¹Eis que os meus olhos viram tudo isto, e os meus ouvidos o ouviram e entenderam.

¹"Ja, tërë këtë syri im e pa dhe veshi im e dëgjoi dhe e kuptoi.

²O que vós sabeis também eu o sei; não vos sou inferior.

²Atë që ju dini e di edhe unë; nuk vij pas jush.

³Mas eu falarei ao Todo-Poderoso, e quero defender-me perante Deus.

³Por do të dëshiroja të flas me të Plotfuqishmin, do të më pëlqente të diskutoja me Perëndinë;

⁴Vós, porém, sois forjadores de mentiras, e vós todos, médicos que não valem nada.

⁴sepse ju jeni trillues gënjeshtrash, jeni të gjithë mjekë pa asnjë vlerë.

⁵Oxalá vos calásseis de todo, pois assim passaríeis por sábios.

⁵Oh, sikur të heshtnit fare, kjo do të ishte dituria juaj.

⁶Ouvi agora a minha defesa, e escutai os argumentos dos meus lábios.

⁶Dëgjoni tani mbrojtjen time dhe vini re deklaratat e buzëve të mia.

⁷Falareis falsamente por Deus, e por ele proferireis mentiras?

⁷A doni vallë të flisni në mënyrë të mbrapshtë në mbrotje të Perëndisë dhe të flisni në favor të tij me mashtrime?

⁸Fareis aceitação da sua pessoa? Contendereis a favor de Deus?

⁸A doni të përdorni anësi me të ose të mbroni një kauzë të Perëndisë?

⁹Ser-vos-ia bom, se ele vos esquadrinhasse? Ou zombareis dele, como quem zomba de um homem?

⁹Do të ishte më mirë për ju që ai t'ju hetonte, apo talleni me të ashtu si talleni me një njeri?

¹⁰Certamente vos repreenderá, se em oculto vos deixardes levar de respeitos humanos.

¹⁰Me siguri ai do t'ju qortojë, në rast se fshehurazi veproni me anësi.

¹¹Não vos amedrontará a sua majestade? E não cairá sobre vós o seu terror?

¹¹Madhëria e tij vallë a nuk do t'ju kallë frikë dhe tmerri i tij a nuk do të bjerë mbi ju?

¹²As vossas máximas são provérbios de cinza; as vossas defesas são torres de barro.

¹²Thëniet tuaja moralizuese janë proverba prej hiri, argumentet tuaja më të mira nuk janë veçse argumente prej argjila.

¹³Calai-vos perante mim, para que eu fale, e venha sobre mim o que vier.

¹³Heshtni dhe më lini mua të flas, pastaj le të më ndodhë çfarë të dojë.

¹⁴Tomarei a minha carne entre os meus dentes, e porei a minha vida na minha mão.

¹⁴Pse duhet ta mbaj mishin tim me dhëmbët dhe ta vë jetën time në duart e mia?

¹⁵Eis que ele me matará; não tenho esperança; contudo defenderei os meus caminhos diante dele.

¹⁵Ja, ai do të më vrasë, nuk kam më shpresë; sidoqoftë, do ta mbroj para tij qëndrimin tim.

¹⁶Também isso será a minha salvação, pois o ímpio não virá perante ele.

¹⁶Ai do të jetë edhe shpëtimi im, sepse një i pabesë nuk do të guxonte të paraqitej para tij.

¹⁷Ouvi atentamente as minhas palavras, e chegue aos vossos ouvidos a minha declaração.

¹⁷Dëgjoni me vëmendje fjalimin tim dhe deklaratat e mia me veshët tuaj.

¹⁸Eis que já pus em ordem a minha causa, e sei que serei achado justo:

¹⁸Ja, unë e kam përgatitur kauzën time; e di që do të njihem si i drejtë.

¹⁹Quem é o que contenderá comigo? Pois então me calaria e renderia o espírito.

¹⁹Kush kërkon, pra, të hahet me mua? Sepse atëherë do të heshtja dhe do të vdisja.

²⁰Concede-me somente duas coisas; então não me esconderei do teu rosto:

²⁰Vetëm mos bëj dy gjëra me mua, dhe nuk do t'i fshihem pranisë sate;

²¹desvia a tua mão rara longe de mim, e não me amedronte o teu terror.

²¹largoje dorën nga unë dhe tmerri yt të mos më kallë më frikë.

²²Então chama tu, e eu responderei; ou eu falarei, e me responde tu.

²²Pastaj mund edhe të më thërrasësh edhe unë do të përgjigjem, ose do të flas unë, dhe ti do të përgjigjesh.

²³Quantas iniqüidades e pecados tenho eu? Faze-me saber a minha transgressão e o meu pecado.

²³Sa janë fajet e mia dhe mëkatet e mia? Më bëj të ditur shkeljet e mia dhe mëkatin tim!

²⁴Por que escondes o teu rosto, e me tens por teu inimigo?

²⁴Pse më fsheh fytyrën tënde dhe më konsideron si armikun tënd?

²⁵Acossarás uma folha arrebatada pelo vento? E perseguirás o restolho seco?

²⁵Mos do vallë të trembësh një gjethe të shtyrë sa andej dhe këndej dhe të ndjekësh ca kashtë të thatë?

²⁶Pois escreves contra mim coisas amargas, e me fazes herdar os erros da minha mocidade;

²⁶Pse shkruan kundër meje gjëra të hidhura dhe bën që të rëndojë mbi mua trashëgimia e fajeve të rinisë sime?

²⁷também pões no tronco os meus pés, e observas todos os meus caminhos, e marcas um termo ao redor dos meus pés,

²⁷Ti i vë këmbët e mia në pranga dhe kqyr me kujdes rrugët e mia; ti vendos një cak për tabanin e këmbëve të mia,

²⁸apesar de eu ser como uma coisa podre que se consome, e como um vestido, ao qual rói a traça.

²⁸Ndërkaq trupi im po shpërbëhet si një send i kalbur, si një rrobë që e ka grirë mola".