1Eu te amo, ó Senhor, força minha.
1Til söngstjórans. Eftir Davíð, þjón Drottins, er flutti Drottni orð þessara ljóða, þá er Drottinn frelsaði hann af hendi allra óvina hans og af hendi Sáls.
2O Senhor é a minha rocha, a minha fortaleza e o meu libertador; o meu Deus, o meu rochedo, em quem me refúgio; o meu escudo, a força da minha salvação, e o meu alto refúgio.
2Hann mælti: Ég elska þig, Drottinn, þú styrkur minn.
3Invoco o Senhor, que é digno de louvor, e sou salvo dos meus inimigos.
3Drottinn, bjarg mitt og vígi og frelsari minn, Guð minn, hellubjarg mitt, þar sem ég leita hælis, skjöldur minn og horn hjálpræðis míns, háborg mín!
4Cordas de morte me cercaram, e torrentes de perdição me amedrontaram.
4Lofaður sé Drottinn, hrópa ég, og ég frelsast frá óvinum mínum.
5Cordas de Seol me cingiram, laços de morte me surpreenderam.
5Brimöldur dauðans umkringdu mig, elfur glötunarinnar skelfdu mig,
6Na minha angústia invoquei o Senhor, sim, clamei ao meu Deus; do seu templo ouviu ele a minha voz; o clamor que eu lhe fiz chegou aos seus ouvidos.
6snörur Heljar luktu um mig, möskvar dauðans féllu yfir mig.
7Então a terra se abalou e tremeu, e os fundamentos dos montes também se moveram e se abalaram, porquanto ele se indignou.
7Í angist minni kallaði ég á Drottin, og til Guðs míns hrópaði ég. Hann heyrði raust mína í helgidómi sínum, og óp mitt barst til eyrna honum.
8Das suas narinas subiu fumaça, e da sua boca saiu fogo devorador; dele saíram brasas ardentes.
8Jörðin bifaðist og nötraði, undirstöður fjallanna skulfu, þær bifuðust, því að hann var reiður,
9Ele abaixou os céus e desceu; trevas espessas havia debaixo de seus pés.
9reykur gekk fram úr nösum hans og eyðandi eldur af munni hans, glóðir brunnu út frá honum.
10Montou num querubim, e voou; sim, voou sobre as asas do vento.
10Hann sveigði himininn og steig niður, og skýsorti var undir fótum hans.
11Fez das trevas o seu retiro secreto; o pavilhão que o cercava era a escuridão das águas e as espessas nuvens do céu.
11Hann steig á bak kerúb og flaug af stað og sveif á vængjum vindarins.
12Do resplendor da sua presença saíram, pelas suas espessas nuvens, saraiva e brasas de fogo.
12Hann gjörði myrkur að skýli sínu, regnsorta og skýþykkni að fylgsni sínu allt um kring.
13O Senhor trovejou a sua voz; e havia saraiva e brasas de fogo.
13Frá ljómanum fyrir honum brutust hagl og eldglæringar gegnum ský hans.
14Despediu as suas setas, e os espalhou; multiplicou raios, e os perturbou.
14Þá þrumaði Drottinn á himnum, og Hinn hæsti lét raust sína gjalla.
15Então foram vistos os leitos das águas, e foram descobertos os fundamentos do mundo, � tua repreensão, Senhor, ao sopro do vento das tuas narinas.
15Hann skaut örvum sínum og tvístraði óvinum sínum, lét eldingar leiftra og hræddi þá.
16Do alto estendeu o braço e me tomou; tirou-me das muitas águas.
16Þá sá í mararbotn, og undirstöður jarðarinnar urðu berar fyrir ógnun þinni, Drottinn, fyrir andgustinum úr nösum þínum.
17Livrou-me do meu inimigo forte e daqueles que me odiavam; pois eram mais poderosos do que eu.
17Hann seildist niður af hæðum og greip mig, dró mig upp úr hinum miklu vötnum.
18Surpreenderam-me eles no dia da minha calamidade, mas o Senhor foi o meu amparo.
18Hann frelsaði mig frá hinum sterku óvinum mínum, frá fjandmönnum mínum, er voru mér yfirsterkari.
19Trouxe-me para um lugar espaçoso; livrou-me, porque tinha prazer em mim.
19Þeir réðust á mig á mínum óheilladegi, en Drottinn var mín stoð.
20Recompensou-me o Senhor conforme a minha justiça, retribuiu-me conforme a pureza das minhas mãos.
20Hann leiddi mig út á víðlendi, frelsaði mig, af því að hann hafði þóknun á mér.
21Pois tenho guardado os caminhos do Senhor, e não me apartei impiamente do meu Deus.
21Drottinn fer með mig eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna geldur hann mér,
22Porque todas as suas ordenanças estão diante de mim, e nunca afastei de mim os seus estatutos.
22því að ég hefi varðveitt vegu Drottins og hefi ekki reynst ótrúr Guði mínum.
23Também fui irrepreensível diante dele, e me guardei da iniqüidade.
23Allar skipanir hans hefi ég fyrir augum, og boðorðum hans þokaði ég eigi burt frá mér.
24Pelo que o Senhor me recompensou conforme a minha justiça, conforme a pureza de minhas mãos perante os seus olhos.
24Ég var lýtalaus fyrir honum og gætti mín við misgjörðum.
25Para com o benigno te mostras benigno, e para com o homem perfeito te mostras perfeito.
25Fyrir því galt Drottinn mér eftir réttlæti mínu, eftir hreinleik handa minna fyrir augliti hans.
26Para com o puro te mostras puro, e para com o perverso te mostras contrário.
26Gagnvart ástríkum ert þú ástríkur, gagnvart ráðvöndum ráðvandur,
27Porque tu livras o povo aflito, mas os olhos altivos tu os abates.
27gagnvart hreinum hreinn, en gagnvart rangsnúnum ert þú afundinn.
28Sim, tu acendes a minha candeia; o Senhor meu Deus alumia as minhas trevas.
28Þú hjálpar þjáðum lýð, en gjörir hrokafulla niðurlúta.
29Com o teu auxílio dou numa tropa; com o meu Deus salto uma muralha.
29Já, þú lætur lampa minn skína, Drottinn, Guð minn, þú lýsir mér í myrkrinu.
30Quanto a Deus, o seu caminho é perfeito; a promessa do Senhor é provada; ele é um escudo para todos os que nele confiam.
30Því að fyrir þína hjálp brýt ég múra, fyrir hjálp Guðs míns stekk ég yfir borgarveggi.
31Pois, quem é Deus senão o Senhor? e quem é rochedo senão o nosso Deus?
31Vegur Guðs er lýtalaus, orð Drottins er hreint, skjöldur er hann öllum þeim sem leita hælis hjá honum.
32Ele é o Deus que me cinge de força e torna perfeito o meu caminho;
32Hver er Guð nema Drottinn, og hver er hellubjarg utan vor Guð?
33faz os meus pés como os das corças, e me coloca em segurança nos meus lugares altos.
33Sá Guð sem gyrðir mig styrkleika og gjörir veg minn sléttan,
34Adestra as minhas mãos para a peleja, de sorte que os meus braços vergam um arco de bronze.
34sem gjörir fætur mína sem hindanna og veitir mér fótfestu á hæðunum,
35Também me deste o escudo da tua salvação; a tua mão direita me sustém, e a tua clemência me engrandece.
35sem æfir hendur mínar til hernaðar, svo að armar mínir benda eirbogann.
36Alargas o caminho diante de mim, e os meus pés não resvalam.
36Og þú gafst mér skjöld hjálpræðis þíns, og hægri hönd þín studdi mig, og lítillæti þitt gjörði mig mikinn.
37Persigo os meus inimigos, e os alcanço; não volto senão depois de os ter consumido.
37Þú rýmdir til fyrir skrefum mínum, og ökklar mínir riðuðu ekki.
38Atravesso-os, de modo que nunca mais se podem levantar; caem debaixo dos meus pés.
38Ég elti óvini mína og náði þeim og sneri ekki aftur, fyrr en ég hafði gjöreytt þeim.
39Pois me cinges de força para a peleja; prostras debaixo de mim aqueles que contra mim se levantam.
39Ég molaði þá sundur, þeir máttu eigi upp rísa, þeir hnigu undir fætur mér.
40Fazes também que os meus inimigos me dêem as costas; aos que me odeiam eu os destruo.
40Þú gyrtir mig styrkleika til ófriðarins, beygðir fjendur mína undir mig.
41Clamam, porém não há libertador; clamam ao Senhor, mas ele não lhes responde.
41Þú lést mig sjá bak óvina minna, og fjendum mínum eyddi ég.
42Então os esmiúço como o pó diante do vento; lanço-os fora como a lama das ruas.
42Þeir hrópuðu, en enginn kom til hjálpar, þeir hrópuðu til Drottins, en hann svaraði þeim ekki.
43Livras-me das contendas do povo, e me fazes cabeça das nações; um povo que eu não conhecia se me sujeita.
43Og ég muldi þá sem mold á jörð, tróð þá fótum sem saur á strætum.
44Ao ouvirem de mim, logo me obedecem; com lisonja os estrangeiros se me submetem.
44Þú frelsaðir mig úr fólkorustum, gjörðir mig að höfðingja þjóðanna, lýður sem ég þekkti ekki þjónar mér.
45Os estrangeiros desfalecem e, tremendo, saem dos seus esconderijos.
45Óðara en þeir heyra mín getið, hlýða þeir mér, útlendingar smjaðra fyrir mér.
46Vive o Senhor; bendita seja a minha rocha, e exaltado seja o Deus da minha salvação,
46Útlendingar dragast upp og koma skjálfandi fram úr fylgsnum sínum.
47o Deus que me dá vingança, e sujeita os povos debaixo de mim,
47Lifi Drottinn, lofað sé mitt bjarg, og hátt upp hafinn sé Guð hjálpræðis míns,
48que me livra de meus inimigos; sim, tu me exaltas sobre os que se levantam contra mim; tu me livras do homem violento.
48sá Guð sem veitti mér hefndir og braut þjóðir undir mig,
49Pelo que, ó Senhor, te louvarei entre as nações, e entoarei louvores ao teu nome.
49sem hreif mig úr höndum óvina minna. Og yfir mótstöðumenn mína hófst þú mig, frá ójafnaðarmönnum frelsaðir þú mig.Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]
50Ele dá grande livramento ao seu rei, e usa de benignidade para com o seu ungido, para com Davi e sua posteridade, para sempre.
50Fyrir því vil ég vegsama þig, Drottinn, meðal þjóðanna og lofsyngja þínu nafni. [ (Psalms 18:51) Hann veitir konungi sínum mikla hjálp og auðsýnir miskunn sínum smurða, Davíð og niðjum hans að eilífu. ]