¹Davi dirigiu ao Senhor as palavras deste cântico, no dia em que o Senhor o livrou das mãos de todos os seus inimigos e das mãos de Saul, dizendo:

¹И изговори Давид Господу речи ове песме, кад га избави Господ из руку свих непријатеља његових и из руке Саулове;

²O Senhor é o meu rochedo, a minha fortaleza e o meu libertador.

²И рече: Господ је моја Стена и Град мој и Избавитељ мој.

³É meu Deus, a minha rocha, nele confiarei; é o meu escudo, e a força da minha salvação, o meu alto retiro, e o meu refúgio. O meu Salvador; da violência tu me livras.

³Бог је Стена моја, у Њега ћу се уздати, Штит мој и Рог спасења мог, Заклон мој и Уточиште моје, Спаситељ мој, који ме избавља од силе.

⁴Ao Senhor invocarei, pois é digno de louvor; assim serei salvo dos meus inimigos.

⁴Призивам Господа, кога ваља хвалити, и опраштам се непријатеља својих.

⁵As ondas da morte me cercaram, as torrentes de Belial me atemorizaram.

⁵Јер обузеше ме смртни болови, потоци неваљалих људи уплашише ме.

⁶Cordas do Seol me cingiram, laços de morte me envolveram.

⁶Болови гробни опколише ме, стегоше ме замке смртне.

⁷Na minha angústia invoquei ao Senhor; sim, a meu Deus clamei; do seu templo ouviu ele a minha voz, e o meu clamor chegou aos seus ouvidos.

⁷У тескоби својој призвах Господа, и к Богу свом повиках, Он чу из двора свог глас мој, и вика моја дође му до ушију.

⁸Então se abalou e tremeu a terra, os fundamentos dos céus se moveram; abalaram-se porque ele se irou.

⁸Затресе се и поколеба се земља, темељи небесима задрмаше се и померише се, јер се Он разгневи.

⁹Das suas narinas subiu fumaça, e da sua boca um fogo devorador, que pôs carvões em chamas.

⁹Подиже се дим из ноздрва Његових и из уста Његових огањ који прождире, живо угљевље одскакаше од Њега.

¹⁰Ele abaixou os céus, e desceu; e havia escuridão debaixo dos seus pés.

¹⁰Сави небеса и сиђе; а мрак беше под ногама Његовим.

¹¹Montou num querubim, e voou; apareceu sobre as asas do vento.

¹¹И седе на херувима и полете, и показа се на крилима ветреним.

¹²E por tendas pôs trevas ao redor de si, ajuntamento de águas, espessas nuvens do céu.

¹²Од мрака начини око себе шатор, од мрачних вода, облака ваздушних.

¹³Pelo resplendor da sua presença acenderam-se brasas de fogo.

¹³Од севања пред Њим гораше живо угљевље.

¹⁴Do céu trovejou o Senhor, o Altíssimo fez soar a sua vóz.

¹⁴Загрме с небеса Господ, и Вишњи пусти глас свој.

¹⁵Disparou flechas, e os dissipou; raios, e os desbaratou.

¹⁵Пусти стреле своје, и разметну их; муње, и разасу их.

¹⁶Então apareceram as profundezas do mar; os fundamentos do mundo se descobriram, pela repreensão do Senhor, pelo assopro do vento das suas narinas.

¹⁶Показаше се дубине морске, и открише се темељи васиљеној од претње Господње, од дихања духа из ноздрва Његових.

¹⁷Estendeu do alto a sua mão e tomou-me; tirou-me das muitas águas.

¹⁷Тада пружи с висине руку и ухвати ме, извуче ме из воде велике.

¹⁸Livrou-me do meu possante inimigo, e daqueles que me odiavam; porque eram fortes demais para mim.

¹⁸Избави ме од непријатеља мог силног и од мојих ненавидника, кад беху јачи од мене.

¹⁹Encontraram-me no dia da minha calamidade, porém o Senhor se fez o meu esteio.

¹⁹Устадоше на ме у дан невоље моје, али ми Господ би потпора.

²⁰Conduziu-me para um lugar espaçoso; livrou-me, porque tinha prazer em mim.

²⁰И изведе ме на пространо место, избави ме, јер сам му мио.

²¹Recompensou-me o Senhor conforme a minha justiça; conforme a pureza e minhas mãos me retribuiu.

²¹Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти руку мојих дарива ме.

²²Porque guardei os caminhos do Senhor, e não me apartei impiamente do meu Deus.

²²Јер се држах путева Господњих, и не одметнух се Бога свог.

²³Pois todos os seus preceitos estavam diante de mim, e dos seus estatutos não me desviei.

²³Него су сви закони Његови преда мном, и заповести Његове не уклањам од себе.

²⁴Fui perfeito para com ele, e guardei-me da minha iniqüidade.

²⁴И бих му веран, и чувах се од безакоња свог.

²⁵Por isso me retribuiu o Senhor conforme a minha justiça, conforme a minha pureza diante dos meus olhos.

²⁵Даде ми Господ по правди мојој, по чистоти мојој пред очима Његовим.

²⁶Para com o benigno te mostras benigno; para com o perfeito te mostras perfeito,

²⁶Са светима поступаш свето, с човеком верним верно;

²⁷para com o puro te mostras puro, mas para com o perverso te mostras avesso.

²⁷С чистим чисто поступаш, а с неваљалим насупрот њему.

²⁸Livrarás o povo que se humilha, mas teus olhos são contra os altivos, e tu os abaterás.

²⁸Јер помажеш народу невољном, а на поносите спушташ очи своје и понижаваш их.

²⁹Porque tu, Senhor, és a minha candeia; e o Senhor alumiará as minhas trevas.

²⁹Ти си видело моје, Господе, и Господ просветљује таму моју.

³⁰Pois contigo passarei pelo meio dum esquadrão; com o meu Deus transporei um muro.

³⁰С Тобом разбијам војску, с Богом својим скачем преко зида.

³¹Quanto a Deus, o seu caminho é perfeito, e a palavra do Senhor é fiel; é ele o escudo de todos os que nele se refugiam.

³¹Пут је Божји веран, реч Господња чиста. Он је штит свима који се уздају у Њ.

³²Pois quem é Deus, senão o Senhor? e quem é rocha, senão o nosso Deus?

³²Јер ко је Бог осим Господа? И ко је стена осим Бога нашег?

³³Deus é a minha grande fortaleza; e ele torna perfeito o meu caminho.

³³Бог је крепост моја и сила моја, и чини да ми је пут без мане.

³⁴Faz ele os meus pés como os das gazelas, e me põe sobre as minhas alturas.

³⁴Даје ми ноге као у јелена, и на висине моје ставља ме.

³⁵Ele instrui as minhas mãos para a peleja, de modo que os meus braços podem entesar um arco de bronze.

³⁵Учи руке моје боју, те ломе лук бронзани мишице моје.

³⁶Também me deste o escudo da tua salvação, e tua brandura me engrandece.

³⁶Ти ми дајеш штит спасења свог, и милост твоја чини ме велика.

³⁷Alargaste os meus passos debaixo de mim, e não vacilaram os meus artelhos.

³⁷Шириш кораке моје пода мном, те се не омичу глежњи моји.

³⁸Persegui os meus inimigos e os destruí, e nunca voltei atrás sem que os consumisse.

³⁸Терам непријатеље своје, и потирем их, и не враћам се докле их не истребим.

³⁹Eu os consumi, e os atravessei, de modo que nunca mais se levantaram; sim, cairam debaixo dos meus pés.

³⁹И истребљујем их, и обарам их да не могу устати, него падају под ноге моје.

⁴⁰Pois tu me cingiste de força para a peleja; prostraste debaixo de mim os que se levantaram contra mim.

⁴⁰Јер ме Ти опасујеш снагом за бој: који устану на ме, обараш их пода ме.

⁴¹Fizeste que me voltassem as costas os meus inimigos, aqueles que me odiavam, para que eu os destruísse.

⁴¹Непријатеља мојих плећи Ти ми обраћаш, и потирем ненавиднике своје.

⁴²Olharam ao redor, mas não houve quem os salvasse; clamaram ao Senhor, mas ele não lhes respondeu.

⁴²Обзиру се, али нема помагача: вичу ка Господу, али их не слуша.

⁴³Então os moí como o pó da terra; como a lama das ruas os trilhei e dissipei.

⁴³Сатирем их као прах земаљски, као блато по улицама газим их и размећем.

⁴⁴Também me livraste das contendas do meu povo; guardaste-me para ser o cabeça das nações; um povo que eu não conhecia me serviu.

⁴⁴Ти ме избављаш од буне народа мог, чуваш ме да сам глава народима; народ ког не познавах служи ми.

⁴⁵Estrangeiros, com adulação, se submeteram a mim; ao ouvirem de mim, me obedeceram.

⁴⁵Туђини ласкају ми, чујући покоравају ми се.

⁴⁶Os estrangeiros desfaleceram e, tremendo, sairam os seus esconderijos.

⁴⁶Туђини бледе, дрхћу у градовима својим.

⁴⁷O Senhor vive; bendita seja a minha rocha, e exaltado seja Deus, a rocha da minha salvação,

⁴⁷Жив је Господ, и да је благословена Стена моја. Да се узвиси Бог, Стена спасења мог.

⁴⁸o Deus que me deu vingança, e sujeitou povos debaixo de mim,

⁴⁸Бог, који ми даје освету, и покорава ми народе,

⁴⁹e me tirou dentre os meus inimigos; porque tu me exaltaste sobre os meus adversarios; tu me livraste do homem violento.

⁴⁹Који ме изводи из непријатеља мојих, и подиже ме над оне који устају на ме, и од човека жестоког избавља ме.

⁵⁰Por isso, ó Senhor, louvar-te-ei entre as nações, e entoarei louvores ao teu nome.

⁵⁰Тога ради хвалим Те, Господе, по народима, и појем имену твом,

⁵¹Ele dá grande livramento a seu rei, e usa de benignidade para com o seu ungido, para com Davi e a sua descendência para sempre.

⁵¹Који славно избављаш цара свог, и чиниш милост помазанику свом Давиду и семену његовом довека.