¹Aproximava-se a festa dos pães ázimos, que se chama a páscoa.

¹Nú fór í hönd hátíð ósýrðu brauðanna, sú er nefnist páskar.

²E os principais sacerdotes e os escribas andavam procurando um modo de o matar; pois temiam o povo.

²Og æðstu prestarnir og fræðimennirnir leituðu fyrir sér, hvernig þeir gætu ráðið hann af dögum, því að þeir voru hræddir við lýðinn.

³Entrou então Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, que era um dos doze;

³Þá fór Satan í Júdas, sem kallaður var Ískaríot og var í tölu þeirra tólf.

⁴e foi ele tratar com os principais sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria.

⁴Hann fór og ræddi við æðstu prestana og varðforingjana um það, hvernig hann skyldi framselja þeim Jesú.

⁵Eles se alegraram com isso, e convieram em lhe dar dinheiro.

⁵Þeir urðu glaðir við og hétu honum fé fyrir.

⁶E ele concordou, e buscava ocasião para lho entregar sem alvoroço.

⁶Hann gekk að því og leitaði færis að framselja hann þeim, þegar fólkið væri fjarri.

⁷Ora, chegou o dia dos pães ázimos, em que se devia imolar a páscoa;

⁷Þegar sá dagur ósýrðu brauðanna kom, er slátra skyldi páskalambinu,

⁸e Jesus enviou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a páscoa, para que a comamos.

⁸sendi Jesús þá Pétur og Jóhannes og sagði: ,,Farið og búið til páskamáltíðar fyrir oss.``

⁹Perguntaram-lhe eles: Onde queres que a preparemos?

⁹Þeir sögðu við hann: ,,Hvar vilt þú, að við búum hana?``

¹⁰Respondeu-lhes: Quando entrardes na cidade, sair-vos-á ao encontro um homem, levando um cântaro de água; segui-o até a casa em que ele entrar.

¹⁰En hann sagði við þá: ,,Þegar þið komið inn í borgina, mætir ykkur maður, sem ber vatnsker. Fylgið honum inn þangað sem hann fer,

¹¹E direis ao dono da casa: O Mestre manda perguntar-te: Onde está o aposento em que hei de comer a páscoa com os meus discípulos?

¹¹og segið við húsráðandann: ,Meistarinn spyr þig: Hvar er herbergið, þar sem ég get neytt páskamáltíðarinnar með lærisveinum mínum?`

¹²Então ele vos mostrará um grande cenáculo mobiliado; aí fazei os preparativos.

¹²Hann mun þá sýna ykkur loftsal mikinn, búinn hægindum. Hafið þar viðbúnað.``

¹³Foram, pois, e acharam tudo como lhes dissera e prepararam a páscoa.

¹³Þeir fóru og fundu allt eins og hann hafði sagt og bjuggu til páskamáltíðar.

¹⁴E, chegada a hora, pôs-se Jesus � mesa, e com ele os apóstolos.

¹⁴Og er stundin var komin, gekk hann til borðs og postularnir með honum.

¹⁵E disse-lhes: Tenho desejado ardentemente comer convosco esta páscoa, antes da minha paixão;

¹⁵Og hann sagði við þá: ,,Hjartanlega hef ég þráð að neyta þessarar páskamáltíðar með yður, áður en ég líð.

¹⁶pois vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no reino de Deus.

¹⁶Því ég segi yður: Eigi mun ég framar neyta hennar, fyrr en hún fullkomnast í Guðs ríki.``

¹⁷Então havendo recebido um cálice, e tendo dado graças, disse: Tomai-o, e reparti-o entre vós;

¹⁷Þá tók hann kaleik, gjörði þakkir og sagði: ,,Takið þetta og skiptið með yður.

¹⁸porque vos digo que desde agora não mais beberei do fruto da videira, até que venha o reino de Deus.

¹⁸Því ég segi yður: Héðan í frá mun ég eigi drekka af ávexti vínviðarins, fyrr en Guðs ríki kemur.``

¹⁹E tomando pão, e havendo dado graças, partiu-o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que é dado por vós; fazei isto em memória de mim.

¹⁹Og hann tók brauð, gjörði þakkir, braut það, gaf þeim og sagði: ,,Þetta er líkami minn, sem fyrir yður er gefinn. Gjörið þetta í mína minningu.``

²⁰Semelhantemente, depois da ceia, tomou o cálice, dizendo: Este cálice é o novo pacto em meu sangue, que é derramado por vós.

²⁰Eins tók hann kaleikinn eftir kvöldmáltíðina og sagði: ,,Þessi kaleikur er hinn nýi sáttmáli í mínu blóði, sem fyrir yður er úthellt.

²¹Mas eis que a mão do que me trai está comigo � mesa.

²¹En sjá, hönd þess, er mig svíkur, er á borðinu hjá mér.

²²Porque, na verdade, o Filho do homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!

²²Mannssonurinn fer að sönnu þá leið, sem ákveðin er, en vei þeim manni, sem því veldur, að hann verður framseldur.``

²³Então eles começaram a perguntar entre si qual deles o que ia fazer isso.

²³Og þeir tóku að spyrjast á um það, hver þeirra mundi verða til þess að gjöra þetta.

²⁴Levantou-se também entre eles contenda, sobre qual deles parecia ser o maior.

²⁴Og þeir fóru að metast um, hver þeirra væri talinn mestur.

²⁵Ao que Jesus lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que sobre eles exercem autoridade são chamados benfeitores.

²⁵En Jesús sagði við þá: ,,Konungar þjóða drottna yfir þeim og valdhafar þeirra kallast velgjörðamenn.

²⁶Mas vós não sereis assim; antes o maior entre vós seja como o mais novo; e quem governa como quem serve.

²⁶En eigi sé yður svo farið, heldur sé hinn mesti yðar á meðal sem væri hann yngstur og foringinn sem þjónn.

²⁷Pois qual é maior, quem está � mesa, ou quem serve? porventura não é quem está � mesa? Eu, porém, estou entre vós como quem serve.

²⁷Því hvort er sá meiri, sem situr til borðs, eða hinn, sem þjónar? Er það ekki sá sem situr til borðs? Samt er ég meðal yðar eins og þjónninn.

²⁸Mas vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas provações;

²⁸En þér eruð þeir sem hafið verið stöðugir með mér í freistingum mínum.

²⁹e assim como meu Pai me conferiu domínio, eu vo-lo confiro a vós;

²⁹Og yður fæ ég ríki í hendur, eins og faðir minn hefur fengið mér,

³⁰para que comais e bebais � minha mesa no meu reino, e vos senteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.

³⁰að þér megið eta og drekka við borð mitt í ríki mínu, sitja í hásætum og dæma tólf ættkvíslir Ísraels.

³¹Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo;

³¹Símon, Símon, Satan krafðist yðar að sælda yður eins og hveiti.

³²mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, fortalece teus irmãos.

³²En ég hef beðið fyrir þér, að trú þín þrjóti ekki. Og styrk þú bræður þína, þegar þú ert snúinn við.``

³³Respondeu-lhe Pedro: Senhor, estou pronto a ir contigo tanto para a prisão como para a morte.

³³En Símon sagði við hann: ,,Herra, reiðubúinn er ég að fylgja þér bæði í fangelsi og dauða.``

³⁴Tornou-lhe Jesus: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes tenhas negado que me conheces.

³⁴Jesús mælti: ,,Ég segi þér, Pétur: Áður en hani galar í dag, munt þú þrisvar hafa neitað því, að þú þekkir mig.``

³⁵E perguntou-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje, ou alparcas, faltou-vos porventura alguma coisa? Eles responderam: Nada.

³⁵Og hann sagði við þá: ,,Þegar ég sendi yður út án pyngju og mals og skólausa, brast yður þá nokkuð?`` Þeir svöruðu: ,,Nei, ekkert.``

³⁶Disse-lhes pois: Mas agora, quem tiver bolsa, tome-a, como também o alforje; e quem não tiver espada, venda o seu manto e compre-a.

³⁶Þá sagði hann við þá: ,,En nú skal sá, er pyngju hefur, taka hana með sér og eins sá, er mal hefur, og hinn, sem ekkert á, selji yfirhöfn sína og kaupi sverð.

³⁷Porquanto vos digo que importa que se cumpra em mim isto que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Pois o que me diz respeito tem seu cumprimento.

³⁷Því ég segi yður, að þessi ritning á að rætast á mér: ,með illvirkjum var hann talinn.` Og nú er að fullnast það sem um mig er ritað.``

³⁸Disseram eles: Senhor, eis aqui duas espadas. Respondeu-lhes: Basta.

³⁸En þeir sögðu: ,,Herra, hér eru tvö sverð.`` Og hann sagði við þá: ,,Það er nóg.``

³⁹Então saiu e, segundo o seu costume, foi para o Monte das Oliveiras; e os discípulos o seguiam.

³⁹Síðan fór hann út og gekk, eins og hann var vanur, til Olíufjallsins. Og lærisveinarnir fylgdu honum.

⁴⁰Quando chegou �quele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁰Þegar hann kom á staðinn, sagði hann við þá: ,,Biðjið, að þér fallið ekki í freistni.``

⁴¹E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e pondo-se de joelhos, orava,

⁴¹Og hann vék frá þeim svo sem steinsnar, féll á kné, baðst fyrir og sagði:

⁴²dizendo: Pai, se queres afasta de mim este cálice; todavia não se faça a minha vontade, mas a tua.

⁴²,,Faðir, ef þú vilt, þá tak þennan kaleik frá mér! En verði þó ekki minn heldur þinn vilji.`` [

⁴³Então lhe apareceu um anjo do céu, que o confortava.

⁴³Þá birtist honum engill af himni, sem styrkti hann.

⁴⁴E, posto em agonia, orava mais intensamente; e o seu suor tornou-se como grandes gotas de sangue, que caíam sobre o chão.

⁴⁴Og hann komst í dauðans angist og baðst enn ákafar fyrir, en sveiti hans varð eins og blóðdropar, er féllu á jörðina.]

⁴⁵Depois, levantando-se da oração, veio para os seus discípulos, e achou-os dormindo de tristeza;

⁴⁵Hann stóð upp frá bæn sinni, kom til lærisveinanna og fann þá sofandi, örmagna af hryggð.

⁴⁶e disse-lhes: Por que estais dormindo? Lenvantai-vos, e orai, para que não entreis em tentação.

⁴⁶Og hann sagði við þá: ,,Hví sofið þér? Rísið upp og biðjið, að þér fallið ekki í freistni.``

⁴⁷E estando ele ainda a falar, eis que surgiu uma multidão; e aquele que se chamava Judas, um dos doze, ia adiante dela, e chegou-se a Jesus para o beijar.

⁴⁷Meðan hann var enn að tala, kom flokkur manna, og fremstur fór einn hinna tólf, Júdas, áður nefndur. Hann gekk að Jesú til að kyssa hann.

⁴⁸Jesus, porém, lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do homem?

⁴⁸Jesús sagði við hann: ,,Júdas, svíkur þú Mannssoninn með kossi?``

⁴⁹Quando os que estavam com ele viram o que ia suceder, disseram: Senhor, feri-los-emos a espada?

⁴⁹Þeir sem með honum voru, sáu að hverju fór og sögðu: ,,Herra, eigum vér ekki að bregða sverði?``

⁵⁰Então um deles feriu o servo do sumo sacerdote, e cortou-lhe a orelha direita.

⁵⁰Og einn þeirra hjó til þjóns æðsta prestsins og sneið af honum hægra eyrað.

⁵¹Mas Jesus disse: Deixei-os; basta. E tocando-lhe a orelha, o curou.

⁵¹Þá sagði Jesús: ,,Hér skal staðar nema.`` Og hann snart eyrað og læknaði hann.

⁵²Então disse Jesus aos principais sacerdotes, oficiais do templo e anciãos, que tinham ido contra ele: Saístes, como a um salteador, com espadas e varapaus?

⁵²Þá sagði Jesús við æðstu prestana, varðforingja helgidómsins og öldungana, sem komnir voru á móti honum: ,,Eruð þér að fara að mér með sverðum og bareflum eins og gegn ræningja?

⁵³Todos os dias estava eu convosco no templo, e não estendestes as mãos contra mim; mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.

⁵³Daglega var ég með yður í helgidóminum, og þér lögðuð ekki hendur á mig. En þetta er yðar tími og máttur myrkranna.``

⁵⁴Então, prendendo-o, o levaram e o introduziram na casa do sumo sacerdote; e Pedro seguia-o de longe.

⁵⁴En þeir tóku hann höndum og leiddu brott og fóru með hann í hús æðsta prestsins. Pétur fylgdi eftir álengdar.

⁵⁵E tendo eles acendido fogo no meio do pátio e havendo-se sentado � roda, sentou-se Pedro entre eles.

⁵⁵Menn höfðu kveikt eld í miðjum garðinum og sátu við hann, og Pétur settist meðal þeirra.

⁵⁶Uma criada, vendo-o sentado ao lume, fixou os olhos nele e disse: Esse também estava com ele.

⁵⁶En þerna nokkur sá hann sitja í bjarmanum, hvessti á hann augun og sagði: ,,Þessi maður var líka með honum.``

⁵⁷Mas Pedro o negou, dizendo: Mulher, não o conheço.

⁵⁷Því neitaði hann og sagði: ,,Kona, ég þekki hann ekki.``

⁵⁸Daí a pouco, outro o viu, e disse: Tu também és um deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.

⁵⁸Litlu síðar sá hann annar maður og sagði: ,,Þú ert líka einn af þeim.`` En Pétur svaraði: ,,Nei, maður minn, það er ég ekki.``

⁵⁹E, tendo passado quase uma hora, outro afirmava, dizendo: Certamente este também estava com ele, pois é galileu.

⁵⁹Og að liðinni um það bil einni stund fullyrti enn annar þetta og sagði: ,,Víst var þessi líka með honum, enda Galíleumaður.``

⁶⁰Mas Pedro respondeu: Homem, não sei o que dizes. E imediatamente estando ele ainda a falar, cantou o galo.

⁶⁰Pétur mælti: ,,Ekki skil ég, hvað þú átt við, maður.`` Og jafnskjótt sem hann sagði þetta, gól hani.

⁶¹Virando-se o Senhor, olhou para Pedro; e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe havia dito: Hoje, antes que o galo cante, três vezes me negarás.

⁶¹Og Drottinn vék sér við og leit til Péturs. Þá minntist Pétur orða Drottins, er hann mælti við hann: ,,Áður en hani galar í dag, muntu þrisvar afneita mér.``

⁶²E, havendo saído, chorou amargamente.

⁶²Og hann gekk út og grét beisklega.

⁶³Os homens que detinham Jesus zombavam dele, e feriam-no;

⁶³En þeir menn, sem gættu Jesú, hæddu hann og börðu,

⁶⁴e, vendando-lhe os olhos, perguntavam, dizendo: Profetiza, quem foi que te bateu?

⁶⁴huldu andlit hans og sögðu: ,,Spáðu nú, hver það var, sem sló þig?``

⁶⁵E, blasfemando, diziam muitas outras coisas contra ele.

⁶⁵Og marga aðra svívirðu sögðu þeir við hann.

⁶⁶Logo que amanheceu reuniu-se a assembléia dos anciãos do povo, tanto os principais sacerdotes como os escribas, e o conduziam ao sinédrio deles, onde lhe disseram:

⁶⁶Þegar dagur rann, kom öldungaráð lýðsins saman, bæði æðstu prestar og fræðimenn, og létu færa hann fyrir ráðsfund sinn.

⁶⁷Se tu és o Cristo, dize-no-lo. Replicou-lhes ele: Se eu vo-lo disser, não o crereis;

⁶⁷Þeir sögðu: ,,Ef þú ert Kristur, þá seg oss það.`` En hann sagði við þá: ,,Þótt ég segi yður það, munuð þér ekki trúa,

⁶⁸e se eu vos interrogar, de modo algum me respondereis.

⁶⁸og ef ég spyr yður, svarið þér ekki.

⁶⁹Mas desde agora estará assentado o Filho do homem � mão direita do poder de Deus.

⁶⁹En upp frá þessu mun Mannssonurinn sitja til hægri handar Guðs kraftar.``

⁷⁰Ao que perguntaram todos: Logo, tu és o Filho de Deus? Respondeu-lhes: Vós dizeis que eu sou.

⁷⁰Þá spurðu þeir allir: ,,Ert þú þá sonur Guðs?`` Og hann sagði við þá: ,,Þér segið, að ég sé sá.``En þeir sögðu: ,,Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans.``

⁷¹Então disseram: Por que ainda temos necessidade de testemunho? pois nós mesmos o ouvimos da sua própria boca.

⁷¹En þeir sögðu: ,,Hvað þurfum vér nú framar vitnis við? Vér höfum sjálfir heyrt það af munni hans.``