1Naquele mesmo dia deu o rei Assuero � rainha Ester a casa de Hamã, o inimigo dos judeus. E Mardoqueu apresentou-se perante o rei, pois Ester tinha declarado o que ele era.
1Saß ajcuiß li cutan aßan li rey quixkßaxtesi re lix Ester li rochoch laj Amán, li xicß qui-iloc reheb laj judío. Laj Mardoqueo quicuulac riqßuin li rey xban nak lix Ester quixye re li rey nak aßan rechßalal.
2O rei tirou o seu anel que ele havia tomado a Hamã, e o deu a Mardoqueu. E Ester encarregou Mardoqueu da casa de Hamã.
2Ut li rey quirisi chi rußuj rukß lix matkßab li quixmakß chiru laj Amán ut quixqßue re laj Mardoqueo. Ut lix Ester quixxakab laj Mardoqueo re nak aßan chic tâilok re chixjunil li cßaßru quicuan chokß re laj Amán.
3Tornou Ester a falar perante o rei e, lançando-se-lhe aos pés, com lágrimas suplicou que revogasse a maldade de Hamã, o agagita, e o intento que este projetara contra os judeus.
3Lix Ester quiâtinac cuißchic riqßuin li rey. Tâyâbak nak quixcut rib chi rok li rey ut quixye: —Tâsach taxak xcuanquil li chakßrab li quixqßue laj Amán xban xmâusilal. Incßaß taxak tâuxmânk li raylal li quixcßoxla xbânunquil reheb laj judío, chan lix Ester.
4Então o rei estendeu para Ester o cetro de ouro. Ester, pois, levantou-se e, pondo-se em pé diante do rei,
4Li rey quixtaksi lix xukß oro ut lix Ester quicuacli ut quixxakab rib chiru li rey.
5disse: Se parecer bem ao rei, e se eu tenho alcançado o seu favor, e se este negócio é reto diante do rei, e se eu lhe agrado, escreva-se que se revoguem as cartas concebidas por Hamã, filho de Hamedata, o agagita, as quais ele escreveu para destruir os judeus que há em todas as províncias do rei.
5Ut quixye re: —At rey, cui lâat tâcuaj xbânunquil usilal cue, ut cui nacacßoxla nak us xbânunquil ut cui niquinâra, tâqßue taxak junak li chakßrab li tixsach xcuanquil li hu li quixtakla laj Amán li ralal laj Hamedata aj agagueo re xcamsinquil chixjunileb laj judío yalak bar cuanqueb saß eb li tenamit li cuanqueb rubel lâ cuanquil.
6Pois como poderei ver a calamidade que sobrevirá ao meu povo? ou como poderei ver a destruição da minha parentela?
6¿Chanru nak tincuy rilbal li raylal li teßraj xbânunquil reheb li cuech tenamitil? Lâin incßaß tincuy cui teßcamsîk li cuechßalal, chan lix Ester.
7Então disse o rei Assuero � rainha Ester e ao judeu Mardoqueu: Eis que dei a Ester a casa de Hamã, e a ele enforcaram, porquanto estenderá as mãos contra os judeus.
7Li rey Asuero quichakßoc ut quixye re li reina Ester ut re ajcuiß laj Mardoqueo laj judío: —Xban nak laj Amán quiraj xsachbaleb ru laj judío, lâin xintakla xyatzßbal ut xinqßue re lix Ester chixjunil li cßaßru re laj Amán.
8Escrevei vós também a respeito dos judeus, em nome do rei, como vos parecer bem, e selai-o com o anel do rei; pois um documento escrito em nome do rei e selado com o anel do rei não se pode revogar.
8Anakcuan têtzßîba jun chic li hu saß incßabaß lâin ut têtzßîba li cßaßru têraj re xtenkßanquileb laj judío. Ut têqßue retalil lin matkßab chiru xban nak cui tzßîbanbil saß incßabaß, ut cui cuan retalil li matkßab chiru, incßaß naru xjalbal ru li cßaßru tzßîbanbil, chan li rey.
9Então foram chamados os secretários do rei naquele mesmo tempo, no terceiro mês, que é o mês de sivã, no vigésimo terceiro dia; e se escreveu conforme tudo quanto Mardoqueu ordenou a respeito dos judeus, aos sátrapas, aos governadores e aos príncipes das províncias, que se estendem da Índia até a Etiópia, cento e vinte e sete províncias, a cada província segundo o seu modo de escrever, e a cada povo conforme a sua língua; como também aos judeus segundo o seu modo de escrever e conforme a tua língua.
9Saß junpât queßbokeß laj tzßîb li nequeßcßanjelac chiru li rey saß li oxib xcaßcßâl xbe li rox po Siván xcßabaß. Ut queßxtzßîba chixjunil li quixye laj Mardoqueo. Li hu quicuulac saß li jun ciento riqßuin cuukub xcaßcßâl chi tenamit li cuanqueb rubel xcuanquil li rey saß li tenamit La India, toj saß li tenamit Etiopía. Li hu quicuulac riqßuineb laj judío ut riqßuineb li cuanqueb xcuanquil ut riqßuineb ajcuiß li nequeßtaklan saß xbêneb li soldado. Li hu quitzßîbâc saß li râtinobâleb ut joß nequeßtzßîbac saß li junjûnk chi tenamit. Ut quitzßîbâc ajcuiß li hu saß li râtinobâleb laj judío ut joß nequeßtzßîbac eb aßan.
10Mardoqueu escreveu as cartas em nome do rei Assuero e, selando-as com anel do rei, enviou-as pela mão dos correios montados, que cavalgavam sobre ginetes que se usavam no serviço real e que eram da coudelaria do rei.
10Laj Mardoqueo quixtzßîba li hu saß xcßabaß li rey ut quixqßue retalil lix matkßab li rey chiruheb li hu. Quixtaklaheb li cuînk chixcanabanquileb li hu. Queßcôeb chirixeb lix cacuây li rey, li kßaxal cau nequeßâlinac.
11Nestas cartas o rei concedia aos judeus que havia em cada cidade que se reunissem e se dispusessem para defenderem as suas vidas, e para destruírem, matarem e esterminarem todas as forças do povo e da província que os quisessem assaltar, juntamente com os seus pequeninos e as suas mulheres, e que saqueassem os seus bens,
11Saß li hu li quixtakla li rey quiyeheß reheb laj judío nak teßxchßutub ribeb saß li junjûnk chi tenamit cuanqueb cuiß, ut teßpletik re xcolbaleb rib chiruheb li xicß nequeßiloc reheb. Târûk teßxcamsiheb ut teßxsach ruheb yalak ani li teßchâlk chi camsînc reheb aß yal bar xtenamiteb, usta cuînk, usta ixk, usta cocßal. Ut teßxxoc li cßaßru cuan reheb, chan li rey saß li hu.
12num mesmo dia, em todas as províncias do rei Assuero, do dia treze do duodécimo mês, que é o mês de adar.
12Chixjunil aßin teßxbânu chiru jun cutan, saß li oxlaju xbe li po Adar. Aßan lix cablaju po re li chihab.
13E uma cópia da carta, que seria divulgada como decreto em todas as províncias, foi publicada entre todos os povos, para que os judeus estivessem preparados para aquele dia, a fim de se vingarem de seus inimigos.
13Ut li hu aßin li quixtakla li rey quicana joß chakßrab ut qui-el resilal saß chixjunileb li tenamit re nak ac cauresinbilakeb laj judío chi numtâc saß xbêneb li xicß nequeßiloc reheb nak tâcuulak xkßehil li ac yebil resil.
14Partiram, pois, os correios montados em ginetes que se usavam no serviço real, apressados e impelidos pela ordem do rei; e foi proclamado o decreto em Susã, a capital.
14Eb lix takl li rey queßcôeb saß junpât chirixeb lix cacuây li rey, li kßaxal cau nequeßâlinac, joß quiyeheß reheb xban li rey. Ut qui-el ajcuiß resilal li hu saß li tenamit Susa bar cuan cuiß li rey.
15Então Mardoqueu saiu da presença do rei, vestido de um traje real azul celeste e branco, trazendo uma grande coroa de ouro, e um manto de linho fino e de púrpura, e a cidade de Susã exultou e se alegrou.
15Nak laj Mardoqueo qui-el riqßuin li rey cuan chirix li châbil akß joß narocsi li rey, rax ut sak. Cuan saß xjolom jun nimla corona oro. Ut cuan li tßicr saß xbên li rakß. Li tßicr aßan yîbanbil riqßuin châbil tßicr lino morado. Nak queßril laj Mardoqueo, cßajoß nak queßsahoß xchßôl li cuanqueb saß li tenamit Susa.
16E para os judeus houve luz e alegria, gozo e honra.
16Ut eb laj judío queßsahoß xchßôl ut queßqßueheß xlokßal.Saß li junjûnk chi tenamit li quitaklâc cuiß li chakßrab li quixqßue li rey, cßajoß nak quisahoß saß xchßôleb laj judío ut queßninkßeîc xban nak aßan jun nimla cutan chokß reheb. Ut nabaleb li mâcuaßeb aj judío queßoc saß xyânkeb xban nak qui-oc xxiuheb xbaneb laj judío.
17Também em toda a província, e em toda cidade, aonde chegava a ordem do rei ao seu decreto, havia entre os judeus alegria e gozo, banquetes e festas; e muitos, dentre os povos da terra, se fizeram judeus, pois o medo dos judeus tinha caído sobre eles.
17Saß li junjûnk chi tenamit li quitaklâc cuiß li chakßrab li quixqßue li rey, cßajoß nak quisahoß saß xchßôleb laj judío ut queßninkßeîc xban nak aßan jun nimla cutan chokß reheb. Ut nabaleb li mâcuaßeb aj judío queßoc saß xyânkeb xban nak qui-oc xxiuheb xbaneb laj judío.