¹Assim foram acabados os céus e a terra, com todo o seu exército.

¹Тако се доврши небо и земља и сва војска њихова.

²Ora, havendo Deus completado no dia sétimo a obra que tinha feito, descansou nesse dia de toda a obra que fizera.

²И сврши Бог до седмог дана дела своја, која учини; и почину у седми дан од свих дела својих, која учини;

³Abençoou Deus o sétimo dia, e o santificou; porque nele descansou de toda a sua obra que criara e fizera.

³И благослови Бог седми дан, и посвети га, јер у тај дан почину од свих дела својих, која учини;

⁴Eis as origens dos céus e da terra, quando foram criados. No dia em que o Senhor Deus fez a terra e os céus

⁴То је постање неба и земље, кад посташе, кад Господ Бог створи земљу и небо,

⁵não havia ainda nenhuma planta do campo na terra, pois nenhuma erva do campo tinha ainda brotado; porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, nem havia homem para lavrar a terra.

⁵И сваку биљку пољску, докле је још не беше на земљи, и сваку травку пољску, докле још не ницаше; јер Господ Бог још не пусти дажда на земљу, нити беше човека да ради земљу,

⁶Um vapor, porém, subia da terra, e regava toda a face da terra.

⁶Али се подизаше пара са земље да натапа сву земљу.

⁷E formou o Senhor Deus o homem do pó da terra, e soprou-lhe nas narinas o fôlego da vida; e o homem tornou-se alma vivente.

⁷А створи Господ Бог човека од праха земаљског, и дуну му у нос дух животни; и поста човек душа жива.

⁸Então plantou o Senhor Deus um jardim, da banda do oriente, no Éden; e pôs ali o homem que tinha formado.

⁸И насади Господ Бог врт у Едему на истоку; и онде намести човека, ког створи.

⁹E o Senhor Deus fez brotar da terra toda qualidade de árvores agradáveis � vista e boas para comida, bem como a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore do conhecimento do bem e do mal.

⁹И учини Господ Бог, те никоше из земље свакаква дрвећа лепа за гледање и добра за јело, и дрво од живота усред врта и дрво од знања добра и зла.

¹⁰E saía um rio do Éden para regar o jardim; e dali se dividia e se tornava em quatro braços.

¹⁰А вода течаше из Едема натапајући врт, и оданде се дељаше у четири реке.

¹¹O nome do primeiro é Pisom: este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro;

¹¹Једној је име Фисон, она тече око целе земље евилске, а онде има злата,

¹²e o ouro dessa terra é bom: ali há o bdélio, e a pedra de berilo.

¹²И злато је оне земље врло добро; онде има и бдела и драгог камена ониха.

¹³O nome do segundo rio é Giom: este é o que rodeia toda a terra de Cuche.

¹³А другој је реци име Геон, она тече око целе земље хуске.

¹⁴O nome do terceiro rio é Tigre: este é o que corre pelo oriente da Assíria. E o quarto rio é o Eufrates.

¹⁴А трећој је реци име Хидекел, она тече к асирској. А четврта је река Ефрат.

¹⁵Tomou, pois, o Senhor Deus o homem, e o pôs no jardim do Édem para o lavrar e guardar.

¹⁵И узевши Господ Бог човека намести га у врту едемском, да га ради и да га чува.

¹⁶Ordenou o Senhor Deus ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim podes comer livremente;

¹⁶И запрети Господ Бог човеку говорећи: Једи слободно са сваког дрвета у врту;

¹⁷mas da árvore do conhecimento do bem e do mal, dessa não comerás; porque no dia em que dela comeres, certamente morrerás.

¹⁷Али с дрвета од знања добра и зла, с њега не једи; јер у који дан окусиш с њега, умрећеш.

¹⁸Disse mais o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma ajudadora que lhe seja idônea.

¹⁸И рече Господ Бог: Није добро да је човек сам; да му начиним друга према њему.

¹⁹Da terra formou, pois, o Senhor Deus todos os animais o campo e todas as aves do céu, e os trouxe ao homem, para ver como lhes chamaria; e tudo o que o homem chamou a todo ser vivente, isso foi o seu nome.

¹⁹Јер Господ Бог створи од земље све звери пољске и све птице небеске, и доведе к Адаму да види како ће коју назвати, па како Адам назове коју животињу онако да јој буде име;

²⁰Assim o homem deu nomes a todos os animais domésticos, �s aves do céu e a todos os animais do campo; mas para o homem não se achava ajudadora idônea.

²⁰И Адам надеде име сваком живинчету и свакој птици небеској и свакој звери пољској; али се не нађе Адаму друг према њему.

²¹Então o Senhor Deus fez cair um sono pesado sobre o homem, e este adormeceu; tomou-lhe, então, uma das costelas, e fechou a carne em seu lugar;

²¹И Господ Бог пусти тврд сан на Адама, те заспа; па му узе једно ребро, и место попуни месом;

²²e da costela que o senhor Deus lhe tomara, formou a mulher e a trouxe ao homem.

²²И Господ Бог створи жену од ребра, које узе Адаму, и доведе је к Адаму.

²³Então disse o homem: Esta é agora osso dos meus ossos, e carne da minha carne; ela será chamada varoa, porquanto do varão foi tomada.

²³А Адам рече: Сада ето кост од мојих кости, и тело од мог тела. Нека јој буде име човечица, јер је узета од човека.

²⁴Portanto deixará o homem a seu pai e a sua mãe, e unir-se-á � sua mulher, e serão uma só carne.

²⁴Зато ће оставити човек оца свог и матер своју, и прилепиће се к жени својој, и биће двоје једно тело.

²⁵E ambos estavam nus, o homem e sua mulher; e não se envergonhavam.

²⁵А беху обоје голи. Адам и жена му, и не беше их срамота.