1Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
1അവന് പിന്നെയും പള്ളിയില് ചെന്നുഅവിടെ വരണ്ട കയ്യുള്ള ഒരു മനുഷ്യന് ഉണ്ടായിരുന്നു.
2E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
2അവര് അവനെ കുറ്റം ചുമത്തേണ്ടതിന്നു ശബ്ബത്തില് അവനെ സൌഖ്യമാക്കുമോ എന്നു നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.
3E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
3വരണ്ടകയ്യുള്ള മനുഷ്യനോടു അവന് നടുവില് എഴുന്നേറ്റു നില്ക്ക എന്നു പറഞ്ഞു.
4Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
4പിന്നെ അവരോടുശബ്ബത്തില് നന്മ ചെയ്കയോ, തിന്മചെയ്കയോ, ജീവനെ രക്ഷിക്കയോ, കൊല്ലുകയോ, ഏതു വിഹിതം എന്നു ചോദിച്ചു. അവരോ മിണ്ടാതിരുന്നു.
5E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
5അവരുടെ ഹൃദയകാഠിന്യം നിമിത്തം അവന് ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടു കോപത്തോടെ അവരെ ചുറ്റും നോക്കി, ആ മനുഷ്യനോടുകൈ നീട്ടുക എന്നു പറഞ്ഞുഅവന് നീട്ടി, അവന്റെ കൈ സൌഖ്യമായി.
6E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
6ഉടനെ പരീശന്മാര് പുറപ്പെട്ടു, അവനെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു ഹെരോദ്യരുമായി ആലോചന കഴിച്ചു.
7Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
7യേശു ശിഷ്യന്മാരുമായി കടല്ക്കരകൂ വാങ്ങിപ്പോയി; ഗലീലയില്നിന്നു വലിയോരു പുരുഷാരം അവനെ അനുഗമിച്ചു;
8e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
8യെഹൂദ്യയില് നിന്നും യെരൂശലേമില്നിന്നും എദോമില് നിന്നും യോര്ദാന്നക്കരെ നിന്നും സോരിന്റെയും സിദോന്റെയും ചുറ്റുപാട്ടില്നിന്നും വലിയോരു കൂട്ടം അവന് ചെയ്തതു ഒക്കെയും കേട്ടിട്ടു അവന്റെ അടുക്കല് വന്നു.
9Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
9പുരുഷാരം തന്നെ ഞെരുക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ നിമിത്തം ഒരു ചെറു പടകു തനിക്കു ഒരുക്കി നിറുത്തുവാന് അവന് ശിഷ്യന്മാരോടു പറഞ്ഞു.
10porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
10അവന് അനേകരെ സൌഖ്യമാക്കുകയാല് ബാധകള് ഉള്ളവര് ഒക്കെയും അവനെ തൊടേണ്ടതിന്നു തിക്കിത്തിരക്കി വന്നു.
11E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
11അശുദ്ധാത്മാക്കളും അവനെ കാണുമ്പോള് ഒക്കെയും അവന്റെ മുമ്പില് വീണുനീ ദൈവ പുത്രന് എന്നു നിലവിളിച്ചു പറയും.
12E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
12തന്നെ പ്രസിദ്ധമാക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന് അവരെ വളരെ ശാസിച്ചുപോന്നു.
13Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
13പിന്നെ അവന് മലയില് കയറി തനിക്കു ബോധിച്ചവരെ അടുക്കല് വിളിച്ചു; അവര് അവന്റെ അരികെ വന്നു.
14Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
14അവന് തന്നോടുകൂടെ ഇരിപ്പാനും പ്രസംഗിക്കേണ്ടതിന്നു അയപ്പാനും
15e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
15ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കേണ്ടതിന്നു അധികാരം ഉണ്ടാകുവാനും പന്തിരുവരെ നിയമിച്ചു;
16Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
16ശിമോന്നു പത്രൊസ് എന്നു പേരിട്ടു;
17Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
17സെബെദിയുടെ മകനായ യാക്കോബു, യക്കോബിന്റെ സഹോദരനായ യോഹന്നാന് ഇവര്ക്കും ഇടിമക്കള് എന്നര്ത്ഥമുള്ള ബൊവനേര്ഗ്ഗെസ് എന്നു പേരിട്ടു —
18André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
18അന്ത്രെയാസ്, ഫിലിപ്പൊസ്, ബര്ത്തൊലോമായി, മത്തായി, തോമാസ്, അല്ഫായിയുടെ മകനായ യാക്കോബ്, തദ്ദായി, കനാന്യനായ ശിമോന് ,
19e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
19തന്നെ കാണിച്ചുകൊടുത്ത ഈസ്കായ്യോര്ത്ത് യൂദാ എന്നിവരെ തന്നേ.
20Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
20അവന് വീട്ടില് വന്നു; അവര്ക്കും ഭക്ഷണം കഴിപ്പാന് പോലും വഹിയാതവണ്ണം പുരുഷാരം പിന്നെയും തിങ്ങി കൂടി വന്നു.
21Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
21അവന്റെ ചാര്ച്ചക്കാര് അതു കേട്ടു, അവന്നു ബുദ്ധിഭ്രമം ഉണ്ടു എന്നു പറഞ്ഞു അവനെ പിടിപ്പാന് വന്നു.
22E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
22യെരൂശലേമില് നിന്നു വന്ന ശാസ്ത്രിമാരുംഅവന്നു ബെയെത്സെബൂല് ഉണ്ടു, ഭൂതങ്ങളുടെ തലവനെ കൊണ്ടു അവന് ഭൂതങ്ങളെ പുറത്താക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.
23Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
23അവന് അവരെ അടുക്കെ വിളിച്ചു ഉപമകളാല് അവരോടു പറഞ്ഞതുസാത്താന്നു സാത്താനെ എങ്ങനെ പുറത്താക്കുവാന് കഴിയും?
24Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
24ഒരു രാജ്യം തന്നില്തന്നേ ഛിദ്രിച്ചു എങ്കില് ആ രാജ്യത്തിനു നിലനില്പാന് കഴികയില്ല.
25ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
25ഒരു വീടു തന്നില് തന്നേ ഛിദ്രിച്ചു എങ്കില് ആ വീട്ടിന്നു നിലനില്പാന് കഴികയില്ല.
26e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
26സാത്താന് തന്നോടുതന്നേ എതിര്ത്തു ഛിദ്രിച്ചു എങകില് അവന്നു നിലനില്പാന് കഴിവില്ല; അവന്റെ അവസാനം വന്നു.
27Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
27ബലവാനെ പിടിച്ചുകെട്ടീട്ടല്ലാതെ അവന്റെ വീട്ടില് കടന്നു അവന്റെ കോപ്പു കവര്ന്നുകളവാന് ആര്ക്കും കഴികയില്ല; പിടിച്ചു കെട്ടിയാല് പിന്നെ അവന്റെ വീടു കവര്ച്ച ചെയ്യാം.
28Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
28മനുഷ്യരോടു സകല പാപങ്ങളും അവര് ദുഷിച്ചു പറയുന്ന സകല ദൂഷണങ്ങളും ക്ഷമിക്കും;
29mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
29പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നേരെ ദൂഷണം പയുന്നവനോ ഒരുനാളും ക്ഷമ കിട്ടാതെ നിത്യശിക്ഷെക്കു യോഗ്യനാകും എന്നു ഞാന് സത്യമായിട്ടു നിങ്ങളോടു പറയുന്നു.
30Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
30അവന്നു ഒരു അശുദ്ധാത്മാവു ഉണ്ടു എന്നു അവര് പറഞ്ഞിരുന്നു.
31Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
31അനന്തരം അവന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും വന്നു പുറത്തു നിന്നു അവനെ വിളപ്പാന് ആളയച്ചു.
32E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
32പുരുഷാരം അവന്റെ ചുറ്റും ഇരുന്നിരുന്നു; അവര് അവനോടുനിന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും പുറത്തു നിന്നു നിന്നെ അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു അവന് അവരോടു
33Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
33എന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും ആര് എന്നു പറഞ്ഞിട്ടു ചുറ്റിലും ഇരിക്കുന്നവരെ നോക്കിക്കൊണ്ടു
34E olhando em redor para os que estavam sentados � roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
34എന്റെ അമ്മയും സഹോദരന്മാരും ഇതാ.
35Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.
35ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടം ചെയ്യുന്നവന് തന്നേ എന്റെ സഹോദരനും സഹോദരിയും അമ്മയും ആകുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു.