1Ó Deus do meu louvor, não te cales;
1O Perëndi i lëvdimit tim, mos hesht,
2pois a boca do ímpio e a boca fraudulenta se abrem contra mim; falam contra mim com uma língua mentirosa.
2sepse njerëz të pabesë dhe të pandershëm kanë hapur gojën e tyre kundër meje dhe kanë folur kundër meje me një gjuhë gënjeshtare;
3Eles me cercam com palavras de ódio, e pelejam contra mim sem causa.
3më kanë sulmuar me fjalë urrejtjeje dhe më kanë luftuar pa shkak.
4Em paga do meu amor são meus adversários; mas eu me dedico � oração.
4Në këmbim të dashurisë sime më akuzojnë, por unë i drejtohem lutjes.
5Retribuem-me o mal pelo bem, e o ódio pelo amor.
5Ata më kanë larë të mirën me të keqen dhe dashurinë time me urrejtje.
6Põe sobre ele um ímpio, e esteja � sua direita um acusador.
6Vendos një njeri të keq mbi të dhe një akuzues le të jetë në të djathtë të tij.
7Quando ele for julgado, saia condenado; e em pecado se lhe torne a sua oração!
7Kur të gjykohet, bëj që të gjendet fajtor dhe lutja e tij të bëhet mëkat.
8Sejam poucos os seus dias, e outro tome o seu ofício!
8Qofshin të pakta ditët e tij dhe një tjetër zëntë vendin e tij.
9Fiquem órfãos os seus filhos, e viúva a sua mulher!
9Bijtë e tij mbetshin jetimë dhe gruaja e tij e ve.
10Andem errantes os seus filhos, e mendiguem; esmolem longe das suas habitações assoladas.
10U bëfshin endacakë dhe lypsarë bijtë e tij dhe e kërkofshin ushqimin larg shtëpive të tyre të rrënuara.
11O credor lance mão de tudo quanto ele tenha, e despojem-no os estranhos do fruto do seu trabalho!
11Fajdexhiu i marrtë të gjitha pasuritë e tij dhe të huajtë i vjedhshin frytin e mundit të tij.
12Não haja ninguém que se compadeça dele, nem haja quem tenha pena dos seus órfãos!
12Askush mos pastë mëshirë për të dhe askujt mos i ardhtë keq për jetimët e tij.
13Seja extirpada a sua posteridade; o seu nome seja apagado na geração seguinte!
13U shkatërrofshin pasardhësit e tij; në brezin e dytë emri i tyre u shoftë.
14Esteja na memória do Senhor a iniqüidade de seus pais; e não se apague o pecado de sua mãe!
14U kujtoftë para Zotit paudhësia e etërve të tij dhe mëkati i nënës së tij mos u shoftë.
15Antes estejam sempre perante o Senhor, para que ele faça desaparecer da terra a memória deles!
15U dalshin gjithnjë mëkatet e tyre para Zotit, me qëllim që ai të zhdukë nga toka kujtimin e tyre.
16Porquanto não se lembrou de usar de benignidade; antes perseguiu o varão aflito e o necessitado, como também o quebrantado de coração, para o matar.
16Sepse atij nuk i shkoi ndër mend të kishte dhemshuri, por e ka përndjekur të varfërin, nevojtarin dhe atë që ishte zemërthyer deri sa t'u shkaktonte vdekjen.
17Visto que amou a maldição, que ela lhe sobrevenha! Como não desejou a bênção, que ela se afaste dele!
17Mbasi e ka dashur mallkimin, rëntë ai mbi të; dhe mbasi nuk është kënaqur me bekimin, ky u largoftë prej tij.
18Assim como se vestiu de maldição como dum vestido, assim penetre ela nas suas entranhas como água, e em seus ossos como azeite!
18Mbasi u mbulua me mallkim si me një rrobe, i hyftë ai si ujë në trupin e tij dhe si vaj në kockat e tij;
19Seja para ele como o vestido com que ele se cobre, e como o cinto com que sempre anda cingido!
19Qoftë për të si një rrobe që e mbulon dhe si një brez që e lidh përjetë.
20Seja este, da parte do Senhor, o galardão dos meus adversários, e dos que falam mal contra mim!
20Qoftë ky nga ana e Zotit shpërblimi për kundërshtarët e mi dhe për ata që flasin keq kundër meje.
21Mas tu, ó Deus, meu Senhor age em meu favor por amor do teu nome; pois que é boa a tua benignidade, livra-me;
21Por ti, o Zot, o Zot, vepro në favorin tim për hir të emrit tënd, çliromë me dhemshurinë dhe mirësinë tënde,
22pois sou pobre e necessitado, e dentro de mim está ferido o meu coração.
22sepse unë jam i varfër dhe nevojtar, dhe zemra ime është plagosur brenda meje.
23Eis que me vou como a sombra que declina; sou arrebatado como o gafanhoto.
23Unë iki si një hije që zgjatet, jam i tronditur si një karkalec.
24Os meus joelhos estão enfraquecidos pelo jejum, e a minha carne perde a sua gordura.
24Gjunjët e mi dridhen nga të pangrënët dhe trupi im është dobësuar për mungesë të dhjamit.
25Eu sou para eles objeto de opróbrio; ao me verem, meneiam a cabeça.
25Jam bërë një faqezi për ta; kur më shohin, tundin kokën.
26Ajuda-me, Senhor, Deus meu; salva-me segundo a tua benignidade.
26Ndihmomë, o Zot, Perëndia im, shpëtomë për dhemshurinë tënde,
27Saibam que nisto está a tua mão, e que tu, Senhor, o fizeste.
27dhe ta dinë që kjo është vepër e duarve të tua, dhe që ti, o Zot, e ke bërë.
28Amaldiçoem eles, mas abençoa tu; fiquem confundidos os meus adversários; mas alegre-se o teu servo!
28Ata do të mallkojnë, por ti do të bekosh; kur të ngrihen, do të mbeten të hutuar, por shërbëtori yt do të gëzohet.
29Vistam-se de ignomínia os meus acusadores, e cubram-se da sua própria vergonha como dum manto!
29U mbulofshin me turp kundërshtarët e mi dhe u mbështjellshin me turp si me mantel,
30Muitas graças darei ao Senhor com a minha boca;
30Unë do të kremtoj me të madhe Zotin me gojën time dhe do ta lëvdoj në mes të një turme të madhe,
31Pois ele se coloca � direita do poder, para o salvar dos que o condenam.
31sepse ai rri në të djathtë të të varfërit për ta shpëtuar nga ata që e dënojnë me vdekje.