da mão do poderoso.

¹⁵Þannig frelsar hann munaðarleysingjann úr gini þeirra og fátæklinginn undan valdi hins sterka.

¹⁶Assim há esperança para o pobre; e a iniqüidade tapa a boca.

¹⁶Þannig er von fyrir hinn vesala, og illskan lokar munni sínum.

¹⁷Eis que bem-aventurado é o homem a quem Deus corrige; não desprezes, pois, a correção do Todo-Poderoso.

¹⁷Sjá, sæll er sá maður, er Guð hirtir, lítilsvirð því eigi ögun hins Almáttka.

¹⁸Pois ele faz a ferida, e ele mesmo a liga; ele fere, e as suas mãos curam.

¹⁸Því að hann særir, en bindur og um, hann slær, og hendur hans græða.

¹⁹Em seis angústias te livrará, e em sete o mal não te tocará.

¹⁹Úr sex nauðum frelsar hann þig, og í hinni sjöundu snertir þig ekkert illt.

²⁰Na fome te livrará da morte, e na guerra do poder da espada.

²⁰Í hallærinu frelsar hann þig frá dauða og í orustunni undan valdi sverðsins.

²¹Do açoite da língua estarás abrigado, e não temerás a assolação, quando chegar.

²¹Fyrir svipu tungunnar ert þú falinn og þarft ekkert að óttast, er eyðingin kemur.

²²Da assolação e da fome te rirás, e dos animais da terra não terás medo.

²²Að eyðing og hungri getur þú hlegið, og villidýrin þarft þú ekki að óttast.

²³Pois até com as pedras do campo terás a tua aliança, e as feras do campo estarão em paz contigo.

²³Því að þú ert í bandalagi við steina akurlendisins, og dýr merkurinnar eru í sátt við þig.

²⁴Saberás que a tua tenda está em paz; visitarás o teu rebanho, e nada te faltará.

²⁴Og þú munt komast að raun um, að tjald þitt er heilt, þú kannar bústað þinn og saknar einskis.

²⁵Também saberás que se multiplicará a tua descendência e a tua posteridade como a erva da terra.

²⁵Og þú munt komast að raun um, að niðjar þínir eru margir og afsprengi þitt sem gras á jörðu.

²⁶Em boa velhice irás � sepultura, como se recolhe o feixe de trigo a seu tempo.

²⁶Í hárri elli munt þú ganga inn í gröfina, eins og kornbundinið er látið í hlöðuna á sínum tíma.Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!

²⁷Eis que isso já o havemos inquirido, e assim o é; ouve-o, e conhece-o para teu bem.

²⁷Sjá, þetta höfum vér útgrundað, þannig er það. Heyr þú það og set það vel á þig!