1De novo veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:
1യഹോവയുടെ അരുളപ്പാടു എനിക്കുണ്ടായതെന്തെന്നാല്
2Filho do homem, que mais do que qualquer outro pau é o da videira, o sarmento que está entre as árvores do bosque?
2മനുഷ്യപുത്രാ, കാട്ടിലെ വൃക്ഷങ്ങളുടെ ഇടയില് ഒരു ചെടിയായിരിക്കുന്ന മുന്തിരിവള്ളിക്കു മറ്റു മരത്തെക്കാള് എന്തു വിശേഷതയുള്ളു?
3Tema-se dele madeira para fazer alguma obra? ou toma-se dele alguma estaca, para se lhe pendurar algum traste?
3വല്ല പണിക്കും കൊള്ളിപ്പാന് അതില്നിന്നു മരം എടുക്കാമോ? എല്ല സാധനവും തൂക്കിയിടേണ്ടതിന്നു അതുകൊണ്ടു ഒരാണി ഉണ്ടാക്കാമോ?
4Eis que é lançado no fogo, para servir de pasto; o fogo devora ambas as suas extremidades, e o meio dele fica também queimado; serve para alguma obra?
4അതിനെ തീക്കു ഇരയായി കൊടുക്കുന്നു; തീ അതിന്റെ രണ്ടു അറ്റവും ദഹിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ നടുമുറിയും വെന്തിരിക്കുന്നു ഇനി അതു വല്ല പണിക്കും കൊള്ളുമോ?
5Ora, quando estava inteiro, não servia para obra alguma; quanto menos, estando consumido ou carbonizado pelo fogo, se faria dele qualquer obra?
5അതു മുഴുവനായിരുന്നപ്പോള്തന്നേ ഒരു പണിക്കും കൊള്ളാതിരുന്നു; തീ അതിനെ ദഹിപ്പിക്കയും അതു ദഹിച്ചുപോകയും ചെയ്തശേഷം വല്ല പണിക്കും കൊള്ളുമോ?
6Portanto, assim diz o Senhor Deus: Como entre as árvores do bosque é o pau da videira, que entreguei para servir de pasto ao fogo, assim entregarei os habitantes de Jerusalém.
6അതുകൊണ്ടു യഹോവയായ കര്ത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നുകാട്ടിലെ വൃക്ഷങ്ങളില് ഞാന് തീക്കിരിയാക്കിക്കൊടുത്ത മുന്തിരിവള്ളിയെപ്പോലെ ഞാന് യെരൂശലേം നിവാസികളെയും ആക്കും.
7E porei a minha face contra eles; eles sairão do fogo, mas o fogo os devorará; e sabereis que eu sou o Senhor, quando tiver posto a minha face contra eles.
7ഞാന് അവര്ക്കും വിരോധമായി മുഖം തിരിക്കും; അവര് തീയില്നിന്നു പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എങ്കിലും അവര് തീക്കു ഇരയായിത്തീരും; ഞാന് അവര്ക്കും വിരോധമായി മുഖം തിരിക്കുമ്പോള് ഞാന് യഹോവ എന്നു നിങ്ങള് അറിയും.
8Farei da terra uma desolação, porquanto eles se houveram traiçoeiramente, diz o Senhor Deus.
8അവര് ദ്രോഹം ചെയ്കകൊണ്ടു ഞാന് ദേശത്തെ ശൂന്യമാക്കും എന്നു യഹോവയായ കര്ത്താവിന്റെ അരുളപ്പാടു