1Senhor, tu me sondas, e me conheces.
1സംഗീതപ്രമാണിക്കു; ദാവീദിന്റെ ഒരു സങ്കീര്ത്തനം.
2Tu conheces o meu sentar e o meu levantar; de longe entendes o meu pensamento.
2യഹോവേ, നീ എന്നെ ശോധന ചെയ്തു അറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു;
3Esquadrinhas o meu andar, e o meu deitar, e conheces todos os meus caminhos.
3ഞാന് ഇരിക്കുന്നതും എഴുന്നേലക്കുന്നതും നീ അറിയുന്നു. എന്റെ നിരൂപണം നീ ദൂരത്തുനിന്നു ഗ്രഹിക്കുന്നു.
4Sem que haja uma palavra na minha língua, eis que, ó Senhor, tudo conheces.
4എന്റെ നടപ്പും കിടപ്പും നീ ശോധന ചെയ്യുന്നു; എന്റെ വഴികളൊക്കെയും നിനക്കു മനസ്സിലായിരിക്കുന്നു.
5Tu me cercaste em volta, e puseste sobre mim a tua mão.
5യഹോവേ, നീ മുഴുവനും അറിയാതെ ഒരു വാക്കും എന്റെ നാവിന്മേല് ഇല്ല.
6Tal conhecimento é maravilhoso demais para mim; elevado é, não o posso atingir.
6നീ മുമ്പും പിമ്പും എന്നെ അടെച്ചു നിന്റെ കൈ എന്റെമേല് വെച്ചിരിക്കുന്നു.
7Para onde me irei do teu Espírito, ou para onde fugirei da tua presença?
7ഈ പരിജ്ഞാനം എനിക്കു അത്യത്ഭുതമാകുന്നു; അതു എനിക്കു ഗ്രഹിച്ചുകൂടാതവണ്ണം ഉന്നതമായിരിക്കുന്നു.
8Se subir ao céu, tu aí estás; se fizer no Seol a minha cama, eis que tu ali estás também.
8നിന്റെ ആത്മാവിനെ ഒളിച്ചു ഞാന് എവിടേക്കു പോകും? തിരുസന്നിധി വിട്ടു ഞാന് എവിടേക്കു ഔടും?
9Se tomar as asas da alva, se habitar nas extremidades do mar,
9ഞാന് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കയറിയാല് നീ അവിടെ ഉണ്ടു; പാതാളത്തില് എന്റെ കിടക്ക വിരിച്ചാല് നീ അവിടെ ഉണ്ടു.
10ainda ali a tua mão me guiará e a tua destra me susterá.
10ഞാന് ഉഷസ്സിന് ചിറകു ധരിച്ചു, സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റത്തു ചെന്നു പാര്ത്താല്
11Se eu disser: Ocultem-me as trevas; torne-se em noite a luz que me circunda;
11അവിടെയും നിന്റെ കൈ എന്നെ നടത്തും; നിന്റെ വലങ്കൈ എന്നെ പിടിക്കും.
12nem ainda as trevas são escuras para ti, mas a noite resplandece como o dia; as trevas e a luz são para ti a mesma coisa.
12ഇരുട്ടു എന്നെ മൂടിക്കളയട്ടെ; വെളിച്ചം എന്റെ ചുറ്റും രാത്രിയായ്തീരട്ടെ എന്നു ഞാന് പറഞ്ഞാല്
13Pois tu formaste os meus rins; entreteceste-me no ventre de minha mãe.
13ഇരുട്ടുപോലും നിനക്കു മറവായിരിക്കയില്ല; രാത്രി പകല്പോലെ പ്രകാശിക്കും; ഇരുട്ടും വെളിച്ചവും നിനക്കു ഒരുപോലെ തന്നേ.
14Eu te louvarei, porque de um modo tão admirável e maravilhoso fui formado; maravilhosas são as tuas obras, e a minha alma o sabe muito bem.
14നീയല്ലോ എന്റെ അന്തരംഗങ്ങളെ നിര്മ്മിച്ചതു, എന്റെ അമ്മയുടെ ഉദരത്തില് നീ എന്നെ മെടഞ്ഞു.
15Os meus ossos não te foram encobertos, quando no oculto fui formado, e esmeradamente tecido nas profundezas da terra.
15ഭയങ്കരവും അതിശയവുമായി എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കയാല് ഞാന് നിനക്കു സ്തോത്രം ചെയ്യുന്നു; നിന്റെ പ്രവൃത്തികള് അത്ഭുതകരമാകുന്നു; അതു എന്റെ ഉള്ളം നല്ലവണ്ണം അറിയുന്നു.
16Os teus olhos viram a minha substância ainda informe, e no teu livro foram escritos os dias, sim, todos os dias que foram ordenados para mim, quando ainda não havia nem um deles.
16ഞാന് രഹസ്യത്തില് ഉണ്ടാക്കപ്പെടുകയും ഭൂമിയുടെ അധോഭാഗങ്ങളില് നിര്മ്മിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോള് എന്റെ അസ്ഥിക്കുടം നിനക്കു മറവായിരുന്നില്ല.
17E quão preciosos me são, ó Deus, os teus pensamentos! Quão grande é a soma deles!
17ഞാന് പിണ്ഡാകാരമായിരുന്നപ്പോള് നിന്റെ കണ്ണു എന്നെ കണ്ടു; നിയമിക്കപ്പെട്ട നാളുകളില് ഒന്നും ഇല്ലാതിരുന്നപ്പോള് അവയെല്ലാം നിന്റെ പുസ്തകത്തില് എഴുതിയിരുന്നു;
18Se eu os contasse, seriam mais numerosos do que a areia; quando acordo ainda estou contigo.
18ദൈവമേ, നിന്റെ വിചാരങ്ങള് എനിക്കു എത്ര ഘനമായവ! അവയുടെ ആകത്തുകയും എത്ര വലിയതു!
19Oxalá que matasses o perverso, ó Deus, e que os homens sanguinários se apartassem de mim,
19അവയെ എണ്ണിയാല് മണലിനെക്കാള് അധികം; ഞാന് ഉണരുമ്പോള് ഇനിയും ഞാന് നിന്റെ അടുക്കല് ഇരിക്കുന്നു.
20homens que se rebelam contra ti, e contra ti se levantam para o mal.
20ദൈവമേ, നീ ദുഷ്ടനെ നിഗ്രഹിച്ചെങ്കില് കൊള്ളായിരുന്നു; രക്തപാതകന്മാരേ, എന്നെ വിട്ടുപോകുവിന് .
21Não odeio eu, ó Senhor, aqueles que te odeiam? e não me aflijo por causa dos que se levantam contra ti?
21അവര് ദ്രോഹമായി നിന്നെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നു; നിന്റെ ശത്രുക്കള് നിന്റെ നാമം വൃഥാ എടുക്കുന്നു.
22Odeio-os com ódio completo; tenho-os por inimigos.
22യഹോവേ, നിന്നെ പകെക്കുന്നവരെ ഞാന് പകക്കേണ്ടതല്ലയോ? നിന്നോടു എതിര്ത്തുനിലക്കുന്നവരെ ഞാന് വെറുക്കേണ്ടതല്ലയോ?
23Sonda-me, ó Deus, e conhece o meu coração; prova-me, e conhece os meus pensamentos;
23ഞാന് പൂര്ണ്ണദ്വേഷത്തോടെ അവരെ ദ്വേഷിക്കുന്നു; അവരെ എന്റെ ശത്രുക്കളായി എണ്ണുന്നു.
24vê se há em mim algum caminho perverso, e guia-me pelo caminho eterno.
24ദൈവമേ, എന്നെ ശോധന ചെയ്തു എന്റെ ഹൃദയത്തെ അറിയേണമേ; എന്നെ പരീക്ഷിച്ചു എന്റെ നിനവുകളെ അറിയേണമേ.
25വ്യസനത്തിന്നുള്ള മാര്ഗ്ഗം എന്നില് ഉണ്ടോ എന്നു നോക്കി, ശാശ്വതമാര്ഗ്ഗത്തില് എന്നെ നടത്തേണമേ.