1No ano em que morreu o rei Uzias, eu vi o Senhor assentado sobre um alto e sublime trono, e as orlas do seu manto enchiam o templo.
1ഉസ്സീയാരാജാവു മരിച്ച ആണ്ടില് കര്ത്താവു, ഉയര്ന്നും പൊങ്ങിയുമുള്ള സിംഹാസനത്തില് ഇരിക്കുന്നതു ഞാന് കണ്ടു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ വിളുമ്പുകള് മന്ദിരത്തെ നിറച്ചിരുന്നു.
2Ao seu redor havia serafins; cada um tinha seis asas; com duas cobria o rosto, e com duas cobria os pés e com duas voava.
2സാറാഫുകള് അവന്നു ചുറ്റും നിന്നു; ഔരോരുത്തന്നു ആറാറു ചിറകുണ്ടായിരുന്നു; രണ്ടുകൊണ്ടു അവര് മൂഖം മൂടി; രണ്ടുകൊണ്ടു കാല് മൂടി; രണ്ടുകൊണ്ടു പറന്നു.
3E clamavam uns para os outros, dizendo: Santo, santo, santo é o Senhor dos exércitos; a terra toda está cheia da sua glória.
3ഒരുത്തനോടു ഒരുത്തന് ; സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ പരിശുദ്ധന് , പരിശുദ്ധന് , പരിശുദ്ധന് ; സര്വ്വഭൂമിയും അവന്റെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നു ആര്ത്തു പറഞ്ഞു.
4E as bases dos limiares moveram-se � voz do que clamava, e a casa se enchia de fumaça.
4അവര് ആര്ക്കുംന്ന ശബ്ദത്താല് ഉമ്മരപ്പടികളുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങള് കുലുങ്ങി ആലയം പുകകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.
5Então disse eu: Ai de mim! pois estou perdido; porque sou homem de lábios impuros, e habito no meio dum povo de impuros lábios; e os meus olhos viram o rei, o Senhor dos exércitos!
5അപ്പോള് ഞാന് എനിക്കു അയ്യോ കഷ്ടം; ഞാന് നശിച്ചു; ഞാന് ശുദ്ധിയില്ലാത്ത അധരങ്ങള് ഉള്ളോരു മനുഷ്യന് ; ശുദ്ധിയില്ലാത്ത അധരങ്ങള് ഉള്ള ജനത്തിന്റെ നടുവില് വസിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ രാജാവിനെ കണ്ടുവല്ലോ എന്നും പറഞ്ഞു.
6Então voou para mim um dos serafins, trazendo na mão uma brasa viva, que tirara do altar com uma tenaz;
6അപ്പോള് സാറാഫുകളില് ഒരുത്തന് യാഗപീഠത്തില് നിന്നു കൊടില്കൊണ്ടു ഒരു തീക്കനല് എടുത്തു കയ്യില് പിടിച്ചുകൊണ്ടു എന്റെ അടുക്കല് പറന്നുവന്നു,
7e com a brasa tocou-me a boca, e disse: Eis que isto tocou os teus lábios; e a tua iniqüidade foi tirada, e perdoado o teu pecado.
7അതു എന്റെ വായക്കു തൊടുവിച്ചുഇതാ, ഇതു നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടതിനാല് നിന്റെ അകൃത്യം നീങ്ങി നിന്റെ പാപത്തിന്നു പരിഹാരം വന്നിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
8Depois disto ouvi a voz do Senhor, que dizia: A quem enviarei, e quem irá por nós? Então disse eu: Eis-me aqui, envia-me a mim.
8അനന്തരം ഞാന് ആരെ അയക്കേണ്ടു? ആര് നമുക്കു വേണ്ടി പോകും? എന്നു ചോദിക്കുന്ന കര്ത്താവിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടുഅടയിന് ഇതാ അടിയനെ അയക്കേണമേ എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞു.
9Disse, pois, ele: Vai, e dize a este povo: Ouvis, de fato, e não entendeis, e vedes, em verdade, mas não percebeis.
9അപ്പോള് അവന് അരുളിച്ചെയ്തതുനീ ചെന്നു, ഈ ജനത്തോടു പറയേണ്ടതുനിങ്ങള് കേട്ടുകൊണ്ടിട്ടും തിരിച്ചറികയില്ല; നിങ്ങള് കണ്ടുകൊണ്ടിട്ടും ഗ്രഹിക്കയുമില്ല.
10Engorda o coração deste povo, e endurece-lhe os ouvidos, e fecha-lhe os olhos; para que ele não veja com os olhos, e ouça com os ouvidos, e entenda com o coração, e se converta, e seja sarado.
10ഈ ജനം കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയോ ചെവികൊണ്ടു കേള്ക്കയോ ഹൃദയംകൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കയോ മനസ്സു തിരിഞ്ഞു സൌഖ്യം പ്രാപിക്കയോ ചെയ്യാതെ ഇരിക്കേണ്ടതിന്നു നീ അവരുടെ ഹൃദയം തടിപ്പിക്കയും അവരുടെ ചെവി മന്ദമാക്കുകയും അവരുടെ കണ്ണു അടെച്ചുകളകയും ചെയ്ക.
11Então disse eu: Até quando, Senhor? E respondeu: Até que sejam assoladas as cidades, e fiquem sem habitantes, e as casas sem moradores, e a terra seja de todo assolada,
11കര്ത്താവേ, എത്രത്തോളം? എന്നു ഞാന് ചോദിച്ചതിന്നു അവന് പട്ടണങ്ങള് നിവാസികളില്ലാതെയും വീടുകള് ആളില്ലാതെയും ശൂന്യമായി ദേശം തീരെ പാഴായിപ്പോകയും
12e o Senhor tenha removido para longe dela os homens, e sejam muitos os lugares abandonados no meio da terra.
12യഹോവ മനുഷ്യരെ ദൂരത്തു അകറ്റീട്ടു ദേശത്തിന്റെ നടുവില് വലിയോരു നിര്ജ്ജനപ്രദേശം ഉണ്ടാകയും ചെയ്യുവോളം തന്നേ എന്നു ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
13Mas se ainda ficar nela a décima parte, tornará a ser consumida, como o terebinto, e como o carvalho, dos quais, depois de derrubados, ainda fica o toco. A santa semente é o seu toco.
13അതില് ഒരു ദശാംശം എങ്കിലും ശേഷിച്ചാല് അതു വീണ്ടും നാശത്തിന്നു ഇരയായ്തീരും; എങ്കിലും കരിമരവും കരുവേലവും വെട്ടിയിട്ടാല് അവയുടെ കുറ്റി ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ വിശുദ്ധസന്തതി ഒരു കുറ്റിയായി ശേഷിക്കും.