¹Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.

¹Öðru sinni gekk hann í samkunduhús. Þar var maður með visna hönd,

²E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.

²og höfðu þeir nánar gætur á Jesú, hvort hann læknaði hann á hvíldardegi. Þeir hugðust kæra hann.

³E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.

³Og Jesús segir við manninn með visnu höndina: ,,Statt upp og kom hér fram!``

⁴Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.

⁴Síðan spyr hann þá: ,,Hvort er heldur leyfilegt að gjöra gott eða gjöra illt á hvíldardegi, bjarga lífi eða deyða?`` En þeir þögðu.

⁵E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.

⁵Og hann leit í kring á þá með reiði, sárhryggur yfir harðúð hjartna þeirra, og sagði við manninn: ,,Réttu fram hönd þína.`` Hann rétti fram höndina, og hún varð heil.

⁶E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.

⁶Þá gengu farísearnir út og tóku þegar með Heródesarsinnum saman ráð sín gegn honum, hvernig þeir gætu náð lífi hans.

⁷Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,

⁷Jesús fór með lærisveinum sínum út að vatninu, og fylgdi mikill fjöldi úr Galíleu og úr Júdeu,

⁸e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.

⁸frá Jerúsalem, Ídúmeu, landinu handan Jórdanar, og úr byggðum Týrusar og Sídonar kom til hans fjöldi manna, er heyrt höfðu, hve mikið hann gjörði.

⁹Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;

⁹Og hann bauð lærisveinum sínum að hafa til bát fyrir sig, svo að mannfjöldinn þrengdi eigi að honum.

¹⁰porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.

¹⁰En marga hafði hann læknað, og því þustu að honum allir þeir, sem einhver mein höfðu, til að snerta hann.

¹¹E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.

¹¹Og hvenær sem óhreinir andar sáu hann, féllu þeir fram fyrir honum og æptu upp: ,,Þú ert sonur Guðs.``

¹²E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.

¹²En hann lagði ríkt á við þá, að þeir gjörðu hann eigi kunnan.

¹³Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.

¹³Síðan fór hann til fjalls og kallaði til sín þá er hann sjálfur vildi, og þeir komu til hans.

¹⁴Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;

¹⁴Hann skipaði tólf, er skyldu vera með honum og hann gæti sent út að prédika,

¹⁵e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.

¹⁵með valdi að reka út illa anda.

¹⁶Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;

¹⁶Hann skipaði þá tólf: Símon, er hann gaf nafnið Pétur,

¹⁷Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;

¹⁷Jakob Sebedeusson og Jóhannes bróður hans, en þeim gaf hann nafnið Boanerges, sem þýðir þrumusynir,

¹⁸André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,

¹⁸og Andrés, Filippus og Bartólómeus, Matteus og Tómas, Jakob Alfeusson, Taddeus og Símon vandlætara

¹⁹e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.

¹⁹og Júdas Ískaríot, þann er sveik hann.

²⁰Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.

²⁰Þegar hann kemur heim, safnast þar aftur mannfjöldi, svo þeir gátu ekki einu sinni matast.

²¹Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.

²¹Hans nánustu fréttu það og fóru út og vildu ná honum, enda sögðu þeir, að hann væri frá sér.

²²E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.

²²Og fræðimennirnir, er komnir voru ofan frá Jerúsalem, sögðu: ,,Beelsebúl er í honum. Með fulltingi höfðingja illra anda rekur hann út illu andana.``

²³Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?

²³En Jesús kallaði þá til sín og mælti við þá í líkingum: ,,Hvernig getur Satan rekið Satan út?

²⁴Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;

²⁴Verði ríki sjálfu sér sundurþykkt, fær það ríki eigi staðist,

²⁵ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;

²⁵og verði heimili sjálfu sér sundurþykkt, fær það heimili eigi staðist.

²⁶e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.

²⁶Sé nú Satan risinn gegn sjálfum sér og orðinn sér sundurþykkur, fær hann ekki staðist, þá er úti um hann.

²⁷Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.

²⁷Enginn getur brotist inn í hús hins sterka og rænt föngum hans, nema hann bindi áður hinn sterka, þá getur hann rænt hús hans.

²⁸Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;

²⁸Sannlega segi ég yður: Allt verður mannanna börnum fyrirgefið, allar syndir þeirra og lastmælin, hve mjög sem þeir kunna að lastmæla,

²⁹mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.

²⁹en sá sem lastmælir gegn heilögum anda, fær eigi fyrirgefningu um aldur, hann er sekur um eilífa synd.``

³⁰Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.

³⁰En þeir höfðu sagt: ,,Óhreinn andi er í honum.``

³¹Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.

³¹Nú koma móðir hans og bræður, standa úti og gera honum orð að koma.

³²E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.

³²Mikill fjöldi sat í kringum hann, og var honum sagt: ,,Móðir þín, bræður og systur eru hér úti og spyrja eftir þér.``

³³Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!

³³Hann svarar þeim: ,,Hver er móðir mín og bræður?``

³⁴E olhando em redor para os que estavam sentados � roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!

³⁴Og hann leit á þá, er kringum hann sátu, og segir: ,,Hér er móðir mín og bræður mínir!Hver, sem gjörir vilja Guðs, sá er bróðir minn, systir og móðir.``

³⁵Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

³⁵Hver, sem gjörir vilja Guðs, sá er bróðir minn, systir og móðir.``