1Então respondeu Zofar, o naamatita, dizendo:
1Atëherë Zofari nga Naamathi u përgjigj dhe tha:
2Não se dará resposta � multidão de palavras? ou será justificado o homem falador?
2"Një mori e tillë fjalësh a do të mbetet pa përgjigje? A duhet të ketë të drejtë një njeri fjalëshumë?
3Acaso as tuas jactâncias farão calar os homens? e zombarás tu sem que ninguém te envergonhe?
3Llafet e tua a do t'ua mbyllin gojën njerëzve? Ti do të tallesh dhe asnjë mos të të bëjë me turp?
4Pois dizes: A minha doutrina é pura, e limpo sou aos teus olhos.
4Ti ke thënë: "Doktrina ime është e pastër dhe jam i pakritikueshëm para teje".
5Mas, na verdade, oxalá que Deus falasse e abrisse os seus lábios contra ti,
5Por po të donte Perëndia të fliste dhe të hapte gojën e tij kundër teje,
6e te fizesse saber os segredos da sabedoria, pois é multiforme o seu entendimento; sabe, pois, que Deus exige de ti menos do que merece a tua iniqüidade.
6për të treguar të fshehtat e diturisë, sepse dituria e vërtetë është e shumëtrajtshme, atëherë do të mësoje se Perëndia harron një pjesë të fajit tënd.
7Poderás descobrir as coisas profundas de Deus, ou descobrir perfeitamente o Todo-Poderoso?
7A mundesh ti të hulumtosh thellësitë e Perëndisë? A mund të depërtosh në përsosmërinë e të Plotfuqishmit?
8Como as alturas do céu é a sua sabedoria; que poderás tu fazer? Mais profunda é ela do que o Seol; que poderás tu saber?
8Janë më të larta se qielli; çfarë mund të bësh? janë më të thella se Sheoli: çfarë mund të dish?
9Mais comprida é a sua medida do que a terra, e mais larga do que o mar.
9Madhësia e tyre është më e gjatë se toka dhe më e gjerë se deti.
10Se ele passar e prender alguém, e chamar a juízo, quem o poderá impedir?
10Në rast se Perëndia kalon, burgos dhe nxjerr në gjyq, kush mund t'ia pengojë këtë veprim?
11Pois ele conhece os homens vãos; e quando vê a iniqüidade, não atentará para ela?
11Sepse ai i njeh njerëzit e rremë; e sheh padrejtësinë dhe e kqyr.
12Mas o homem vão adquirirá entendimento, quando a cria do asno montês nascer homem.
12Njeriu i pamend do të bëhet i urtë, kur kërriçi i gomares së egër të bëhet njeri.
13Se tu preparares o teu coração, e estenderes as mãos para ele;
13Në rast se e përgatit zemrën tënde dhe shtrin ndaj saj duart e tua,
14se há iniqüidade na tua mão, lança-a para longe de ti, e não deixes a perversidade habitar nas tuas tendas;
14në rast se largon padrejtësinë që është në duart e tua dhe nuk lejon që çoroditja të zërë vend në çadrat e tua,
15então levantarás o teu rosto sem mácula, e estarás firme, e não temerás.
15atëherë do të mund të lartosh ballin tënd pa njollë, do të jesh i patundur dhe nuk do të kesh frikë,
16Pois tu te esquecerás da tua miséria; apenas te lembrarás dela como das águas que já passaram.
16sepse do të harrosh hallet e tua, do t'i kujtosh si uji që ka rrjedhur;
17E a tua vida será mais clara do que o meio-dia; a escuridão dela será como a alva.
17jeta jote do të jetë më e ndritur se mesdita, edhe errësira për ty do të ishte si mëngjesi.
18E terás confiança, porque haverá esperança; olharás ao redor de ti e repousarás seguro.
18Do të jesh i sigurt sepse ka shpresë; do të shikosh rreth e qark dhe do të pushosh në siguri.
19Deitar-te-ás, e ninguém te amedrontará; muitos procurarão obter o teu favor.
19Do të biesh të flesh dhe nuk do të ketë njeri që të të trembë dhe shumë persona do të kërkojnë favorin tënd.
20Mas os olhos dos ímpios desfalecerão, e para eles não haverá refúgio; a sua esperança será o expirar.
20Por sytë e të pabesëve do të treten; çdo shpëtim do t'u pritet, dhe shpresa e tyre do të jetë grahma e fundit".