1Então os homens de Efraim lhe disseram: Que é isto que nos fizeste, não nos chamando quando foste pelejar contra Midiã? E repreenderam-no asperamente.
1എന്നാല് എഫ്രയീമ്യര്നീ മിദ്യാന്യരോടു യുദ്ധംചെയ്വാന് പോയപ്പോള് ഞങ്ങളെ വിളിക്കാഞ്ഞതെന്തു? ഇങ്ങനെ ഞങ്ങളോടു ചെയ്വാന് എന്തു സംഗതി എന്നു പറഞ്ഞു അവനോടു ഉഗ്രമായി വാദിച്ചു.
2Ele, porém, lhes respondeu: Que fiz eu agora em comparação ao que vós fizestes? Não são porventura os rabiscos de Efraim melhores do que a vindima de Abiezer?
2അതിന്നു അവന് നിങ്ങളോടു ഒത്തുനോക്കിയാല് ഞാന് ഈ ചെയ്തതു എന്തുള്ളു? അബിയേസെരിന്റെ മുന്തിരിയെടുപ്പിനെക്കാള് എഫ്രയീമിന്റെ കാലാ പെറുക്കയല്ലയോ നല്ലതു?
3Deus entregou na vossa mão os príncipes de Midiã, Orebe e Zeebe; que, pois, pude eu fazer em comparação ao que vós fizestes? Então a sua ira se abrandou para com ele, quando falou esta palavra.
3നിങ്ങളുടെ കയ്യിലല്ലോ ദൈവം മിദ്യാന്യപ്രഭുക്കളായ ഔരേബിനെയും സേബിനെയും ഏല്പിച്ചതു; നിങ്ങളോടു ഒത്തുനോക്കിയാല് എന്നെക്കൊണ്ടു സാധിച്ചതു എന്തുള്ളു എന്നു അവരോടു പറഞ്ഞു. ഇതു പറഞ്ഞപ്പോള് അവര്ക്കും അവനോടുള്ള കോപം ശമിച്ചു.
4E Gideão veio ao Jordão e o atravessou, ele e os trezentos homens que estavam com ele, fatigados, mas ainda perseguindo.
4അനന്തരം ഗിദെയോന് യോര്ദ്ദാങ്കല് എത്തി; അവന്നും കൂടെയുള്ള മുന്നൂറുപേരും ക്ഷീണിച്ചിരുന്നിട്ടും അവരെ പിന്തുടരുവാന് അക്കരെ കടന്നു.
5Disse, pois, aos homens de Sucote: Dai, peço-vos, uns pães ao povo que me segue, porquanto está fatigado, e eu vou perseguindo a Zeba e Zalmuna, reis os midianitas.
5അവന് സുക്കോത്തിലെ നിവാസികളോടു എന്റെ കൂടെയുള്ള പടജ്ജനത്തിന്നു അപ്പംകൊടുക്കേണമേ; അവര് ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാന് മിദ്യാന്യരാജാക്കന്മാരായ സേബഹിനെയും സല്മുന്നയെയും പിന്തുടരുകയാകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
6Mas os príncipes de Sucote responderam: Já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão ao teu exército?
6നിന്റെ സൈന്യത്തിന്നു ഞങ്ങള് അപ്പം കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു സേബഹിന്റെയും സല്മുന്നയുടെയും കൈകള് നിന്റെ കക്ഷത്തില് ആകുന്നുവോ എന്നു സുക്കോത്തിലെ പ്രഭുക്കന്മാര് ചോദിച്ചു.
7Replicou-lhes Gideão: Pois quando o Senhor entregar na minha mão a Zebá e a Zalmuna, trilharei a vossa carne com os espinhos do deserto e com os abrolhos.
7അതിന്നു ഗിദെയോന് ആകട്ടെ; യഹോവ സേബഹിനെയും സല്മുന്നയെയും എന്റെ കയ്യില് ഏല്പിച്ചശേഷം ഞാന് നിങ്ങളുടെ മാംസം കാട്ടിലെ മുള്ളകൊണ്ടും പരക്കാരകൊണ്ടും തല്ലിക്കീറും എന്നു പറഞ്ഞു.
8Dali subiu a Penuel, e falou da mesma maneira aos homens desse lugar, que lhe responderam como os homens de Sucote lhe haviam respondido.
8അവിടെനിന്നു അവന് പെനൂവേലിലേക്കു ചെന്നു അവരോടും അങ്ങനെ ചോദിച്ചു; സുക്കോത്ത് നിവാസികള് ഉത്തരം പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നേ പെനൂവേല്നിവാസികളും പറഞ്ഞു.
9Por isso falou também aos homens de Penuel, dizendo: Quando eu voltar em paz, derribarei esta torre.
9അവന് പെനൂവേല്നിവാസികളോടുഞാന് സമാധാനത്തോടെ മടങ്ങിവരുമ്പോള് ഈ ഗോപുരം ഇടിച്ചുകളയും എന്നു പറഞ്ഞു.
10Zebá e Zalmuna estavam em Carcor com o seu exército, cerca de quinze mil homens, os restantes de todo o exército dos filhos do oriente; pois haviam caído cento e vinte mil homens que puxavam da espada.
10എന്നാല് സേബഹും സല്മുന്നയും അവരോടുകൂടെ കിഴക്കുദേശക്കാരുടെ സൈന്യത്തില് ശേഷിച്ചിരുന്ന ഏകദേശം പതിനയ്യായിരം പേരായ അവരുടെ സൈന്യവും കര്ക്കോരില് ആയിരുന്നു; വാളൂരിപ്പിടിച്ചവരായ ലക്ഷത്തിരുപതിനായിരം പേര് വീണുപോയിരുന്നു.
11subiu Gideão pelo caminho dos que habitavam em tendas, ao oriente de Nobá e Jogbeá, e feriu aquele exército, porquanto se dava por seguro.
11ഗിദെയോന് നോബഹിന്നും യൊഗ്ബെഹെക്കും കിഴക്കുള്ള കൂടാരവാസികളുടെ വഴിയായി ചെന്നു നിര്ഭയമായിരുന്ന ആ സൈന്യത്തെ തോല്പിച്ചു.
12E, fugindo Zebá e Zalmuna, Gideão os perseguiu, tomou presos esses dois reis dos midianitas e desbaratou todo o exército.
12സേബഹും സല്മുന്നയും ഔടിപ്പോയി; അവന് അവരെ പിന്തുടര്ന്നു, സേബഹ് സല്മുന്നാ എന്ന രണ്ടു മിദ്യാന്യരാജാക്കന്മാരെയും പിടിച്ചു, സൈന്യത്തെ ഒക്കെയും പേടിപ്പിച്ചു ചിതറിച്ചുകളഞ്ഞു.
13Voltando, pois, Gideão, filho de Joás, da peleja pela subida de Heres,
13അനന്തരം യോവാശിന്റെ മകനായ ഗിദെയോന് യുദ്ധം കഴിഞ്ഞിട്ടു ഹേരെസ് കയറ്റത്തില്നിന്നു മടങ്ങിവരുമ്പോള്
14tomou preso a um moço dos homens de Sucote, e o inquiriu; este lhe deu por escrito os nomes dos príncipes de Sucote, e dos seus anciãos, setenta e sete homens.
14സുക്കോത്ത നിവാസികളില് ഒരു ബാല്യക്കാരനെ പിടിച്ചു അവനോടു അന്വേഷിച്ചു; അവന് സുക്കോത്തിലെ പ്രഭുക്കന്മാരും മൂപ്പന്മാരുമായ എഴുപത്തേഴു ആളുടെ പേര് അവന്നു എഴുതിക്കൊടുത്തു.
15Então veio aos homens de Sucote, e disse: Eis aqui Zebá e Zalmuna, a respeito dos quais me escarnecestes, dizendo: Porventura já estão em teu poder as mãos de Zebá e Zalmuna, para que demos pão aos teus homens fatigados?
15അവന് സുക്കോത്ത് നിവാസികളുടെ അടുക്കല് ചെന്നുക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്ന നിന്റെ ആളുകള്ക്കു ഞങ്ങള് അപ്പം കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു സേബഹിന്റെയും സല്മുന്നയുടെയും കൈകള് നിന്റെ കക്ഷത്തില് ആകുന്നുവോ എന്നു നിങ്ങള് എന്നെ ധിക്കരിച്ചുപറഞ്ഞ സേബഹും സല്മുന്നയും ഇതാ എന്നു പറഞ്ഞു.
16Nisso tomou os anciãos da cidade, e espinhos e abrolhos do deserto, e com eles ensinou aos homens de Sucote.
16അവന് പട്ടണത്തിലെ മൂപ്പന്മാരെ പിടിച്ചു കാട്ടിലെ മുള്ളും പറക്കാരയുംകൊണ്ടു സുക്കോത്ത് നിവാസികളെ ബുദ്ധിപഠിപ്പിച്ചു.
17Também derrubou a torre de Penuel, e matou os homens da cidade.
17അവന് പെനൂവേലിലെ ഗോപുരം ഇടിച്ചു പട്ടണക്കാരെ കൊന്നുകളഞ്ഞു.
18Depois perguntou a Zebá e a Zalmuna: Como eram os homens que matastes em Tabor? E responderam eles: Qual és tu, tais eram eles; cada um parecia filho de rei.
18പിന്നെ അവന് സേബഹിനോടും സല്മുന്നയോടുംനിങ്ങള് താബോരില്വെച്ചു കൊന്ന പുരുഷന്മാര് എങ്ങനെയുള്ളവര് ആയിരുന്നു എന്നു ചേദിച്ചു. അവര് നിന്നെപ്പോലെ ഔരോരുത്തന് രാജകുമാരന്നു തുല്യന് ആയിരുന്നു എന്നു അവര് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
19Então disse ele: Eram meus irmãos, filhos de minha mãe; vive o Senhor, que se lhes tivésseis poupado a vida, eu não vos mataria.
19അതിന്നു അവന് അവര് എന്റെ സഹോദരന്മാര്, എന്റെ അമ്മയുടെ മക്കള് തന്നേ ആയിരുന്നു; അവരെ നിങ്ങള് ജീവനോടെ വെച്ചിരുന്നു എങ്കില്, യഹോവയാണ, ഞാന് നിങ്ങളെ കൊല്ലുകയില്ലായിരുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
20E disse a Jeter, seu primogênito: Levanta-te, mata-os. O mancebo, porém, não puxou da espada, porque temia, porquanto ainda era muito moço.
20പിന്നെ അവന് തന്റെ ആദ്യജാതനായ യേഥെരിനോടുഎഴുന്നേറ്റു അവരെ കൊല്ലുക എന്നു പറഞ്ഞു; എന്നാല് അവന് ചെറുപ്പക്കാരനാകകൊണ്ടു പേടിച്ചു വാള് ഊരാതെ നിന്നു.
21Então disseram Zebá e Zalmuna: Levanta-te tu mesmo, e acomete-nos; porque, qual o homem, tal a sua força. Levantando-se, pois, Gideão, matou Zebá e Zalmuna, e tomou os crescentes que estavam aos pescoços dos seus camelos.
21അപ്പോള് സേബഹും സല്മുന്നയുംനീ തന്നേ എഴുന്നേറ്റു ഞങ്ങളെ വെട്ടുക; ആളെപ്പോലെയല്ലോ അവന്റെ ബലം എന്നു പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഗിദെയോന് എഴുന്നേറ്റു സേബഹിനെയും സല്മുന്നയെയും കൊന്നു; അവരുടെ ഒട്ടകങ്ങളുടെ കഴുത്തിലെ ചന്ദ്രക്കലകള് എടുത്തു.
22Então os homens de Israel disseram a Gideão: Domina sobre nós, assim tu, como teu filho, e o filho de teu filho; porquanto nos livraste da mão de Midiã.
22അനന്തരം യിസ്രായേല്യര് ഗിദെയോനോടുനീ ഞങ്ങളെ മിദ്യാന്റെ കയ്യില് നിന്നു രക്ഷിച്ചിരിക്കകൊണ്ടു ഞങ്ങള്ക്കു രാജാവായിരിക്കേണം; അങ്ങനെ തന്നേ നിന്റെ മകനും മകന്റെ മകനും എന്നു പറഞ്ഞു.
23Gideão, porém, lhes respondeu: Nem eu dominarei sobre vós, nem meu filho, mas o Senhor sobre vós dominará.
23ഗിദെയോന് അവരോടുഞാന് നിങ്ങള്ക്കു രാജാവാകയില്ല; എന്റെ മകനും ആകയില്ല; യഹോവയത്രേ നിങ്ങളുടെ രാജാവു എന്നു പറഞ്ഞു.
24Disse-lhes mais Gideão: uma petição vos farei: dá-me, cada um de vós, as arrecadas do despojo. (Porque os inimigos tinham arrecadas de ouro, porquanto eram ismaelitas) .
24പിന്നെ ഗിദെയോന് അവരോടുഞാന് നിങ്ങളോടു ഒന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നു; നിങ്ങള് ഔരോരുത്തന് കൊള്ളയില് കിട്ടിയ കടുക്കന് എനിക്കു തരേണം എന്നു പറഞ്ഞു. അവര് യിശ്മായേല്യര് ആയിരുന്നതുകൊണ്ടു അവര്ക്കും പൊന് കടുക്കല് ഉണ്ടായിരുന്നു.
25Ao que disseram eles: De boa vontade as daremos. E estenderam uma capa, na qual cada um deles deitou as arrecadas do seu despojo.
25ഞങ്ങള് സന്തോഷത്തോടെ തരാം എന്നു അവര് പറഞ്ഞു, ഒരു വസ്ത്രം വിരിച്ചു ഒരോരുത്തന്നു കൊള്ളയില് കിട്ടിയ കടുക്കന് അതില് ഇട്ടു.
26E foi o peso das arrecadas de ouro que ele pediu, mil e setecentos siclos de ouro, afora os crescentes, as cadeias e as vestes de púrpura que os reis de Midiã trajavam, afora as correntes que os camelos traziam ao pescoço.
26അവന് ചോദിച്ചു വാങ്ങിയ പൊന് കടുക്കന്റെ തൂക്കം ആയിരത്തെഴുനൂറു ശേക്കെല് ആയിരുന്നു; ഇതല്ലാതെ ചന്ദ്രക്കലകളും കുണ്ഡലങ്ങളും മിദ്യാന്യരാജാക്കന്മാര് ധരിച്ചിരുന്ന രക്താംബരങ്ങളും അവരുടെ ഒട്ടകങ്ങളുടെ കഴുത്തിലെ മാലകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.
27Disso fez Gideão um éfode, e o pôs na sua cidade, em Ofra; e todo o Israel se prostituiu ali após ele; e foi um laço para Gideão e para sua casa.
27ഗിദെയോന് അതുകൊണ്ടു ഒരു എഫോദ് ഉണ്ടാക്കി തന്റെ പട്ടണമായ ഒഫ്രയില് പ്രതിഷ്ഠിച്ചു; യിസ്രായേലെല്ലാം അവിടേക്കു പരസംഗമായി അതിന്റെ അടുക്കല് ചെന്നു; അതു ഗിദെയോന്നും അവന്റെ കുടുംബത്തിന്നും ഒരു കണിയായി തീര്ന്നു.
28Assim foram abatidos os midianitas diante dos filhos de Israel, e nunca mais levantaram a cabeça. E a terra teve sossego, por quarenta anos nos dias de Gideão.
28എന്നാല് മിദ്യാന് തലപൊക്കാതവണ്ണം യിസ്രായേല് മക്കള്ക്കു കീഴടങ്ങിപ്പോയി. ഗിദെയോന്റെ കാലത്തു ദേശത്തിന്നു നാല്പതു സംവത്സരം സ്വസ്ഥതയുണ്ടായി.
29Então foi Jerubaal, filho de Joás, e habitou em sua casa.
29യോവാശിന്റെ മകനായ യെരുബ്ബാല് തന്റെ വീട്ടില് ചെന്നു സുഖമായി പാര്ത്തു.
30Gideão teve setenta filhos, que procederam da sua coxa, porque tinha muitas mulheres.
30ഗിദെയോന്നു വളരെ ഭാര്യമാരുണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടു സ്വന്തമക്കളായിട്ടു തന്നേ എഴുപതു പുത്രന്മാര് ഉണ്ടായിരുന്നു.
31A sua concubina que estava em Siquém deu-lhe também um filho; e pôs-lhe por nome Abimeleque.
31ശെഖേമിലുള്ള അവന്റെ വെപ്പാട്ടിയും അവന്നു ഒരു മകനെ പ്രസവിച്ചു. അവന്നു അബീമേലെക് എന്നു അവന് പേരിട്ടു.
32Morreu Gideão, filho de Joás, numa boa velhice, e foi sepultado no sepulcro de seu pai Joás, em Ofra dos abiezritas.
32യോവാശിന്റെ മകനായ ഗിദെയോന് നല്ല വാര്ദ്ധക്യത്തില് മരിച്ചു; അവനെ അബീയേസ്രിയര്ക്കുംള്ള ഒഫ്രയില് അവന്റെ അപ്പനായ യോവാശിന്റെ കല്ലറയില് അടക്കംചെയ്തു.
33Depois da morte de Gideão os filhos de Israel tornaram a se prostituir após os baalins, e puseram a Baal-Berite por deus.
33ഗിദെയോന് മരിച്ചശേഷം യിസ്രായേല്മക്കള് വീണ്ടും പരസംഗമായി ബാല്വിഗ്രഹങ്ങളുടെ അടുക്കല് ചെന്നു ബാല്ബെരീത്തിനെ തങ്ങള്ക്കു ദേവനായി പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.
34Assim os filhos de Israel não se lembraram do Senhor seu Deus, que os livrara da mão de todos os seus inimigos ao redor;
34യിസ്രായേല്മക്കള് ചുറ്റുമുള്ള സകലശത്രുക്കളുടെയും കയ്യില് നിന്നു തങ്ങളെ രക്ഷിച്ച തങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയെ ഔര്ത്തില്ല.
35nem usaram de beneficência para com a casa de Jerubaal, a saber, de Gideão, segundo todo o bem que ele havia feito a Israel.
35ഗിദെയോന് എന്ന യെരുബ്ബാല് യിസ്രായേലിന്നു ചെയ്ത എല്ലാനന്മെക്കും തക്കവണ്ണം അവന്റെ കടുംബത്തോടു ദയ ചെയ്തതുമില്ല.