Portuguese: Almeida Atualizada

Kekchi

2 Corinthians

7

1Ora, amados, visto que temos tais promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
1Jo'can ut ex inhermân, chixjunil a'in yechi'inbil ke lâo. Jo'can nak chikacanabak chixjunil li mâusilal li namuxuc ru li katibel ut li kâm. Xban nak nakaxucua ru li Dios chikaq'ue kach'ôl chi cuânc sa' santilal.
2Recebei-nos em vossos corações; a ninguém fizemos injustiça, a ninguém corrompemos, a ninguém exploramos.
2Nintz'âma chêru nak choêra. Mâc'a' xkabânu êre. Mâ ani xkabânu raylal re ut mâ ani xkapo' xch'ôl ut mâ ani xkabalak'i.
3Não o digo para vos condenar, pois já tenho declarado que estais em nossos corações para juntos morrermos e juntos vivermos.
3Inc'a' xinye a'in re êk'usbal. Ac xinye êre nak junelic nequexinra. Junelic cuânkex sa' inch'ôl nak yo'yôkin ut chalen toj sa' lin camic.
4Grande é a minha franqueza para convosco, e muito me glorio a respeito de vós; estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
4Cau inch'ôl êriq'uin ut nasaho' inch'ôl xyebal êresilal. C'ojc'o inch'ôl êban. Usta yôquin chixc'ulbal li raylal, abanan k'axal sa sa' inch'ôl.
5Porque, mesmo quando chegamos � Macedônia, a nossa carne não teve repouso algum; antes em tudo fomos atribulados: por fora combates, temores por dentro.
5Chalen kac'ulunic arin Macedonia mâ bar naru nocohilan. Yalak bar nocorahobtesîc ut neque'raj pletic kiq'uin. Ut yô ajcui' kac'a'ux chêrix lâex.
6Mas Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a vinda de Tito;
6Abanan li Dios naxc'ojob xch'ôleb li raheb sa' xch'ôl. Ut a'an quixq'ue xcacuilal kach'ôl riq'uin lix c'ulunic laj Tito.
7e não somente com a sua vinda, mas também pela consolação com que foi consolado a vosso respeito, enquanto nos referia as vossas saudações, o vosso pranto, o vosso zelo por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
7Moco ca'aj cui' ta riq'uin xc'ulunic laj Tito nak quisaho' inch'ôl. Riq'uin ban ajcui' rabinquil nak laj Tito sa sa' xch'ôl êriq'uin. Quixserak'i ke nak lâex têraj rilbal cuu ut quixye cue nak xyot'e' êch'ôl nak xraho' inch'ôl êban. Ut quixye ajcui' cue nak niquinêc'oxla. K'axal cui'chic quisaho' inch'ôl chirabinquil a'an.
8Porquanto, ainda que vos contristei com a minha carta, não me arrependo; embora antes me tivesse arrependido (pois vejo que aquela carta vos contristou, ainda que por pouco tempo),
8Usta xraho' inch'ôl junxil nak xraho' êch'ôl lâex xban li hu quintakla êriq'uin, abanan inc'a' nayot'e' inch'ôl nak quintakla xban nak ninnau nak junpât ajcui' xraho' êch'ôl xban.
9agora folgo, não porque fostes contristados, mas porque o fostes para o arrependimento; pois segundo Deus fostes contristados, para que por nós não sofrêsseis dano em coisa alguma.
9Anakcuan nasaho' sa' inch'ôl. Moco xban ta nak xraho' êch'ôl inban. Riq'uin ban nak xyot'e' êch'ôl ut xejal êc'a'ux. Xecuy li raylal a'an jo' naraj li Dios. Anakcuan nequetau ru nak moco ra ta xkabânu êre.
10Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, o qual não traz pesar; mas a tristeza do mundo opera a morte.
10Cui junak naraho' xch'ôl xban li inc'a' us naxbânu, li jun a'an naxtau lix colbal xban nak nayot'e' xch'ôl ut naxjal xc'a'ux jo' naraj li Dios. Ut mâ ani naraho' xch'ôl xban li colba-ib. Abanan cui junak naraho' xch'ôl xban li inc'a' us naxbânu ut inc'a' nayot'e' xch'ôl, li jun a'an inc'a' naxtau li colba-ib.
11Pois vêde quanto cuidado não produziu em vós isto mesmo, o serdes contristados segundo Deus! sim, que defesa própria, que indignação, que temor, que saudades, que zelo, que vingança! Em tudo provastes estar inocentes nesse negócio.
11Q'uehomak retal chanru nak xextenk'âc xban nak xecuy li raylal jo' naraj li Dios. Quixq'ue xcacuil êch'ôl sa' lê pâbâl. Anakcuan nequeraj rilbal cuu ut nequeraj xpatz'bal xcuybal lê mâc. Nachal chic êjosk'il ut êxiu xban li inc'a' us li neque'xbânu li cuanqueb sa' êyânk. Nequeraj nak laj mâc te'xtoj rix lix mâqueb. Riq'uin chixjunil a'in nac'utun nak lâex mâc'a' êmâc riq'uin li c'a'ru quic'ulman.
12Portanto, ainda que vos escrevi, não foi por causa do que fez o mal, nem por causa do que o sofreu, mas para que fosse manifesto, diante de Deus, o vosso grande cuidado por nós.
12Jo'can ut nak xintz'îba li hu a'an inc'a' xinbânu sa' xc'aba' li quibânun mâusilal chi moco sa' xc'aba' li quic'uluc raylal. Xinbânu ban re nak chic'utûnk chiru li Dios nak c'ojc'o êch'ôl cuiq'uin.
13Por isso temos sido consolados. E em nossa consolação nos alegramos ainda muito mais pela alegria de Tito, porque o seu espírito tem sido recreado por vós todos.
13Xban nak xebânu li c'a'ru xinye êre, quic'ojla lin ch'ôl. Ut k'axal cui'chic nasaho' lin ch'ôl riq'uin lix sahil xch'ôl laj Tito êriq'uin lâex nak xeq'ue xcacuilal xch'ôl.
14Porque, se em alguma coisa me gloriei de vós para com ele, não fiquei envergonhado; mas como vos dissemos tudo com verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito se achou verdadeiro.
14Nequenau nak junelic ninye êre lix yâlal. Ut inc'a' xinc'ut inxutân nak xinye re laj Tito nak lâex châbilex xban nak x-el ajcui' chi yâl li c'a'ru xinye re laj Tito nak xec'ut lê châbilal chiru.
15E o seu entranhável afeto para convosco é mais abundante, lembrando-se da obediência de vós todos, e de como o recebestes com temor e tremor.
15Ut laj Tito k'axal cui'chic nequexra nak najultico' re chanru nak xec'ul a'an sa' xyâlal ut xeq'ue xcuanquil nak xebânu li c'a'ru quixye êre.Nac'ojla inch'ôl riq'uin li c'a'ru nequebânu ut sa inch'ôl êriq'uin.
16Regozijo-me porque em tudo tenho confiança em vós.
16Nac'ojla inch'ôl riq'uin li c'a'ru nequebânu ut sa inch'ôl êriq'uin.