¹Ora, naqueles dias, crescendo o número dos discípulos, houve uma murmuração dos helenistas contra os hebreus, porque as viúvas daqueles estavam sendo esquecidas na distribuição diária.

¹А у ове дане, кад се умножише ученици, подигоше Грци вику на Јевреје што се њихове удовице заборављаху кад се делише храна сваки дан.

²E os doze, convocando a multidão dos discípulos, disseram: Não é razoável que nós deixemos a palavra de Deus e sirvamos �s mesas.

²Онда дванаесторица дозвавши мноштво ученика, рекоше: Није прилично нама да оставимо реч Божју па да служимо око трпеза.

³Escolhei, pois, irmãos, dentre vós, sete homens de boa reputação, cheios do Espírito Santo e de sabedoria, aos quais encarreguemos deste serviço.

³Нађите дакле, браћо, међу собом седам поштених људи, пуних Духа Светог и премудрости, које ћемо поставити над овим послом.

⁴Mas nós perseveraremos na oração e no ministério da palavra.

⁴А ми ћемо у молитви и у служби речи остати.

⁵O parecer agradou a todos, e elegeram a Estevão, homem cheio de fé e do Espírito Santo, Filipe, Prócoro, Nicanor, Timão, Pármenas, e Nicolau, prosélito de Antioquia,

⁵И ова реч би угодна свему народу. И изабраше Стефана, човека напуњена вере и Духа Светог, и Филипа, и Прохора, и Никанора, и Тимона, и Пармена, и Николу покрштењака из Антиохије.

⁶e os apresentaram perante os apóstolos; estes, tendo orado, lhes impuseram as mãos.

⁶Ове поставише пред апостоле и они помоливши се Богу метнуше руке на њих.

⁷E divulgava-se a palavra de Deus, de sorte que se multiplicava muito o número dos discípulos em Jerusalém e muitos sacerdotes obedeciam � fé.

⁷И реч Божја растијаше, и множаше се врло број ученика у Јерусалиму. И свештеници многи покораваху се вери.

⁸Ora, Estêvão, cheio de graça e poder, fazia prodígios e grandes sinais entre o povo.

⁸А Стефан пун вере и силе чињаше знаке и чудеса велика међу људима.

⁹Levantaram-se, porém, alguns que eram da sinagoga chamada dos libertos, dos cireneus, dos alexandrinos, dos da Cilícia e da Ásia, e disputavam com Estêvão;

⁹Тада усташе неки из зборнице која се зове ливерћанска и кириначка и александријска и оних који беху из Киликије и Азије, и препираху се са Стефаном.

¹⁰e não podiam resistir � sabedoria e ao Espírito com que falava.

¹⁰И не могаху противу стати премудрости и Духу којим говораше.

¹¹Então subornaram uns homens para que dissessem: Temo-lo ouvido proferir palavras blasfemas contra Moisés e contra Deus.

¹¹Тада подговорише људе те казаше: Чусмо га где хули на Мојсија и на Бога.

¹²Assim excitaram o povo, os anciãos, e os escribas; e investindo contra ele, o arrebataram e o levaram ao sinédrio;

¹²И побунише народ и старешине и књижевнике, и нападоше и ухватише га, и доведоше га на сабор.

¹³e apresentaram falsas testemunhas que diziam: Este homem não cessa de proferir palavras contra este santo lugar e contra a lei;

¹³И изведоше лажне сведоке који говораху: Овај човек не престаје хулити на ово свето место и на закон.

¹⁴porque nós o temos ouvido dizer que esse Jesus, o nazareno, há de destruir este lugar e mudar os costumes que Moisés nos transmitiu.

¹⁴Јер га чусмо где говори: Овај Исус Назарећанин развалиће ово место, и измениће обичаје које нам остави Мојсије.

¹⁵Então todos os que estavam assentados no sinédrio, fitando os olhos nele, viram o seu rosto como de um anjo.

¹⁵И погледавши на њ сви који сеђаху на сабору видеше лице његово као лице анђела.