1Senhor, não me repreendas na tua ira, nem me castigues no teu furor.
1യഹോവേ, നിന്റെ കോപത്തില് എന്നെ ശിക്ഷിക്കരുതേ; നിന്റെ ക്രോധത്തില് എന്നെ ദണ്ഡിപ്പിക്കരുതേ.
2Tem compaixão de mim, Senhor, porque sou fraco; sara-me, Senhor, porque os meus ossos estão perturbados.
2യഹോവേ, ഞാന് തളര്ന്നിരിക്കുന്നു; എന്നോടു കരുണയുണ്ടാകേണമേ; യഹോവേ, എന്റെ അസ്ഥികള് ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്നെ സൌഖ്യമാക്കേണമേ.
3Também a minha alma está muito perturbada; mas tu, Senhor, até quando?...
3എന്റെ പ്രാണനും അത്യന്തം ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; നീയോ, യഹോവേ, എത്രത്തോളം?
4Volta-te, Senhor, livra a minha alma; salva-me por tua misericórdia.
4യഹോവേ, തിരിഞ്ഞു എന്റെ പ്രാണനെ വിടുവിക്കേണമേ. നിന്റെ കാരുണ്യം നിമിത്തം എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ.
5Pois na morte não há lembrança de ti; no Seol quem te louvará?
5മരണത്തില് നിന്നെക്കുറിച്ചു ഓര്മ്മയില്ലല്ലോ; പാതാളത്തില് ആര് നിനക്കു സ്തോത്രം ചെയ്യും?
6Estou cansado do meu gemido; toda noite faço nadar em lágrimas a minha cama, inundo com elas o meu leito.
6എന്റെ ഞരക്കംകൊണ്ടു ഞാന് തകര്ന്നിരിക്കുന്നു; രാത്രിമുഴുവനും എന്റെ കിടക്കയെ ഒഴുക്കുന്നു; കണ്ണുനീര്കൊണ്ടു ഞാന് എന്റെ കട്ടിലിനെ നനെക്കുന്നു.
7Os meus olhos estão consumidos pela mágoa, e enfraquecem por causa de todos os meus inimigos.
7ദുഃഖംകൊണ്ടു എന്റെ കണ്ണു കുഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എന്റെ സകലവൈരികളും ഹേതുവായി ക്ഷീണിച്ചുമിരിക്കുന്നു.
8Apartai-vos de mim todos os que praticais a iniquidade; porque o Senhor já ouviu a voz do meu pranto.
8നീതികേടു പ്രവര്ത്തിക്കുന്ന ഏവരുമേ എന്നെ വിട്ടുപോകുവിന് ; യഹോവ എന്റെ കരച്ചലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിരിക്കുന്നു.
9O Senhor já ouviu a minha súplica, o Senhor aceita a minha oração.
9യഹോവ എന്റെ അപേക്ഷ കേട്ടിരിക്കുന്നു; യഹോവ എന്റെ പ്രാര്ത്ഥന കൈക്കൊള്ളും.
10Serão envergonhados e grandemente perturbados todos os meus inimigos; tornarão atrás e subitamente serão envergonhados.
10എന്റെ ശത്രുക്കള് എല്ലാവരും ലജ്ജിച്ചു ഭ്രമിക്കും; അവര് പിന്തിരിഞ്ഞു പെട്ടെന്നു നാണിച്ചു പോകും.