1Ouve, pois, as minhas palavras, ó Jó, e dá ouvidos a todas as minhas declaraçoes.
1Joßcan ut, at Job, chacuabihak li oc cue chixyebal. Chaqßuehak retal chi us li cßaßru tinye âcue.
2Eis que já abri a minha boca; já falou a minha língua debaixo do meu paladar.
2Anakcuan oc cue chixyebal li joß qßuial cuan saß inchßôl.
3As minhas palavras declaram a integridade do meu coração, e os meus lábios falam com sinceridade o que sabem.
3Chixjunil li tinye âcue tzßakal yâl ut tinye chi anchal inchßôl.
4O Espírito de Deus me fez, e o sopro do Todo-Poderoso me dá vida.
4Li nimajcual Dios, aßan li quiyîban cue ut aßan ajcuiß xqßuehoc inyußam.
5Se podes, responde-me; põe as tuas palavras em ordem diante de mim; apresenta-te.
5Chinâsume cui tatrûk. Cßoxla chi us cßaßru tinâsume cuiß.
6Eis que diante de Deus sou o que tu és; eu também fui formado do barro.
6Lâat ut lâin juntakßêto chiru li Dios. Lâin chßochß oquenakin joß lâat.
7Eis que não te perturbará nenhum medo de mim, nem será pesada sobre ti a minha mão.
7Matxucuac chicuu. Lâin mâcßaß incuanquil saß âbên.
8Na verdade tu falaste aos meus ouvidos, e eu ouvi a voz das tuas palavras. Dizias:
8Lâin xcuabi chi tzßakal li cßaßru xaye. Xcuabi nak xaye chi joßcaßin,
9Limpo estou, sem transgressão; puro sou, e não há em mim iniqüidade.
9Lâin tîc inchßôl. Incßaß ninbânu li incßaß us. Mâcßaß inmâc ut mâ jun li mâusilal ninbânu.
10Eis que Deus procura motivos de inimizade contra mim, e me considera como o seu inimigo.
10Abanan li Dios xqßue raylal saß inbên ut chanchanin chic jun li xicß na-iloc re.
11Põe no tronco os meus pés, e observa todas as minhas veredas.
11Chanchan xbacß li cuok riqßuin cadena nak xqßue li raylal saß inbên ut yô chixqßuebal retal cßaßru ninbânu,” chancat.
12Eis que nisso não tens razão; eu te responderei; porque Deus e maior do que o homem.
12Abanan li cßaßru xaye moco us ta xban nak li Dios nim xcuanquil chiru li cuînk.
13Por que razão contendes com ele por não dar conta dos seus atos?
13¿Cßaßut nak yôcat chixcuechßbal rix li Dios? ¿Cßaßut nak nacaye nak incßaß naxsume li cßaßru nacatzßâma chiru?
14Pois Deus fala de um modo, e ainda de outro se o homem não lhe atende.
14Nabal pây ru naxbânu li Dios nak narâtinaheb li cristian. Aban eb aßan incßaß nequeßxqßue retal lix kßusbaleb.
15Em sonho ou em visão de noite, quando cai sono profundo sobre os homens, quando adormecem na cama;
15Cuan nak li Dios narâtinaheb li cristian saß lix matqßueb malaj ut saß visión chi kßek nak yôqueb chi cuârc.
16então abre os ouvidos dos homens, e os atemoriza com avisos,
16Naxye reheb cßaßru teßxbânu ut naxqßueheb xnaßleb.
17para apartar o homem do seu desígnio, e esconder do homem a soberba;
17Naxye reheb nak teßxcanab xbânunquil li incßaß us. Ut naxye ajcuiß reheb nak incßaß teßxnimobresi ribeb.
18para reter a sua alma da cova, e a sua vida de passar pela espada.
18Incßaß naxcanabeb chi sachc. Naxcoleb ban chiru li câmc.
19Também é castigado na sua cama com dores, e com incessante contenda nos seus ossos;
19Cuan nak naxkßuseb riqßuin yajel ut riqßuin xrahil lix tibeleb.
20de modo que a sua vida abomina o pão, e a sua alma a comida apetecível.
20Nequeßxcanab tzacânc usta châbil tzacaêmk naqßueheß reheb.
21Consome-se a sua carne, de maneira que desaparece, e os seus ossos, que não se viam, agora aparecem.
21Mâcßaß chic xtibeleb ut nacßutun chic lix bakeleb.
22A sua alma se vai chegando � cova, e a sua vida aos que trazem a morte.
22Incßaß chic nequeßxcuy. Câmqueb re.
23Se com ele, pois, houver um anjo, um intérprete, um entre mil, para declarar ao homem o que lhe é justo,
23Abanan cui cuan ta junak xtakl li Dios naxnau âtinac, tâchâlk raj ut tixchßolob raj chiru li cuînk cßaßru us tixbânu.
24então terá compaixão dele, e lhe dirá: Livra-o, para que não desça � cova; já achei resgate.
24Tixye raj re li cuînk, “Li Dios xril xtokßobâl âcuu. Aßan xcoloc âcue chiru li câmc. Ac xtau ani tâtojok rix lâ mâc.”
25Sua carne se reverdecerá mais do que na sua infância; e ele tornará aos dias da sua juventude.
25Tâqßuirâk lix tibel li cuînk ut tâcuânk cuißchic xcacuilal joß nak quicuan chak saß lix sâjilal.
26Deveras orará a Deus, que lhe será propício, e o fará ver a sua face com júbilo, e restituirá ao homem a sua justiça.
26Tâtijok chiru li Dios ut li Dios târabi li cßaßru tixtzßâma. Chi sa saß xchßôl tixlokßoni cuißchic li Dios ut tâcuânk cuißchic chi sum âtin riqßuin.
27Cantará diante dos homens, e dirá: Pequei, e perverti o direito, o que de nada me aproveitou.
27Tixye, “Lâin xinmâcob. Lâin xinbânu li incßaß us. Abanan li Dios incßaß xinixqßue chixtojbal lin mâc joß incßulub.
28Mas Deus livrou a minha alma de ir para a cova, e a minha vida verá a luz.
28Aban li Dios xcoloc cue chiru li câmc. Joßcan nak toj yoßyôquin”, chaßak.
29Eis que tudo isto Deus faz duas e três vezes para com o homem,
29Nabal sut naxbânu li Dios chi joßcaßin riqßuineb li cuînk re xcolbaleb.
30para reconduzir a sua alma da cova, a fim de que seja iluminado com a luz dos viventes.
30Joßcaßin nak naxcoleb chiru li câmc ut naxqßueheb chi cuânc saß ruchichßochß chi saheb saß xchßôleb.
31Escuta, pois, ó Jó, ouve-me; cala-te, e eu falarei.
31At Job, canab âcuib chirabinquil li cßaßru yôquin chixyebal âcue. Qßue retal li cuâtin.
32Se tens alguma coisa que dizer, responde-me; fala, porque desejo justificar-te.
32Cui cuan li cßaßru tâye re xcßutbal nak mâcßaß âmâc, âtinan chi mâcßaß âcßaßux. Lâin nacuaj nak teßxqßue retal nak mâcßaß âmâc.Abanan, cui mâcßaß cßaßru tâye, canab âcuib chirabinquil li cßaßru tinye. Lâin tinye âcue chanru naru tâcuânk ânaßleb.
33Se não, escuta-me tu; cala-te, e ensinar-te-ei a sabedoria.
33Abanan, cui mâcßaß cßaßru tâye, canab âcuib chirabinquil li cßaßru tinye. Lâin tinye âcue chanru naru tâcuânk ânaßleb.