1Ora, vieram os zifeus a Saul, a Gibeá, dizendo: Não está Davi se escondendo no outeiro de Haquila, defronte de Jesimom?
1Eb li cuînk li cuanqueb saß li tenamit Zif queßcôeb cuißchic riqßuin laj Saúl ut queßxye re nak laj David mukmu saß li tzûl Haquila saß li chaki chßochß li cuan saß li na-el cuiß li sakße.
2Então Saul se levantou, e desceu ao deserto de Zife, levando consigo três mil homens escolhidos de Israel, para buscar a Davi no deserto de Zife.
2Laj Saúl quixsicß ruheb oxib mil lix soldados ut queßcôeb saß junpât chixsicßbal laj David saß li chaki chßochß aran Zif.
3E acampou-se Saul no outeiro de Haquila, defronte de Jesimom, junto ao caminho; porém Davi ficou no deserto, e percebendo que Saul vinha após ele ao deserto,
3Queßxyîb lix muhebâleb chire be saß li tzûl Haquila chire li chaki chßochß. Ut laj David quixqßue retal nak laj Saúl yô chixsicßbal saß li chaki chßochß.
4enviou espias, e certificou-se de que Saul tinha chegado.
4Laj David quixtaklaheb aj qßuehol etal ut queßril nak relic chi yâl laj Saúl cuan aran.
5Então Davi levantou-se e foi ao lugar onde Saul se tinha acampado; viu Davi o lugar onde se deitavam Saul e Abner, filho de Ner, chefe do seu exército. E Saul estava deitado dentro do acampamento, e o povo estava acampado ao redor dele.
5Laj David cô saß li naßajej li cuanqueb cuiß lix muhebâleb laj Saúl ut quixsiqßui bar yô chi cuârc laj Saúl ut laj Abner li ralal laj Ner. Laj Abner, aßan li nataklan saß xbêneb li soldados. Laj Saúl yô chi cuârc saß xyi ut eb lix soldados yôqueb chi cuârc chi xjun sutam.
6Então Davi, dirigindo-se a Aimeleque, o heteu, e a Abisai, filho de Zeruia, irmão de Joabe, perguntou: Quem descerá comigo a Saul, ao arraial? Respondeu Abisai: Eu descerei contigo.
6Rochbeneb laj David cuanqueb laj Ahimelec aj heteo ut laj Abisai, lix yum lix Sarvia. Laj Abisai, aßan li rîtzßin laj Joab. Laj David quixye reheb: —¿Ani êre tâxic chicuix saß lix muhebâl laj Saúl? chan. —Lâin tinxic châcuix, chan laj Abisai.
7Foram, pois, Davi e Abisai de noite ao povo; e eis que Saul estava deitado, dormindo dentro do acampamento, e a sua lança estava pregada na terra � sua cabeceira; e Abner e o povo estavam deitados ao redor dele.
7Chiru li kßojyîn aßan laj David ut laj Abisai queßcôeb saß lix muhebâl laj Saúl. Laj Saúl yô chi cuârc ut lix lâns xakxo saß chßochß chixcßatk xjolom. Laj Abner ut lix soldados yôqueb chi cuârc chi xjun sutam.
8Então disse Abisai a Davi: Deus te entregou hoje nas mãos o teu inimigo; deixa-me, pois, agora encravá-lo na terra, com a lança, de um só golpe; não o ferirei segunda vez.
8Laj Abisai quixye re laj David: —Anakcuan li Dios xkßaxtesi saß âcuukß li xicß na-iloc âcue. Anakcuan chinâcanab chixcamsinquil riqßuin lix lâns. Jun sut ajcuiß tincut li lâns ut tinxekß saß chßochß, chan.
9Mas Davi respondeu a Abisai: Não o mates; pois quem pode estender a mão contra o ungido do Senhor, e ficar inocente?
9Abanan laj David quixye re: —Mâcamsi aßan. ¿Cßaßut nak tâcamsi li rey li quisiqßueß ru xban li Kâcuaß? Cuan âmâc cui tâcamsi aßan, chan.
10Disse mais Davi: Como vive o Senhor, ou o Senhor o ferirá, ou chegará o seu dia e morrerá, ou descerá para a batalha e perecerá;
10Ut quixye ajcuiß laj David: —Saß xcßabaß li yoßyôquil Dios lâin ninye nak li Kâcuaß tâqßuehok re chi câmc. Nak tâcuulak xkßehil, laj Saúl tâcâmk. Mâre xban yajel malaj ut tâcamsîk saß plêt.
11o Senhor, porém, me guarde de que eu estenda a mão contra o ungido do Senhor. Agora, pois, toma a lança que está � sua cabeceira, e a bilha d'água, e vamo-nos.
11Li Kâcuaß Dios taxak chitenkßânk cue re nak incßaß tinbânu raylal re li sicßbil ru xban li Dios. Anakcuan takacßam chikix lix lâns li cuan saß xjolom ut takacßam ajcuiß lix su li cuan haß chi saß, chan laj David.
12Tomou, pois, Davi a lança e a bilha d'água da cabeceira de Saul, e eles se foram. Ninguém houve que o visse, nem que o soubesse, nem que acordasse; porque todos estavam dormindo, pois da parte do Senhor havia caído sobre eles um profundo sono.
12Laj David ut laj Abisai queßxcßam lix lâns ut queßxcßam ajcuiß xnaßaj lix haß ut queßcôeb. Mâ ani qui-iloc reheb. Ut mâ ani qui-abin reheb. Mâ ani qui-aj ru xban nak li Kâcuaß Dios quixcuartesiheb.
13Então Davi, passando � outra banda, pôs-se no cume do monte, ao longe, de maneira que havia grande distância entre eles.
13Laj David cô jun pacßal li ru takßa toj saß xbên li tzûl najt riqßuin laj Saúl.
14E Davi bradou ao povo, e a Abner, filho de Ner, dizendo: Não responderás, Abner? Então Abner respondeu e disse: Quem és tu, que bradas ao rei?
14Ut quixjap re ut quixye reheb lix soldado laj Saúl: —At Abner, ¿ma nacacuabi li yôquin chixyebal êre? chan. Ut laj Abner quixye: —¿Anihat lâat nak nacajap chak âcue saß xbên li rey? chan.
15Ao que disse Davi a Abner: Não és tu um homem? e quem há em Israel como tu? Por que, então, não guardaste o rei, teu senhor? porque um do povo veio para destruir o rei, teu senhor.
15Laj David quixye re: —At Abner, ¿ma mâcuaß ta biß lâat li kßaxal cau âcuib chi pletic saß xyânkeb chixjunileb li cuînk aj Israel? ¿Cßaßut nak incßaß yôcat chixcolbal rix li rey? Cuanqueb li xeßoc saß lix muhebâl re raj teßxcamsi li rey.
16Não é bom isso que fizeste. Vive o Senhor, que sois dignos de morte, porque não guardastes a vosso senhor, o ungido do Senhor. Vede, pois, agora onde está a lança do rei, e a bilha d'água que estava � sua cabeceira.
16Incßaß us li xabânu. Saß xcßabaß li Dios ninye êre nak êcßulub câmc, lâat joßqueb ajcuiß lâ soldados xban nak incßaß yôquex chixcolbal rix li rey li sicßbil ru xban li Dios. Qßuehomak retal. ¿Bar cuan lix lâns li rey ut lix naßaj lix haß li cuan saß xjolom li rey? Sicßomak ut têril ma têtau, chan.
17Saul reconheceu a voz de Davi, e disse: Não é esta a tua voz, meu filho Davi? Respondeu Davi: E minha voz, ó rei, meu senhor.
17Laj Saúl quirabi nak yô chi âtinac laj David ut quixnau nak aßan xyâb xcux. Quixye: —¿Ma mâcuaßat ta biß lâat, at David, li yôcat chi âtinac? chan. Laj David quixye re: —At rey, yâl li xaye. Lâin laj David, chan.
18Disse mais: Por que o meu senhor persegue tanto o seu servo? que fiz eu? e que maldade se acha na minha mão?
18Ut quixye ajcuiß re: —At rey, ¿cßaßut nak toj yôcat chinsicßbal re tinâcamsi? ¿Cßaßru inmâc châcuu? ¿Cßaßru li incßaß us xinbânu âcue?
19Ouve pois agora, ó rei, meu senhor, as palavras de teu servo: Se é o Senhor quem te incita contra mim, receba ele uma oferta; se, porém, são os filhos dos homens, malditos sejam perante o Senhor, pois eles me expulsaram hoje para que eu não tenha parte na herança do Senhor, dizendo: Vai, serve a outros deuses.
19At rey, chacuabi taxak li cßaßru tinye, lâin aj cßanjel châcuu. Cui li Kâcuaß quixye âcue nak xicß chic tinâcuil, us raj tixcßûluban ta junak mayej re nak tixjal xcßaßux. Abanan, cui ut yal cuînk li yôqueb chi yehoc âcue nak tâbânu raylal cue, aß taxak li Kâcuaß chimajecuânk reheb xban nak xineßrisi saß lin tenamit bar nequeßxlokßoni cuiß li Kâcuaß. Ut yôqueb chintaklanquil re nak tinlokßoni li jalanil dios.
20Agora, pois, não caia o meu sangue em terra fora da presença do Senhor; pois saiu o rei de Israel em busca duma pulga, como quem persegue uma perdiz nos montes.
20Lâin incßaß nacuaj câmc saß jalan naßajej bar incßaß nequeßxlokßoni cuiß li tzßakal Dios. At rey, ¿cßaßut nak yôcat chinsicßbal joß nak nasiqßueß junak li cßak? Ut, ¿cßaßut nak yôcat chinsicßbal joß nak nequeßxsicß li xul li nequeßrupupic saß qßuicheß?—
21Então disse Saul: Pequei; volta, meu filho Davi, pois não tornarei a fazer-te mal, porque a minha vida foi hoje preciosa aos teus olhos. Eis que procedi como um louco, e errei grandissimamente.
21Ut laj Saúl quixye re: —At David, at cualal, sukßin chak cuiqßuin. Mâcßaß tinbânu âcue xban nak incßaß xinâcamsi anakcuan. Mâcßaß innaßleb. Incßaß us li xinbânu, chan laj Saúl.
22Davi então respondeu, e disse: Eis aqui a lança, ó rei! venha cá um os mancebos, e leve-a.
22Laj David quixye re: —At rey, cueß lâ lâns. Naru nacatakla chak junak lâ soldado re tixxoc.
23O Senhor, porém, pague a cada um a sua justiça e a sua lealdade; pois o Senhor te entregou hoje na minha mão, mas eu não quis estender a mão contra o ungido do Senhor.
23Li Kâcuaß naxkßajcâmu li junjûnk riqßuin li tîquilal ut li usilal li naxbânu. Anakcuan li Kâcuaß xatxkßaxtesi saß cuukß, abanan lâin incßaß xcuaj âcamsinquil xban nak lâat li sicßbil âcuu xban li Dios.
24E assim como foi a tua vida hoje preciosa aos meus olhos, seja a minha vida preciosa aos olhos do Senhor, e livre-me ele de toda a tribulação.
24Joß nak lâin xcuil xtokßobâl âcuu lâat ut incßaß xatincamsi anakcuan, joßcan ajcuiß nak li Kâcuaß taxak târil xtokßobâl cuu lâin ut tinixcol taxak ajcuiß chiru li raylal li nachal saß inbên, chan.Laj Saúl quixye re: —At David, osobtesinbilat taxak xban li Dios. Lâin ninnau nak us tat-êlk riqßuin li cßaßru tâbânu, chan. Chirix aßan laj Saúl quisukßi saß rochoch ut laj David cô cuißchic.
25Então Saul disse a Davi: Bendito sejas tu, meu filho Davi, pois grandes coisas farás e também certamente prevalecerás. Então Davi se foi o seu caminho e Saul voltou para o seu lugar.
25Laj Saúl quixye re: —At David, osobtesinbilat taxak xban li Dios. Lâin ninnau nak us tat-êlk riqßuin li cßaßru tâbânu, chan. Chirix aßan laj Saúl quisukßi saß rochoch ut laj David cô cuißchic.