¹Então Jesus tornou a falar-lhes por parábolas, dizendo:

¹Þá tók Jesús enn að tala við þá í dæmisögum og mælti:

²O reino dos céus é semelhante a um rei que celebrou as bodas de seu filho.

²,,Líkt er um himnaríki og konung einn, sem gjörði brúðkaup sonar síns.

³Enviou os seus servos a chamar os convidados para as bodas, e estes não quiseram vir.

³Hann sendi þjóna sína að kalla til brúðkaupsins þá, sem boðnir voru, en þeir vildu ekki koma.

⁴Depois enviou outros servos, ordenando: Dizei aos convidados: Eis que tenho o meu jantar preparado; os meus bois e cevados já estão mortos, e tudo está pronto; vinde �s bodas.

⁴Aftur sendi hann aðra þjóna og mælti: ,Segið þeim, sem boðnir voru: Veislu mína hef ég búið, uxum mínum og alifé er slátrað, og allt er tilbúið, komið í brúðkaupið.`

⁵Eles, porém, não fazendo caso, foram, um para o seu campo, outro para o seu negócio;

⁵En þeir skeyttu því ekki. Einn fór á akur sinn, annar til kaupskapar síns,

⁶e os outros, apoderando-se dos servos, os ultrajaram e mataram.

⁶en hinir tóku þjóna hans, misþyrmdu þeim og drápu.

⁷Mas o rei encolerizou-se; e enviando os seus exércitos, destruiu aqueles homicidas, e incendiou a sua cidade.

⁷Konungur reiddist, sendi út her sinn og lét tortíma morðingjum þessum og brenna borg þeirra.

⁸Então disse aos seus servos: As bodas, na verdade, estão preparadas, mas os convidados não eram dignos.

⁸Síðan segir hann við þjóna sína: ,Brúðkaupsveislan er tilbúin, en hinir boðnu voru ekki verðugir.

⁹Ide, pois, pelas encruzilhadas dos caminhos, e a quantos encontrardes, convidai-os para as bodas.

⁹Farið því út á vegamót, og bjóðið í brúðkaupið hverjum þeim sem þér finnið.`

¹⁰E saíram aqueles servos pelos caminhos, e ajuntaram todos quantos encontraram, tanto maus como bons; e encheu-se de convivas a sala nupcial.

¹⁰Þjónarnir fóru út á vegina og söfnuðu öllum, sem þeir fundu, vondum og góðum, svo að brúðkaupssalurinn varð alskipaður gestum.

¹¹Mas, quando o rei entrou para ver os convivas, viu ali um homem que não trajava veste nupcial;

¹¹Konungur gekk þá inn að sjá gestina og leit þar mann, sem var ekki búinn brúðkaupsklæðum.

¹²e perguntou-lhe: Amigo, como entraste aqui, sem teres veste nupcial? Ele, porém, emudeceu.

¹²Hann segir við hann: ,Vinur, hvernig ert þú hér kominn og ert ekki í brúðkaupsklæðum?` Maðurinn gat engu svarað.

¹³Ordenou então o rei aos servos: Amarrai-o de pés e mãos, e lançai-o nas trevas exteriores; ali haverá choro e ranger de dentes.

¹³Konungur sagði þá við þjóna sína: ,Bindið hann á höndum og fótum og varpið honum í ystu myrkur. Þar verður grátur og gnístran tanna.`

¹⁴Porque muitos são chamados, mas poucos escolhidos.

¹⁴Því að margir eru kallaðir, en fáir útvaldir.``

¹⁵Então os fariseus se retiraram e consultaram entre si como o apanhariam em alguma palavra;

¹⁵Þá gengu farísearnir burt og tóku saman ráð sín, hvernig þeir gætu flækt hann í orðum.

¹⁶e enviaram-lhe os seus discípulos, juntamente com os herodianos, a dizer; Mestre, sabemos que és verdadeiro, e que ensinas segundo a verdade o caminho de Deus, e de ninguém se te dá, porque não olhas a aparência dos homens.

¹⁶Þeir senda til hans lærisveina sína ásamt Heródesarsinnum, og þeir segja: ,,Meistari, vér vitum, að þú ert sannorður og kennir Guðs veg í sannleika, þú hirðir ekki um álit neins, enda gjörir þú þér engan mannamun.

¹⁷Dize-nos, pois, que te parece? É lícito pagar tributo a César, ou não?

¹⁷Seg oss því, hvað þér líst? Leyfist að gjalda keisaranum skatt eða ekki?``

¹⁸Jesus, porém, percebendo a sua malícia, respondeu: Por que me experimentais, hipócritas?

¹⁸Jesús þekkti illsku þeirra og sagði: ,,Hví freistið þér mín, hræsnarar?

¹⁹Mostrai-me a moeda do tributo. E eles lhe apresentaram um denário.

¹⁹Sýnið mér peninginn, sem goldinn er í skatt.`` Þeir fengu honum denar.

²⁰Perguntou-lhes ele: De quem é esta imagem e inscrição?

²⁰Hann spyr: ,,Hvers mynd og yfirskrift er þetta?``

²¹Responderam: De César. Então lhes disse: Dai, pois, a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus.

²¹Þeir svara: ,,Keisarans.`` Hann segir: ,,Gjaldið þá keisaranum það, sem keisarans er, og Guði það, sem Guðs er.``

²²Ao ouvirem isso, ficaram admirados; e, deixando-o, se retiraram.

²²Þegar þeir heyrðu þetta, undruðust þeir, og þeir yfirgáfu hann og gengu burt.

²³No mesmo dia vieram alguns saduceus, que dizem não haver ressurreição, e o interrogaram, dizendo:

²³Sama dag komu til hans saddúkear, en þeir neita því, að upprisa sé til, og sögðu við hann:

²⁴Mestre, Moisés disse: Se morrer alguém, não tendo filhos, seu irmão casará com a mulher dele, e suscitará descendência a seu irmão.

²⁴,,Meistari, Móse segir: ,Deyi maður barnlaus, þá skal bróðir hans ganga að eiga konu bróður síns og vekja honum niðja.`

²⁵Ora, havia entre nós sete irmãos: o primeiro, tendo casado, morreu: e, não tendo descendência, deixou sua mulher a seu irmão;

²⁵Hér voru með oss sjö bræður. Sá fyrsti kvæntist og dó. Hann átti engan niðja og eftirlét því bróður sínum konuna.

²⁶da mesma sorte também o segundo, o terceiro, até o sétimo.

²⁶Eins varð um næsta og þriðja og þá alla sjö.

²⁷depois de todos, morreu também a mulher.

²⁷Síðast allra dó konan.

²⁸Portanto, na ressurreição, de qual dos sete será ela esposa, pois todos a tiveram?

²⁸Kona hvers þeirra sjö verður hún í upprisunni? Allir höfðu þeir átt hana.``

²⁹Jesus, porém, lhes respondeu: Errais, não compreendendo as Escrituras nem o poder de Deus;

²⁹En Jesús svaraði þeim: ,,Þér villist, því að þér þekkið ekki ritningarnar né mátt Guðs.

³⁰pois na ressurreição nem se casam nem se dão em casamento; mas serão como os anjos no céu.

³⁰Í upprisunni kvænast menn hvorki né giftast. Þeir eru sem englar á himni.

³¹E, quanto � ressurreição dos mortos, não lestes o que foi dito por Deus:

³¹En um upprisu dauðra hafið þér ekki lesið það sem Guð segir við yður:

³²Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque, e o Deus de Jacó? Ora, ele não é Deus de mortos, mas de vivos.

³²,Ég er Guð Abrahams, Guð Ísaks og Guð Jakobs.` Ekki er hann Guð dauðra, heldur lifenda.``

³³E as multidões, ouvindo isso, se maravilhavam da sua doutrina.

³³En mannfjöldinn hlýddi á og undraðist mjög kenningu hans.

³⁴Os fariseus, quando souberam, que ele fizera emudecer os saduceus, reuniram-se todos;

³⁴Þegar farísear heyrðu, að hann hafði gjört saddúkea orðlausa, komu þeir saman.

³⁵e um deles, doutor da lei, para o experimentar, interrogou- o, dizendo:

³⁵Og einn þeirra, sem var lögvitringur, vildi freista hans og spurði:

³⁶Mestre, qual é o grande mandamento na lei?

³⁶,,Meistari, hvert er hið æðsta boðorð í lögmálinu?``

³⁷Respondeu-lhe Jesus: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, e de todo o teu entendimento.

³⁷Hann svaraði honum: ,,,Elska skalt þú Drottin, Guð þinn, af öllu hjarta þínu, allri sálu þinni og öllum huga þínum.`

³⁸Este é o grande e primeiro mandamento.

³⁸Þetta er hið æðsta og fremsta boðorð.

³⁹E o segundo, semelhante a este, é: Amarás ao teu próximo como a ti mesmo.

³⁹Annað er þessu líkt: ,Þú skalt elska náunga þinn eins og sjálfan þig.`

⁴⁰Destes dois mandamentos dependem toda a lei e os profetas.

⁴⁰Á þessum tveimur boðorðum hvílir allt lögmálið og spámennirnir.``

⁴¹Ora, enquanto os fariseus estavam reunidos, interrogou-os Jesus, dizendo:

⁴¹Meðan farísearnir voru saman komnir, spurði Jesús þá:

⁴²Que pensais vós do Cristo? De quem é filho? Responderam-lhe: De Davi.

⁴²,,Hvað virðist yður um Krist? Hvers son er hann?`` Þeir svara: ,,Davíðs.``

⁴³Replicou-lhes ele: Como é então que Davi, no Espírito, lhe chama Senhor, dizendo:

⁴³Hann segir: ,,Hvernig getur þá Davíð, innblásinn andanum, kallað hann drottin? Hann segir:

⁴⁴Disse o Senhor ao meu Senhor: Assenta-te � minha direita, até que eu ponha os teus inimigos de baixo dos teus pés?

⁴⁴Drottinn sagði við minn drottin: Set þig mér til hægri handar, þangað til ég gjöri óvini þína að fótskör þinni.

⁴⁵Se Davi, pois, lhe chama Senhor, como é ele seu filho?

⁴⁵Fyrst Davíð kallar hann drottin, hvernig getur hann þá verið sonur hans?``Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar.

⁴⁶E ninguém podia responder-lhe palavra; nem desde aquele dia jamais ousou alguém interrogá-lo.

⁴⁶Enginn gat svarað honum einu orði, og frá þeim degi þorði enginn að spyrja hann neins framar.