Portuguese: Almeida Atualizada

Icelandic

Lamentations

5

1Lembra-te, Senhor, do que nos tem sucedido; considera, e olha para o nosso opróbrio.
1Minnstu þess, Drottinn, hvað yfir oss hefir gengið, lít þú á og sjá háðung vora.
2A nossa herdade passou a estranhos, e as nossas casas a forasteiros.
2Arfleifð vor er komin í hendur annarra, hús vor í hendur útlendinga.
3çrfãos somos sem pai, nossas mães são como viuvas.
3Vér erum orðnir munaðarleysingjar, föðurlausir, mæður vorar orðnar sem ekkjur.
4A nossa água por dinheiro a bebemos, por preço vem a nossa lenha.
4Vatnið sem vér drekkum, verðum vér að kaupa, viðinn fáum vér aðeins gegn borgun.
5Os nossos perseguidores estão sobre os nossos pescoços; estamos cansados, e não temos descanso.
5Ofsækjendur vorir sitja á hálsi vorum, þótt vér séum þreyttir, fáum vér enga hvíld.
6Aos egípcios e aos assírios estendemos as mãos, para nos fartarmos de pão.
6Til Egyptalands réttum vér út höndina, til Assýríu, til þess að seðjast af mat.
7Nossos pais pecaram, e já não existem; e nós levamos as suas iniqüidades.
7Feður vorir syndguðu, þeir eru eigi framar til, og vér berum misgjörð þeirra.
8Escravos dominam sobre nós; ninguém há que nos arranque da sua mão.
8Þrælar drottna yfir oss, enginn hrífur oss úr höndum þeirra.
9Com perigo de nossas vidas obtemos o nosso pão, por causa da espada do deserto.
9Með lífsháska sækjum vér matbjörg vora í eyðimörkinni, þar sem sverðið vofir yfir oss.
10Nossa pele está abraseada como um forno, por causa do ardor da fome.
10Hörund vort er orðið svart eins og ofn af hungurbruna.
11Forçaram as mulheres em Sião, as virgens nas cidades de Judá.
11Konur hafa þeir svívirt í Síon, meyjar í Júda-borgum.
12Príncipes foram enforcados pelas mãos deles; as faces dos anciãos não foram respeitadas.
12Höfðingja hengdu þeir, öldungnum sýndu þeir enga virðingu.
13Mancebos levaram a mó; meninos tropeçaram sob fardos de lenha.
13Æskumennirnir urðu að þræla við kvörnina, og sveinarnir duttu undir viðarbyrðunum.
14Os velhos já não se assentam nas portas, os mancebos já não cantam.
14Öldungarnir eru horfnir úr borgarhliðunum, æskumennirnir frá strengleikum.
15Cessou o gozo de nosso coração; converteu-se em lamentação a nossa dança.
15Fögnuður hjarta vors er þrotinn, gleðidans vor snúinn í sorg.
16Caiu a coroa da nossa cabeça; ai de nós. porque pecamos.
16Kórónan er fallin af höfði voru, vei oss, því að vér höfum syndgað.
17Portanto desmaiou o nosso coração; por isso se escureceram os nossos olhos.
17Af því er hjarta vort sjúkt orðið, vegna þess eru augu vor döpur,
18Pelo monte de Sião, que está assolado, andam os chacais.
18vegna Síonarfjalls, sem er í eyði og refir nú hlaupa um.
19Tu, Senhor, permaneces eternamente; e o teu trono subsiste de geração em geração.
19Þú, Drottinn, ríkir að eilífu, þitt hásæti stendur frá kyni til kyns.
20Por que te esquecerias de nós para sempre, por que nos desampararias por tanto tempo?
20Hví vilt þú gleyma oss eilíflega, yfirgefa oss um langan aldur?Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
21Converte-nos a ti, Senhor, e seremos convertidos; renova os nossos dias como dantes;
21Snú þú oss til þín, Drottinn, þá snúum vér við, lát þú daga vora aftur verða eins og forðum!
22se é que não nos tens de todo rejeitado, se é que não estás sobremaneira irado contra nos.