Portuguese: Almeida Atualizada

Kekchi

1 Kings

9

1Sucedera pois que, tendo Salomão acabado de edificar a casa do Senhor, e a casa do rei, e tudo quanto lhe aprouve fazer,
1Laj Salomón quixchoy xyîbanquil lix templo li Kâcuaß joß ajcuiß lix palacio ut chixjunil li quiraj xyîbanquil.
2apareceu-lhe o Senhor segunda vez, como lhe tinha aparecido em Gibeão.
2Li Kâcuaß quixcßutbesi rib chiru laj Salomón xcaß sut joß nak quixcßutbesi rib chiru aran Gabaón.
3E o Senhor lhe disse: Ouvi a tua oração e a tua súplica, que fizeste perante mim; santifiquei esta casa que edificaste, a fim de pôr ali o meu nome para sempre; e os meus olhos e o meu coração estarão ali todos os dias.
3Ut li Kâcuaß quixye re: —Xcuabi lâ tij nak xatzßâma chicuu. Lâin xinsantobresi li templo aßin li xayîb re tinlokßonîk cuiß chi junelic. Lâin junelic tincuânk saß li templo ut lâin tin-ilok re chi junelic.
4Ora, se tu andares perante mim como andou Davi, teu pai, com inteireza de coração e com eqüidade, fazendo conforme tudo o que te ordenei, e guardando os meus estatutos e as minhas ordenanças,
4Chatcuânk saß xyâlal chicuu joß nak quicuan laj David lâ yucuaß. Chabânu saß tîquilal chixjunil li naxye saß li chakßrab.
5então confirmarei o trono de teu reino sobre Israel para sempre, como prometi a teu pai Davi, dizendo: Não te faltará varão sobre o trono de Israel.
5Cui tâbânu li cßaßru xinye âcue, lâin tinxakab saß xnaßaj lâ cuanquilal, ut lâat junelic tattaklânk saß xbêneb laj Israel joß quinye re laj David lâ yucuaß nak junelic tâcuânk junak reheb li ralal xcßajol chokß xreyeb laj Israel.
6Se, porém, vós e vossos filhos de qualquer maneira vos desviardes e nao me seguirdes, nem guadardardes os meus mandamentos e os meus estatutos, que vos tenho proposto, mas fordes, e servirdes a outros deuses, curvando-vos perante eles,
6Abanan cui lâat ut eb lâ cualal âcßajol têcanab xbânunquil li naxye lin chakßrab, ut incßaß têbânu li cßaßru xinye êre, ut cui lâex tex-oc chixlokßoninquil li jalanil dios ut texcßanjelak chiruheb,
7então exterminarei a Israel da terra que lhe dei; e a esta casa, que santifiquei a meu nome, lançarei longe da minha presença, e Israel será por provérbio e motejo entre todos os povos.
7cui têbânu chi joßcan lâin texcuisi chêjunilex lâex aj Israel saß li chßochß li xinqßue êre. Ut li templo aßin li xinsantobresi chokß re inlokßoninquil tinsach ru. Ut lê tenamit Israel tâhobekß ut tâseßêk xbaneb li jalan tenamiteb.
8E desta casa, que é tão exaltada, todo aquele que por ela passar pasmará e assobiará, e dirá: Por que fez o Senhor assim a esta terra e a esta casa?
8Li ani teßnumekß aran teßsachk xchßôleb ut teßxseße li templo li qßuebil xlokßal ut teßxye, “¿Cßaßut nak li Kâcuaß xbânu chi joßcaßin re li tenamit aßin ut re li templo aßin?” chaßkeb.
9E lhe responderão: E porque deixaram ao Senhor seu Deus, que tirou da terra do Egito a seus pais, e se apegaram a deuses alheios, e perante eles se encurvaram, e os serviram; por isso o Senhor trouxe sobre eles todo este mal.
9Ut eb li jun chßol chic teßxye, “Joßcaßin xeßxcßul xban nak xeßxtzßektâna li Kâcuaß Dios li qui-isin chak reheb lix xeßtônil xyucuaßeb aran Egipto. Ut xeßoc chixlokßoninquil li jalanil dios ut chi cßanjelac chiruheb. Joßcan nak li Kâcuaß xqßue li raylal aßin saß xbêneb,” chaßkeb.—
10Ao fim dos vinte anos em que Salomão edificara as duas casas, a casa do Senhor e a casa do rei,
10Quinumeß junmay chihab xyîbanquil lix templo li Dios ut lix palacio li rey Salomón.
11como Hirão, rei de Tiro, trouxera a Salomão madeira de cedro e de cipreste, e ouro segundo todo o seu desejo, deu o rei Salomão a Hirão vinte cidades na terra da Galiléia.
11Laj Hiram lix reyeb laj Tiro quixqßue li cßaßru quicßanjelac chiru laj Salomón re li cablac. Quixqßue nabal li cheß chacalteß ut ciprés ut quixqßue ajcuiß nabal li oro. Joßcan nak laj Salomón quixqßue re laj Hiram junmay chi tenamit li cuanqueb Galilea.
12Hirão, pois, saiu de Tiro para ver as cidades que Salomão lhe dera; porém não lhe agradaram.
12Laj Hiram cô chirilbaleb li tenamit li quiqßueheß re xban laj Salomón. Abanan incßaß quicuulac chiru.
13Pelo que disse: Que cidades são estas que me deste, irmão meu? De sorte que são chamadas até hoje terra de Cabul.
13Ut quixye: —¿Ma aßin eb li tenamit xaqßue cue, at châbil cuamîg? chan re laj Salomón. Ut quixqßue “Cabul” chokß xcßabaßeb li tenamit aßan toj chalen anakcuan.
14Hirão enviara ao rei cento e vinte talentos de ouro.
14Laj Hiram quixsi re laj Salomón caßchßin chic mâ jun ciento quintal li oro re li cablac.
15A razão da leva de gente para trabalho forçado que o rei Salomão fez é esta: edificar a casa do Senhor e a sua própria casa, e Milo, e o muro de Jerusalém, como também Hazor, e Megido, e Gezer.
15Laj Salomón quixpuersiheb li tenamit chi cßanjelac re xyîbanquil li templo ut lix palacio, ut li cab Milo xcßabaß. Ut quixtakla ajcuiß xyîbanquil li tzßac li sutsu cuiß li tenamit Jerusalén. Joßcan ajcuiß eb li tenamit Hazor, Meguido ut Gezer.
16Pois Faraó, rei do Egito, tendo subido, tomara a Gezer e a queimara a fogo, e matando os cananeus que moravam na cidade, dera-a em dote a sua filha, mulher de Salomão.
16Laj faraón, lix reyeb laj Egipto, cô chi pletic saß li tenamit Gezer. Quixcßat li tenamit ut quixcamsiheb laj cananeo li cuanqueb aran. Ut quixsi re lix rabin nak quisumla li naßajej li quirêchani. Lix rabin, aßan li rixakil laj Salomón.
17Salomão edificou Gezer, Bete-Horom a baixa,
17Laj Salomón quixtakla cuißchic xyîbanquil li tenamit Gezer, joß ajcuiß li tenamit Bet-horón li cuan takßa.
18Baalate, Tamar no deserto daquela terra,
18Joßcan ajcuiß eb li tenamit Baalat ut Tadmor li cuanqueb saß li chaki chßochß.
19como também todas as cidades-armazéns que Salomão tinha, as cidades dos carros as cidades dos cavaleiros, e tudo o que Salomão quis edificar em Jerusalém, no Líbano, e em toda a terra de seu domínio.
19Ut laj Salomón quixtakla ajcuiß xyîbanquil eb li tenamit li xocxo cuiß li tzacaêmkeb, ut li tenamit li xocxo cuiß lix carruajeb, li tenamit li cuanqueb cuiß lix soldados li nequeßxic chirix cacuây. Quixtakla xyîbanquil li joß qßuial quiraj xyîbanquil aran Jerusalén ut Líbano ut saß eb li naßajej li cuanqueb rubel xcuanquil.
20Quanto a todo o povo que restou dos amorreus, dos heteus, dos perizeus, dos heveus e dos jebuseus, que não eram dos filhos de Israel,
20Cuanqueb li mâcuaßeb aj Israel li toj queßcana saß eb li tenamit aßan. Aßaneb aßin li queßcana: eb laj amorreo, eb laj heteo, eb laj ferezeo, eb laj heveo, ut eb laj jebuseo.
21a seus filhos, que restaram depois deles na terra, os quais os filhos de Israel não puderam destruir totalmente, Salomão lhes impôs tributo de trabalho forçado, até hoje.
21Eb li ralal xcßajoleb li queßcana chi cuânc saß li tenamit Israel queßqßueheß chi cßanjelac chi cau xban laj Salomón re xtojbal rix lix naßajeb. Eb aßan queßcana chi cuânc aran xban nak eb laj Israel incßaß queßru chirisinquileb saß lix naßajeb.
22Mas dos filhos de Israel não fez Salomão escravo algum; porém eram homens de guerra, e seus servos, e seus príncipes, e seus capitães, e chefes dos seus carros e dos seus cavaleiros.
22Mâ jun reheb laj Israel queßqßueheß chi cßanjelac joß queßcßanjelac li jalaneb xtenamit xban nak laj Salomón quixqßueheb laj Israel chi cßanjelac chokß xsoldado. Cuanqueb li queßqßueheß xcßanjel saß li palacio ut cuanqueb queßqßueheß chi taklânc saß xbêneb li nequeßxic saß li carruaje re pletic. Ut cuanqueb ajcuiß li queßqßueheß chi taklânc saß xbêneb li soldado li nequeßxic chirix cacuây.
23Estes eram os chefes dos oficiais que estavam sobre a obra de Salomão, quinhentos e cinqüenta, que davam ordens ao povo que trabalhava na obra.
23b ciento riqßuin mero ciento eb li cuînk li quixxakabeb laj Salomón chi taklânc saß xbêneb li jalaneb xtenamiteb li puersinbileb chi cßanjelac.
24Subiu, porém, a filha de Faraó da cidade de Davi � sua casa, que Salomão lhe edificara; então ele edificou Milo.
24Lix rabin laj faraón qui-el saß li tenamit li quicuan cuiß laj David ut quikßaxon saß li rochoch li quiyîbâc xban laj Salomón. Ut laj Salomón quixqßue chi yîbâc li cab Milo.
25E Salomão oferecia três vezes por ano holocaustos e ofertas pacíficas sobre a altar que edificara ao Senhor, queimando com eles incenso sobre o altar que estava perante o Senhor, depois que acabou de edificar a casa.
25Laj Salomón quixqßue lix cßatbil mayej oxib sut chiru li chihab. Ut quixqßue ajcuiß saß li artal li quixyîb re li Kâcuaß. Quixqßue lix mayej re xcßambaleb rib saß usilal riqßuin li Kâcuaß. Ut quixcßat ajcuiß li incienso saß li artal li cuan chiru li naßajej li nahilan cuiß li Kâcuaß nak queßrakeß chixyîbanquil li templo.
26Também o rei Salomão fez uma frota em Eziom-Geber, que está junto a Elote, na praia do Mar Vermelho, na terra de Edom.
26Ut li rey Salomón quixyîb nabaleb li nînki jucub saß li tenamit Ezión-geber li cuan nachß riqßuin li tenamit Elot chire li Caki Palau li cuan saß xcuênt Edom.
27Hirão mandou com aquela frota, em companhia dos servos de Salomão, os seus próprios servos, marinheiros que conheciam o mar;
27Ut li rey Hiram quixtaklaheb li nequeßcßanjelac chiru li nequeßxnau chi us xchßeßbal li jucub. Ut queßcôeb rochbeneb li nequeßcßanjelac chiru laj Salomón.Eb aßan queßcôeb saß li jucub saß li tenamit Ofir ut queßxcßam chak caßchßin chic mâ cuaklaju quintal li oro ut queßxqßue re li rey Salomón.
28os quais foram a Ofir, e tomaram de lá quatrocentos e vinte talentos de ouro, que trouxeram ao rei Salomão.
28Eb aßan queßcôeb saß li jucub saß li tenamit Ofir ut queßxcßam chak caßchßin chic mâ cuaklaju quintal li oro ut queßxqßue re li rey Salomón.