1Ora, saiu Israel � batalha contra os filisteus, e acampou-se perto de Ebenézer; e os filisteus se acamparam junto a Afeque.
1Laj Samuel quixye reheb laj Israel li cßaßru quiyeheß re xban li Kâcuaß. Saß eb li cutan aßan eb laj filisteo queßxchßutub ribeb re nak teßxic chi pletic riqßuineb laj Israel. Eb laj Israel queßxyîb lix muhebâleb saß li naßajej Eben-ezer ut eb laj filisteo queßxyîb lix muhebâleb saß li naßajej Afec.
2E os filisteus se dispuseram em ordem de batalha contra Israel; e, travada a peleja, Israel foi ferido diante dos filisteus, que mataram no campo cerca de quatro mil homens do exército.
2Eb laj filisteo queßxtiquib pletic. Cau queßpletic toj retal queßnumta saß xbêneb laj Israel. Câhib mil na chi soldado aj Israel queßcamsîc saß li plêt aßan.
3Quando o povo voltou ao arraial, disseram os anciãos de Israel: Por que nos feriu o Senhor hoje diante dos filisteus? Tragamos para nós de Siló a arca do pacto do Senhor, para que ela venha para o meio de nós, e nos livre da mão de nossos inimigos.
3Eb laj Israel li incßaß queßcamsîc queßsukßi saß lix muhebâleb. Eb li nequeßcßamoc be saß xyânkeb laj Israel queßxye: —¿Cßaßut nak li Kâcuaß xoxkßaxtesi saß rukßeb laj filisteo? Toxic Silo ut takacßam chak arin li Lokßlaj Câx re nak cuânk saß kayânk ut li Kâcuaß toxcol chiruheb li xicß nequeßiloc ke, chanqueb.
4Enviou, pois, o povo a Siló, e trouxeram de lá a arca do pacto do Senhor dos exércitos, que se assenta sobre os querubins; e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, estavam ali com a arca do pacto de Deus.
4Joßcan nak queßxtaklaheb li cuînk aran Silo re nak teßxcßam chak lix Lokßlaj Câx li nimajcual Dios, li cuan li cuib chi querubines saß xbên. Ut eb laj Ofni ut laj Finees, li cuib chi ralal laj Elí, yôqueb chi châlc chixcßatk li Lokßlaj Câx.
5Quando a arca do pacto do Senhor chegou ao arraial, prorrompeu todo o Israel em grandes gritos, de modo que a terra vibrou.
5Cßajoß nak queßsahoß saß xchßôleb laj Israel nak quicuulac li Lokßlaj Câx riqßuineb. Qui-ecßan li chßochß nak queßxjap reheb xban xsahil xchßôleb.
6E os filisteus, ouvindo o som da gritaria, disseram: Que quer dizer esta grande vozearia no arraial dos hebreus? Quando souberam que a arca do Senhor havia chegado ao arraial,
6Eb laj filisteo queßrabi nak yôqueb chixjapbal reheb ut queßxye: —¿Cßaßut nak yôqueb chixjapbal reheb laj Israel? chanqueb. Ut queßrabi resil nak ac xeßxcßam chak li Lokßlaj Câx saß lix naßajeb laj Israel.
7os filisteus se atemorizaram; e diziam: Os deuses vieram ao arraial. Diziam mais: Ai de nós! porque nunca antes sucedeu tal coisa.
7Cßajoß nak queßxucuac ut queßxye: —Li Dios cuan saß xyânkeb. Mâ jun sut quicßulman joß aßin. Anakcuan xo-osoß.
8Ai de nós! quem nos livrará da mão destes deuses possantes? Estes são os deuses que feriram aos egípcios com toda sorte de pragas no deserto.
8¿Ani târûk tâcolok ke chiruheb lix dioseb li nînkeb xcuanquil? Eb li dios aßan, aßan eb li queßtaklan re nabal li raylal saß xbêneb laj Egipto saß li chaki chßochß ut queßxsach ruheb.
9Esforçai-vos, e portai-vos varonilmente, ó filisteus, para que porventura não venhais a ser escravos dos hebreus, como eles o foram vossos; portai-vos varonilmente e pelejai.
9Cauhak taxak kachßôl lâo aj filisteo. Cau taxak topletik riqßuineb re nak incßaß teßnumtâk saß kabên. Mâre anchal tocanâk rubel xcuanquileb joß nak xeßcuan rubel kacuanquil lâo, chanqueb.
10Então pelejaram os filisteus, e Israel foi derrotado, fugindo cada um para a sua tenda; e houve mui grande matança, pois caíram de Israel trinta mil homens de infantaria.
10Joßcan nak eb laj filisteo queßpletic chi cau ut queßnumta saß xbêneb laj Israel. Eb laj Israel queßêlelic chiruheb ut queßcôeb saß lix muhebâleb. Abanan kßaxal cuißchic nabaleb li queßcamsîc. Lajêb xcaßcßâl mil eb laj Israel li nequeßxic chi rokeb queßcam saß li cutan aßan.
11Também foi tomada a arca de Deus, e os dois filhos de Eli, Hofni e Finéias, foram mortos.
11Ut eb laj filisteo queßxcßam li Lokßlaj Câx ut queßxcamsi laj Ofni ut laj Finees, li cuib chi ralal laj Elí.
12Então um homem de Benjamim, correndo do campo de batalha chegou no mesmo dia a Siló, com as vestes rasgadas e terra sobre a cabeça.
12Jun li cuînk xcomoneb li ralal xcßajol laj Benjamín quiêlelic chiruheb laj filisteo. Cô saß ânil ut saß ajcuiß li cutan aßan quicuulac Silo. Ac xpej li rakß ut xqßue li poks saß xjolom retalil nak ra saß xchßôl.
13Ao chegar ele, estava Eli sentado numa cadeira ao pé do caminho vigiando, porquanto o seu coração estava tremendo pela arca de Deus. E quando aquele homem chegou e anunciou isto na cidade, a cidade toda prorrompeu em lamentações.
13Nak quicuulac Silo, laj Elí chunchu chire li be. Yô xcßaßux chirix li Lokßlaj Câx. Li cuînk quixye reheb li tenamit cßaßru quicßulman. Cßajoß nak queßxucuac ut queßxjap reheb li tenamit.
14E Eli, ouvindo a voz do lamento, perguntou: Que quer dizer este alvoroço? Então o homem, apressando-se, chegou e o anunciou a Eli.
14Laj Elí quirabi li chokînc ut quixye: —¿Cßaßut nak yôqueb chixjapbal reheb li tenamit? chan. Ut li cuînk cô saß ânil riqßuin laj Elí re nak tixye re cßaßru quicßulman.
15Ora, Eli tinha noventa e oito anos; e os seus olhos haviam cegado, de modo que já não podia ver.
15Laj Elí ac tîx chic chi us. Cuakxaklaju roßcßâl chihab cuan re. Ut incßaß chic na-iloc li ru.
16E disse aquele homem a Eli: Estou vindo do campo de batalha, donde fugi hoje mesmo. Perguntou Eli: Que foi que sucedeu, meu filho?
16Li cuînk quixye re: —Lâin xinêlelic chiruheb laj filisteo anakcuan ut xinchal saß ânil, chan. Laj Elí quixye re li cuînk: —¿Cßaßru xcßulman? chan.
17Então respondeu o que trazia as novas, e disse: Israel fugiu de diante dos filisteus, e houve grande matança entre o povo; além disto, também teus dois filhos, Hofni e Finéias, são mortos, e a arca de Deus é tomada.
17Ut li cuînk quixye re: —Eb laj filisteo xeßnumta saß xbêneb laj Israel. Nabaleb li kech soldâdil xeßcam. Ut xeßcamsîc lâ cualal cuib, laj Ofni ut laj Finees. Ut eb laj filisteo xeßxcßam li Lokßlaj Câx, chan.
18Quando ele fez menção da arca de Deus, Eli caiu da cadeira para trás, junto � porta, e quebrou-se-lhe o pescoço, e morreu, porquanto era homem velho e pesado. Ele tinha julgado a Israel quarenta anos.
18Nak laj Elí quirabi nak quicßameß li Lokßlaj Câx xbaneb laj filisteo, quitßaneß saß li tem li chunchu cuiß chire li oquebâl. Nak quitßaneß chirix, quitokeß lix cux ut quicam xban nak ac tîx chic ut nim xtibel. Caßcßâl chihab quirakoc âtin saß xbêneb laj Israel.
19E estando sua nora, a mulher de Finéias, grávida e próxima ao parto, e ouvindo estas novas, de que a arca de Deus era tomada, e de que seu sogro e seu marido eram mortos, encurvou-se e deu � luz, porquanto as dores lhe sobrevieram.
19Li ralib laj Elí, li rixakil laj Finees, aßan yaj aj ixk ut ac cuulac re xkßehil nak tâqßuirâk. Nak quirabi resil nak quicßameß li Lokßlaj Câx ut nak queßcam lix bêlom ut laj Elí, quiticla lix raylal saß junpât ut quiyoßla lix cßulaßal.
20E, na hora em que ia morrendo, disseram as mulheres que estavam com ela: Não temas, pois tiveste um filho. Ela, porém, não respondeu, nem deu atenção a isto.
20Eb li ixk li yôqueb chi iloc re queßxqßue retal nak câmc re li naßbej ut queßxye re: —Matxucuac. Xyoßla jun âcßulaßal têlom, chanqueb. Abanan li naßbej incßaß quichakßoc. Quixsach xnaßleb.
21E chamou ao menino de Icabô, dizendo: De Israel se foi a glória! Porque fora tomada a arca de Deus, e por causa de seu sogro e de seu marido.
21Ut quixqßue aj Icabod chokß xcßabaß li cßulaßal ut quixye: “Lix lokßal li Dios qui-el saß xyânkeb laj Israel”. Quixye chi joßcan xban nak quicßameß li Lokßlaj Câx xban jalan tenamit, ut queßcam lix bêlom ut laj Elí, lix yucuaß.Quixye nak qui-el xlokßal eb laj Israel xban nak quicßameß lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß xban jalan tenamit.
22E disse: De Israel se foi a glória, pois é tomada a arca de Deus.
22Quixye nak qui-el xlokßal eb laj Israel xban nak quicßameß lix Lokßlaj Câx li Kâcuaß xban jalan tenamit.