¹Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.

¹А потом изабра Господ и других седамдесеторицу, и посла их по два и два пред лицем својим у сваки град и у место куда хтеде сам доћи.

²E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.

²А рече им: Жетва је дакле велика, а посленика мало; него се молите Господару од жетве да изведе посленике на жетву своју.

³Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.

³Идите; ето ја вас шаљем као јагањце међу вукове.

⁴Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.

⁴Не носите кесе ни торбе ни обуће, и никога не поздрављајте на путу.

⁵Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.

⁵У коју год кућу уђете најпре говорите: Мир кући овој.

⁶E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.

⁶И ако дакле буде онде син мира, остаће на њему мир ваш; ако ли не буде, вратиће се к вама.

⁷Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.

⁷А у оној кући будите, и једите и пијте шта у њих има; јер је посленик достојан своје плате; не прелазите из куће у кућу.

⁸Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.

⁸И у који год град дођете и приме вас, једите шта се донесе пред вас.

⁹Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.

⁹И исцељујте болеснике који су у њему, и говорите им: Приближи се к вама царство Божије.

¹⁰Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saíndo pelas ruas, dizei:

¹⁰И у који год град дођете и не приме вас, изишавши на улице његове реците:

¹¹Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.

¹¹И прах од града вашег који је прионуо за нас отресамо вам; али ово знајте да се приближи к вама царство Божије.

¹²Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.

¹²Кажем вам да ће Содому бити лакше у онај дан неголи граду оном.

¹³Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.

¹³Тешко теби, Хоразине! Тешко теби, Витсаидо! Јер да су у Тиру и у Сидону била чудеса што су била у вама, давно би се у врећи и у пепелу седећи покајали.

¹⁴Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.

¹⁴Али Тиру и Сидону биће лакше на суду него вама.

¹⁵E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o hades descerás.

¹⁵И ти, Капернауме! Који си се до небеса подигао до пакла ћеш пропасти.

¹⁶Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.

¹⁶Ко вас слуша мене слуша; и ко се вас одриче мене се одриче; а ко се мене одриче, одриче се Оног који је мене послао.

¹⁷Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.

¹⁷Вратише се пак седамдесеторица с радости говорећи: Господе! И ђаволи нам се покоравају у име Твоје.

¹⁸Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.

¹⁸А Он им рече: Ја видех сотону где спаде с неба као муња.

¹⁹Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.

¹⁹Ево вам дајем власт да стајете на змије и на скорпије и на сваку силу непријатељску, и ништа вам неће наудити.

²⁰Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.

²⁰Али се томе не радујте што вам се духови покоравају, него се радујте што су ваша имена написана на небесима.

²¹Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.

²¹У тај час обрадова се Исус у духу и рече: Хвалим Те, Оче, Господе неба и земље, што си ово сакрио од премудрих и разумних, а казао си простима. Да, Оче, јер је тако била воља Твоја.

²²Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.

²²И окренувши се к ученицима рече: Све је мени предао Отац мој, и нико не зна ко је Син осим Оца, ни ко је Отац осим Сина, и ако Син хоће коме казати.

²³E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.

²³И окренувши се к ученицима насамо рече: Благо очима које виде шта ви видите.

²⁴Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.

²⁴Јер вам кажем да су многи пророци и цареви желели видети шта ви видите, и не видеше; и чути шта ви чујете, и не чуше.

²⁵E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?

²⁵И гле, устаде један законик и кушајући Га рече: Учитељу! Шта ћу чинити да добијем живот вечни?

²⁶Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?

²⁶А Он му рече: Шта је написано у закону? Како читаш?

²⁷Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.

²⁷А он одговарајући рече: Љуби Господа Бога свог свим срцем својим, и свом душом својом, и свом снагом својом, и свом мисли својом, и ближњег свог као самог себе.

²⁸Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.

²⁸Рече му пак: Право си одговорио; то чини и бићеш жив.

²⁹Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?

²⁹А он хтеде да се оправда, па рече Исусу: А ко је ближњи мој?

³⁰Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.

³⁰А Исус одговарајући рече: Један човек силажаше из Јерусалима у Јерихон, па га ухватише хајдуци, који га свукоше и изранише, па отидоше, оставивши га пола мртва.

³¹Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.

³¹А изненада силажаше оним путем некакав свештеник, и видевши га прође.

³²De igual modo também um levita chegou �quele lugar, viu-o, e passou de largo.

³²А тако и Левит кад је био на ономе месту, приступи, и видевши га прође.

³³Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;

³³А Самарјанин некакав пролазећи дође над њега, и видевши га сажали му се;

³⁴e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.

³⁴И приступивши зави му ране и зали уљем и вином; и посадивши га на своје кљусе доведе у гостионицу, и устаде око њега.

³⁵No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.

³⁵И сутрадан полазећи извади два гроша те даде крчмару, и рече му: Гледај га, и шта више потрошиш ја ћу ти платити кад се вратим.

³⁶Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?

³⁶Шта мислиш, дакле, који је од оне тројице био ближњи ономе што су га били ухватили хајдуци?

³⁷Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.

³⁷А он рече: Онај који се смиловао на њега. А Исус му рече: Иди, и ти чини тако.

³⁸Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.

³⁸А кад иђаху путем и Он уђе у једно село, а жена нека, по имену Марта, прими Га у своју кућу.

³⁹Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.

³⁹И у ње беше сестра, по имену Марија, која и седе код ногу Исусових и слушаше беседу Његову.

⁴⁰Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.

⁴⁰А Марта се беше забунила како ће Га дочекати, и прикучивши се рече: Господе! Зар Ти не мариш што ме сестра моја остави саму да служим? Реци јој, дакле, да ми помогне.

⁴¹Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;

⁴¹А Исус одговарајући рече јој: Марта! Марта! Бринеш се и трудиш за много,

⁴²entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.

⁴²А само је једно потребно. Али је Марија добри део изабрала, који се неће узети од ње.