1Então Jó respondeu:
1Quichakßoc laj Job ut quixye:
2Ouvi atentamente as minhas palavras; seja isto a vossa consolação.
2—Cherabihak li oc cue chixyebal. Cui lâex têrabi li cßaßru tinye, tâcßojlâk inchßôl.
3Sofrei-me, e eu falarei; e, havendo eu falado, zombai.
3Checuyak rabinquil li cßaßru tinye. Ut chirix aßan chexseßek cui joßcan têraj lâex.
4É porventura do homem que eu me queixo? Mas, ainda que assim fosse, não teria motivo de me impacientar?
4Lâin moco riqßuin cuînk ta yôquin chi pletic. Cuan xyâlal nak ra saß inchßôl.
5Olhai para mim, e pasmai, e ponde a mão sobre a boca.
5Qßuehomak retal li oc cue chixyebal ut mem texcanâk xban êxiu.
6Quando me lembro disto, me perturbo, e a minha carne estremece de horror.
6Cßajoß nak ninxucuac nak nin-oc chi cßoxlac chirix li cßaßru yôquin chixcßulbal. Nasicsot intibel nacana.
7Por que razão vivem os ímpios, envelhecem, e ainda se robustecem em poder?
7¿Cßaßut nak eb li incßaß useb xnaßleb najt nequeßcuan saß ruchichßochß? ¿Cßaßut nak cuanqueb xcuanquil ut toj nequeßtîx?
8Os seus filhos se estabelecem � vista deles, e os seus descendentes perante os seus olhos.
8Toj nequeßril chi qßuîc li ralal xcßajoleb chi sa saß xchßôleb ut mâcßaß nachßißchßißin reheb.
9As suas casas estão em paz, sem temor, e a vara de Deus não está sobre eles.
9Eb aßan sa cuanqueb. Mâcßaß naseßbesin reheb saß li rochocheb. Ut li Dios incßaß naxqßue raylal saß xbêneb.
10O seu touro gera, e não falha; pare a sua vaca, e não aborta.
10Eb lix quetômk nequeßcuan nabal li ral chi mâcßaß chßaßajquilal.
11Eles fazem sair os seus pequeninos, como a um rebanho, e suas crianças andam saltando.
11Ut eb li ralal xcßajol nequeßpiscßoc chi batzßûnc xban xsahileb saß xchßôleb. Chanchaneb li cocß ral li carner.
12Levantam a voz, ao som do tamboril e da harpa, e regozijam-se ao som da flauta.
12Nak yô chi ecßânc li tambor, li xôlb ut li arpa, cßajoß xsahil saß xchßôleb nak nequeßxajoc.
13Na prosperidade passam os seus dias, e num momento descem ao Seol.
13Nak cuanqueb saß ruchichßochß cuanqueb nabal cßaßru reheb. Ut nak nequeßcam incßaß nequeßcßuluc raylal.
14Eles dizem a Deus: retira-te de nós, pois não desejamos ter conhecimento dos teus caminhos.
14Ut nequeßxye re li Dios, “Canabo kajunes. ¿Cßaßru tâcuaj kiqßuin lâat? Lâo incßaß nakaj xnaubal cßaßru naxye lâ chakßrab.
15Que é o Todo-Poderoso, para que nós o sirvamos? E que nos aproveitará, se lhe fizermos orações?
15¿Ani ta biß li nimajcual Dios nak tocßanjelak chiru? ¿Cßaß ta biß ru takara nak yôko chi tijoc chiru?” chanqueb.
16Vede, porém, que eles não têm na mão a prosperidade; esteja longe de mim o conselho dos ímpios!
16Eb li incßaß useb xnaßleb nequeßxcßoxla nak saß rukßeb cuan chixjunil. Abanan lâin mâ jaruj naru tincßoxla chi joßcan.
17Quantas vezes sucede que se apague a lâmpada dos ímpios? que lhes sobrevenha a sua destruição? que Deus na sua ira lhes reparta dores?
17Eb li incßaß useb xnaßleb, ¿ma xmakßeß ta biß jun sutak chiruheb lix biomal? ¿Ma ac xeßxcßul ta biß jun sutak li raylal joß yôquin chixcßulbal lâin? Ut, ¿ma ac xcßut ta biß jun sutak lix joskßil li Dios chiruheb?
18que eles sejam como a palha diante do vento, e como a pragana, que o redemoinho arrebata?
18¿Ma xeßchaßchaßîc ta biß jun sutak ruheb aßan joß nak nacßameß li qßuim xban li ikß malaj ut joß nak nacßameß lix mokoj li ixim xban li ikß li naxsuti rib?
19Deus, dizeis vós, reserva a iniqüidade do pai para seus filhos, mas é a ele mesmo que Deus deveria punir, para que o conheça.
19¿Ma incßaß ta biß nequeßxye nak aßan eb li alal cßajolbej nequeßtojoc re li mâc li nequeßxbânu li naßbej yucuaßbej? Abanan lâin ninye nak incßaß. Li incßaß useb xnaßleb tento nak teßxtoj xmâqueb re nak teßrecßa xrahil li incßaß us nequeßxbânu.
20Vejam os seus próprios olhos a sua ruina, e beba ele do furor do Todo-Poderoso.
20Tento nak eb aßan teßcßuluk re lix tojbal rix lix mâqueb. Tento nak li nimajcual Dios tixcßutbesi lix joskßil chiruheb.
21Pois, que lhe importa a sua casa depois de morto, quando lhe for cortado o número dos seus meses?
21¿Cßaß ta biß ru teßraj re li cßaßru teßxcßul li ralal xcßajol mokon nak acak xeßcam eb aßan?
22Acaso se ensinará ciência a Deus, a ele que julga os excelsos?
22¿Ma cuan ta biß junak târûk tâyehok re li Dios li cßaßru tixbânu? ¿Ma mâcuaß ta biß aßan narakoc âtin saß xbêneb li cuanqueb xcuanquil?
23Um morre em plena prosperidade, inteiramente sossegado e tranqüilo;
23Cuanqueb li saheb saß xchßôl riqßuin li cßaßru cuan reheb. Abanan chanchan toj sâjeb nak nequeßcam.
24com os seus baldes cheios de leite, e a medula dos seus ossos umedecida.
24Cuan chi nabal cßaßru reheb ut cauheb.
25Outro, ao contrário, morre em amargura de alma, não havendo provado do bem.
25Abanan cuanqueb ajcuiß junes rahil chßôlej nequeßxcßul. Ut nequeßcam chi incßaß nequeßxyal cuânc chi saheb saß xchßôleb.
26Juntamente jazem no pó, e os vermes os cobrem.
26Abanan nak ac camenakeb chic, nequeßmotzoßin. Juntakßêt nequeßcana.
27Eis que conheço os vossos pensamentos, e os maus intentos com que me fazeis injustiça.
27Lâin ninnau cßaßru nequecßoxla chicuix. Ninnau nak nequecßoxla cßaßak re ru incßaß us chicuix.
28Pois dizeis: Onde está a casa do príncipe, e onde a tenda em que morava o ímpio?
28Ninnau nak nequeye chi ribil êrib, “¿Cßaßru xcßul li rochoch li cuînk aßan? Ut, ¿cßaßru xcßul li cuînk aßan, li incßaß us xnaßleb?” chanquex.
29Porventura não perguntastes aos viandantes? e não aceitais o seu testemunho,
29¿Ma incßaß nequexpatzßoc riqßuineb li cristian li nequeßviajic? ¿Ma incßaß êrabiom li cßaßru nequeßxye?
30de que o mau é preservado no dia da destruição, e poupado no dia do furor?
30Nak najoskßoß li Dios, naxqßue chak li raylal saß xbêneb li cristian. Abanan eb li incßaß useb xnaßleb mâcßaß nequeßxcßul.
31Quem acusará diante dele o seu caminho? e quem lhe dará o pago do que fez?
31¿Ma cuan ta biß junak târûk tâyehok reheb nak incßaß us li yôqueb chixbânunquil? Ut, ¿ma cuan ta biß junak târûk tâqßuehok reheb chixtojbal rix lix mâqueb?
32Ele é levado para a sepultura, e vigiam-lhe o túmulo.
32Ut nak nequeßcam nequeßyoßlêc ut chirix aßan nequeßcßameß chi mukecß.
33Os torrões do vale lhe são doces, e o seguirão todos os homens, como ele o fez aos inumeráveis que o precederam.
33Nabaleb nequeßxic chi mukuc. Cuan nequeßxic chiru ut cuan nequeßxic chirix. Ut nequeßxcßacßale nak ac cuanqueb saß li muklebâl. Ut aran teßcanâk chi hilânc saß chßochß.Xmâcßaßil lê naßleb nak nequexchal chixcßojobanquil inchßôl riqßuin li cßaßru nequeye xban nak chixjunil li cßaßru nequeye yal ticßtiß, chan laj Job.
34Como, pois, me ofereceis consolações vãs, quando nas vossas respostas só resta falsidade?
34Xmâcßaßil lê naßleb nak nequexchal chixcßojobanquil inchßôl riqßuin li cßaßru nequeye xban nak chixjunil li cßaßru nequeye yal ticßtiß, chan laj Job.