Portuguese: Almeida Atualizada

Kekchi

Psalms

10

1Por que te conservas ao longe, Senhor? Por que te escondes em tempos de angústia?
1At Kâcuaß, nacuecßa nak najt cuancat cuiqßuin. Chanchan nak nacamuk âcuib chicuu nak cuanquin saß raylal.
2Os ímpios, na sua arrogância, perseguem furiosamente o pobre; sejam eles apanhados nas ciladas que maquinaram.
2Li incßaß useb xnaßleb kßetkßeteb ut nequeßxrahobtesi li nebaß. Aßaneb ta ajcuiß cheßtßanekß saß li raßal li nequeßxyîb chokß re jalan.
3Pois o ímpio gloria-se do desejo do seu coração, e o que é dado � rapina despreza e maldiz o Senhor.
3Li incßaß useb xnaßleb nequeßxnimobresi ribeb riqßuin li cßaßru nequeßxrahi ru lix chßôleb. Ut nequeßxqßue xlokßal li naxrahi ru cßaßak re ru, aban nequeßxtzßektâna li Dios.
4Por causa do seu orgulho, o ímpio não o busca; todos os seus pensamentos são: Não há Deus.
4Xban nak nequeßxnimobresi ribeb, li incßaß useb xnaßleb incßaß queßxsicß li Dios. Ut incßaß nequeßxcßoxla li Dios.
5Os seus caminhos são sempre prósperos; os teus juízos estão acima dele, fora da sua vista; quanto a todos os seus adversários, ele os trata com desprezo.
5Junelic incßaß us nequeßxbânu. Incßaß nequeßxpâb nak li Dios târakok âtin saß xbêneb. Ut nequeßxtzßektâna li xicß nequeßril.
6Diz em seu coração: Não serei abalado; nunca me verei na adversidade.
6Nequeßxye saß xchßôleb: Us tâêlk chicuu li cßaßru nacuaj xbânunquil. Mâ jokße tâchâlk raylal saß inbên chanqueb.
7A sua boca está cheia de imprecações, de enganos e de opressão; debaixo da sua língua há malícia e iniqüidade.
7Junes yibru âtin nequeßxye. Nequeßmajecuan ut nequeßbalakßic. Nequeßxyechißi xrahobtesinquil li ras rîtzßineb.
8Põe-se de emboscada nas aldeias; nos lugares ocultos mata o inocente; os seus olhos estão de espreita ao desamparado.
8Nequeßxmuk rib chire li tenamit ut aran nequeßroybeni re nak teßxcamsi li mâcßaßeb xmâc. Nequeßxqßue retal ani incßaß naru naxcol rib.
9Qual leão no seu covil, está ele de emboscada num lugar oculto; está de emboscada para apanhar o pobre; apanha-o, colhendo-o na sua rede.
9Chanchaneb li cakcoj nak nequeßxmuk rib re roybeninquil ani teßxchap ut teßxcßam.
10Abaixa-se, curva-se; assim os desamparados lhe caem nas fortes garras.
10Li nequeßchapeß tîc nequeßxcanab rib saß rukßeb ut incßaß chic naru nequeßxcol rib.
11Diz ele em seu coração: Deus se esqueceu; cobriu o seu rosto; nunca verá isto.
11Li incßaß useb xnaßleb nequeßxye saß xchßôl: —Li Dios incßaß nocoril. Incßaß naxnau cßaßru yôco xbânunquil, chanqueb.
12Levanta-te, Senhor; ó Deus, levanta a tua mão; não te esqueças dos necessitados.
12Chinâcuabi, at Kâcuaß. Chakßuseb li incßaß useb xnaßleb. Ut meßsach saß âchßôl li yôqueb chi cßuluc raylal. Chatenkßaheb ban, at inDios.
13Por que blasfema de Deus o ímpio, dizendo no seu coração: Tu não inquirirás?
13At Kâcuaß, ¿cßaßut nak nacateßxtzßektâna li incßaß useb xnaßleb? ¿Cßaßut nak nequeßxcßoxla nak incßaß tatrakok âtin saß xbêneb, at inDios?
14Tu o viste, porque atentas para o trabalho e enfado, para o tomares na tua mão; a ti o desamparado se entrega; tu és o amparo do órfão.
14Lâat nacacuil li mâusilal nequeßxbânu ut lâat ajcuiß tatqßuehok reheb chixtojbaleb xmâc. Li nequeßcßuluc raylal nequeßxkßaxtesi rib saß âcuukß ut lâat nacattenkßan reheb.
15Quebra tu o braço do ímpio e malvado; esquadrinha a sua maldade, até que a descubras de todo.
15Isiheb lix cuanquil li incßaß useb xnaßleb ut qßueheb chixtojbal rix lix mâqueb re nak teßxcanab xbânunquil li mâusilal.
16O Senhor é Rei sempre e eternamente; da sua terra perecerão as nações.
16Caßaj cuiß lâat, at Kâcuaß, kßaxal nim âcuanquil. Lâat li Rey chi junelic. Eb li tenamit li incßaß nequeßpâban âcue, teßsachekß ruheb.
17Tu, Senhor, ouvirás os desejos dos mansos; confortarás o seu coração; inclinarás o teu ouvido,
17At Kâcuaß, lâat nacacuabi lix tijeb li tûlaneb. Lâat nacacuabi li cßaßru nequeßxtzßâma châcuu ut nacaqßue xcacuil xchßôleb.Lâat tâcuabi xtijeb li rahobtesinbileb ut li nebaß. Lâat tâcoleb re nak incßaß chic teßrahobtesîk xbaneb li incßaß useb xnaßleb li cuanqueb saß ruchichßochß.
18para fazeres justiça ao órfão e ao oprimido, a fim de que o homem, que é da terra, não mais inspire terror.
18Lâat tâcuabi xtijeb li rahobtesinbileb ut li nebaß. Lâat tâcoleb re nak incßaß chic teßrahobtesîk xbaneb li incßaß useb xnaßleb li cuanqueb saß ruchichßochß.