¹Havia um homem da região montanhosa de Efraim, cujo nome era Mica.

¹А беше један човек из горе Јефремове по имену Миха.

²Disse este a sua mãe: As mil e cem moedas de prata que te foram tiradas, por cuja causa lançaste maldições, e acerca das quais também me falaste, eis que esse dinheiro está comigo, eu o tomei. Então disse sua mãe: Bendito do Senhor seja meu filho!

²Он рече матери својој: Хиљаду и сто сребрника, што су ти украдени, за које си клела и говорила преда мном, ево, то је сребро у мене, ја сам га узео. А мати му рече: Господ да те благослови, сине!

³E ele restituiu as mil e cem moedas de prata a sua mãe; porém ela disse: Da minha mão dedico solenemente este dinheiro ao Senhor a favor de meu filho, para fazer uma imagem esculpida e uma de fundição; de sorte que agora to tornarei a dar.

³А кад врати хиљаду и сто сребрника матери својој, рече мати његова: То сам сребро посветила Господу из своје руке за тебе, сине мој, да се начини од њега лик резан и ливен; зато ти га сада дајем натраг.

⁴Quando ele restituiu o dinheiro a sua mãe, ela tomou duzentas moedas de prata, e as deu ao ourives, o qual fez delas uma imagem esculpida e uma de fundição, as quais ficaram em casa de Mica.

⁴Али он опет даде сребро матери својој, а мати узе двеста сребрника и даде златару, а он начини од њега лик резан и ливен, те беше у кући Мишиној.

⁵Ora, tinha este homem, Mica, uma casa de deuses; e fez um éfode e terafins, e consagrou um de seus filhos, que lhe serviu de sacerdote.

⁵И тај Миха имаше кућу за богове, и начини, оплећак и ликове, и посвети једног између синова својих да му буде свештеник.

⁶Naquelas dias não havia rei em Israel; cada qual fazia o que parecia bem aos seus olhos.

⁶У то време не беше цара у Израиљу: сваки чињаше шта му драго.

⁷E havia um mancebo de Belém de Judá, da família de Judá, que era levita, e peregrinava ali.

⁷А беше један младић из Витлејема Јудиног, од породице Јудине, који беше Левит и онде борављаше.

⁸Este homem partiu da cidade de Belém de Judá para peregrinar onde quer que achasse conveniente. Seguindo ele o seu caminho, chegou � região montanhosa de Efraim, � casa de Mica,

⁸Он отиде из тог града, Витлејема Јудиног, да се настани где може; и идући својим путем дође у гору Јефремову до куће Мишине.

⁹o qual lhe perguntou: Donde vens? E ele lhe respondeu: Sou levita de Belém de Judá, e vou peregrinar onde achar conveniente.

⁹А Миха му рече: Откуда идеш? Одговори му Левит: Из Витлејема Јудиног, идем да се настаним где могу.

¹⁰Então lhe disse Mica: Fica comigo, e sê-me por pai e sacerdote; e cada ano te darei dez moedas de prata, o vestuário e o sustento. E o levita entrou.

¹⁰А Миха му рече: Остани код мене, и буди ми отац и свештеник, а ја ћу ти дати десет сребрника на годину и двоје хаљине и храну. И отиде Левит к њему.

¹¹Consentiu, pois, o levita em ficar com aquele homem, e lhe foi como um de seus filhos.

¹¹И Левиту би по вољи да остане код њега, и би му тај младић као да му је син.

¹²E Mica consagrou o levita, e o mancebo lhe serviu de sacerdote, e ficou em sua casa.

¹²И Миха посвети Левита да му је свештеник тај младић, и оста у кући Мишиној.

¹³Então disse Mica: Agora sei que o Senhor me fará bem, porquanto tenho um levita por sacerdote.

¹³Тада рече Миха: Сада знам да ће ми Господ учинити добро зато што имам Левита свештеника.