1Então me gritou aos ouvidos com grande voz, dizendo: Chegai, vós, os intendentes da cidade, cada um com as suas armas destruidoras na mão.
1അനന്തരം ഞാന് കേള്ക്കെ അവന് അത്യുച്ചത്തില് വിളിച്ചു നഗരത്തിന്റെ സന്ദര്ശനങ്ങളെ അടുത്തു വരുമാറാക്കുവിന് ; ഔരോരുത്തനും നാശകരമായ ആയുധം കയ്യില് എടുക്കട്ടെ എന്നു കല്പിച്ചു.
2E eis que vinham seis homens do caminho da porta superior, que olha para o norte, e cada um com a sua arma de matança na mão; e entre eles um homem vestido de linho, com um tinteiro de escrivão � sua cintura. E entraram, e se puseram junto ao altar de bronze.
2അപ്പോള് ആറു പുരുഷന്മാര്, ഔരോരുത്തനും വെണ്മഴു കയ്യില് എടുത്തുകൊണ്ടു വടക്കോട്ടുള്ള മേലത്തെ പടിവാതിലിന്റെ വഴിയായി വന്നു; അവരുടെ നടുവില് ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചു അരയില് എഴുത്തുകാരന്റെ മഷിക്കുപ്പിയുമായി ഒരുത്തന് ഉണ്ടായിരുന്നു; അവര് അകത്തു ചെന്നു താമ്രയാഗപീഠത്തിന്റെ അരികെ നിന്നു.
3E a glória do Deus de Israel se levantou do querubim sobre o qual estava, e passou para a entrada da casa; e clamou ao homem vestido de linho, que trazia o tinteiro de escrivão � sua cintura.
3യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം, അതു ഇരുന്നിരുന്ന കെരൂബിന്മേല്നിന്നു ആലയത്തിന്റെ ഉമ്മരപ്പടിക്കല് വന്നിരുന്നു; പിന്നെ അവന് , ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചു അരയില് എഴുത്തുകാരന്റെ മഷിക്കുപ്പിയുമായി നിന്നിരുന്ന പുരുഷനെ വിളിച്ചു.
4E disse-lhe o Senhor: Passa pelo meio da cidade, pelo meio de Jerusalém, e marca com um sinal as testas dos homens que suspiram e que gemem por causa de todas as abominações que se cometem no meio dela.
4അവനോടു യഹോവനീ നഗരത്തിന്റെ നടുവില്, യെരൂശലേമിന്റെ നടുവില്കൂടി ചെന്നു, അതില് നടക്കുന്ന സകലമ്ളേച്ഛതകളും നിമിത്തം നെടുവീര്പ്പിട്ടു കരയുന്ന പുരുഷന്മാരുടെ നെറ്റികളില് ഒരു അടയാളം ഇടുക എന്നു കല്പിച്ചു.
5E aos outros disse ele, ouvindo eu: Passai pela cidade após ele, e feri; não poupe o vosso olho, nem vos compadeçais.
5മറ്റേവരോടു ഞാന് കേള്ക്കെ അവന് നിങ്ങള് അവന്റെ പിന്നാലെ നഗരത്തില്കൂടി ചെന്നു വെട്ടുവിന് ! നിങ്ങളുടെ കണ്ണിന്നു ആദരവു തോന്നരുതു; നിങ്ങള് കരുണ കാണിക്കയുമരുതു.
6Matai velhos, mancebos e virgens, criancinhas e mulheres, até exterminá-los; mas não vos chegueis a qualquer sobre quem estiver o sinal; e começai pelo meu santuário. Então começaram pelos anciãos que estavam diante da casa.
6വൃദ്ധന്മാരെയും യൌവനക്കാരെയും കന്യകമാരെയും പൈതങ്ങളെയും സ്ത്രീകളെയും കൊന്നുകളവിന് ! എന്നാല് അടയാളമുള്ള ഒരുത്തനെയും തൊടരുതു; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തില് തന്നേ തുടങ്ങുവിന് എന്നു കല്പിച്ചു; അങ്ങനെ അവര് ആലയത്തിന്റെ മുമ്പില് ഉണ്ടായിരുന്ന മൂപ്പന്മാരുടെ ഇടയില് തുടങ്ങി.
7E disse-lhes: Profanai a casa, e enchei os átrios de mortos; saí. E saíram, e feriram na cidade.
7അവന് അവരോടുനിങ്ങള് ആലയത്തെ അശുദ്ധമാക്കി, പ്രാകാരങ്ങളെ നിഹതന്മാരെക്കൊണ്ടു നിറെപ്പിന് ; പുറപ്പെടുവിന് എന്നു കല്പിച്ചു. അങ്ങനെ അവര് പുറപ്പെട്ടു, നഗരത്തില് സംഹാരം നടത്തി.
8Sucedeu pois que, enquanto eles estavam ferindo, e ficando eu sozinho, caí com o rosto em terra, e clamei, e disse: Ah Senhor Deus! destruirás todo o restante de Israel, derramando a tua indignação sobre Jerusalém?
8അവരെ കൊന്നുകളഞ്ഞശേഷം ഞാന് മാത്രം ശേഷിച്ചു; ഞാന് കവിണ്ണുവീണു; അയ്യോ, യഹോവയായ കര്ത്താവേ, യെരൂശലേമിന്മേല് നിന്റെ ക്രോധം പകരുന്നതിനാല് യിസ്രായേലില് ശേഷിപ്പുള്ളവരെ ഒക്കെയും സംഹരിക്കുമോ? എന്നു നിലവിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
9Então me disse: A culpa da casa de Israel e de Judá é grandíssima, a terra está cheia de sangue, e a cidade cheia de injustiça; pois eles dizem: O Senhor abandonou a terra; o Senhor não vê.
9അതിന്നു അവന് എന്നോടുയിസ്രായേല്ഗൃഹത്തിന്റെയും യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്റെയും അകൃത്യം ഏറ്റവും വലുതായിരിക്കുന്നു; ദേശം രക്തപാതകംകൊണ്ടും നഗരം അന്യായംകൊണ്ടും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; യഹോവ ദേശത്തെ വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു; യഹോവ കാണുന്നില്ല എന്നു അവര് പറയുന്നുവല്ലോ.
10Também, quanto a mim, não pouparei nem me compadecerei; sobre a cabeça deles farei recair o seu caminho.
10ഞാനോ എന്റെ കണ്ണിന്നു ആദരവു തോന്നാതെയും ഞാന് കരുണ കാണിക്കാതെയും അവരുടെ നടപ്പിന്നു തക്കവണ്ണം അവരുടെ തലമേല് പകരം കൊടുക്കും എന്നു അരുളിച്ചെയ്തു.
11E eis que o homem que estava vestido de linho, a cuja cintura estava o tinteiro, tornou com a resposta, dizendo: Fiz como me ordenaste.
11ശണവസ്ത്രം ധരിച്ചു അരയില് മഷിക്കുപ്പിയുമായുള്ള പുരുഷന് എന്നോടു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാന് ചെയ്തിരിക്കുന്നു എന്നു വസ്തുത ബോധിപ്പിച്ചു.