¹Quando saía do templo, disse-lhe um dos seus discípulos: Mestre, olha que pedras e que edifícios!

¹И кад излажаше из цркве рече Му један од ученика Његових: Учитељу! Гле какво је камење, и каква грађевина!

²Ao que Jesus lhe disse: Vês estes grandes edifícios? Não se deixará aqui pedra sobre pedra que não seja derribada.

²И одговарајући Исус рече му: Видиш ли ову велику грађевину? Ни камен на камену неће овде остати који се неће разметнути.

³Depois estando ele sentado no Monte das Oliveiras, defronte do templo, Pedro, Tiago, João e André perguntaram-lhe em particular:

³И кад сеђаше на гори Маслинској према цркви, питаху Га самог Петар и Јаков и Јован и Андрија:

⁴Dize-nos, quando sucederão essas coisas, e que sinal haverá quando todas elas estiverem para se cumprir?

⁴Кажи нам кад ће то бити? И какав ће знак бити кад ће се то све свршити?

⁵Então Jesus começou a dizer-lhes: Acautelai-vos; ninguém vos engane;

⁵А Исус одговарајући им поче говорити: Чувајте се да вас ко не превари.

⁶muitos virão em meu nome, dizendo: Sou eu; e a muitos enganarão.

⁶Јер ће многи доћи у моје име говорећи: Ја сам; и многе ће преварити.

⁷Quando, porém, ouvirdes falar em guerras e rumores de guerras, não vos perturbeis; forçoso é que assim aconteça: mas ainda não é o fim.

⁷А кад чујете ратове и гласове о ратовима, не плашите се; јер треба да то буде; али то још није последак.

⁸Pois se levantará nação contra nação, e reino contra reino; e haverá terremotos em diversos lugares, e haverá fomes. Isso será o princípio das dores.

⁸Устаће народ на народ и царство на царство; и земља ће се трести по свету; и биће глади и буне. То је почетак страдања.

⁹Mas olhai por vós mesmos; pois por minha causa vos hão de entregar aos sinédrios e �s sinagogas, e sereis açoitados; também sereis levados perante governadores e reis, para lhes servir de testemunho.

⁹А ви се чувајте; јер ће вас предавати у судове и по зборницама биће вас, и пред краљеве и цареве изводиће вас мене ради за сведочанство њима.

¹⁰Mas importa que primeiro o evangelho seja pregado entre todas as nações.

¹⁰И у свим народима треба да се најпре проповеди јеванђеље.

¹¹Quando, pois, vos conduzirem para vos entregar, não vos preocupeis com o que haveis de dizer; mas, o que vos for dado naquela hora, isso falai; porque não sois vós que falais, mas sim o Espírito Santo.

¹¹А кад вас поведу да предају, не брините се унапред шта ћете говорити, нити мислите; него шта вам се да у онај час оно говорите; јер ви нећете говорити него Дух Свети.

¹²Um irmão entregará � morte a seu irmão, e um pai a seu filho; e filhos se levantarão contra os pais e os matarão.

¹²И предаће брат брата на смрт и отац сина, и устаће деца на родитеље и побиће их.

¹³E sereis odiados de todos por causa do meu nome; mas aquele que perseverar até o fim, esse será salvo.

¹³И сви ће омрзнути на вас имена мог ради. Али који претрпи до краја благо њему.

¹⁴Ora, quando vós virdes a abominação da desolação estar onde não deve estar (quem lê, entenda), então os que estiverem na Judéia fujam para os montes;

¹⁴А кад видите мрзост опустошења, за коју говори пророк Данило, да стоји где не треба (који чита да разуме): тада који буду у Јудеји нека беже у горе;

¹⁵quem estiver no eirado não desça, nem entre para tirar alguma coisa da sua casa;

¹⁵И који буде на крову да не силази у кућу, нити да улази да узме шта из куће своје;

¹⁶e quem estiver no campo não volte atrás para buscar a sua capa.

¹⁶И који буде у пољу да се не враћа натраг да узме хаљину своју.

¹⁷Mas ai das que estiverem grávidas, e das que amamentarem naqueles dias!

¹⁷Али тешко труднима и дојиљама у те дане!

¹⁸Orai, pois, para que isto não suceda no inverno;

¹⁸Него се молите Богу да не буде бежање ваше у зиму.

¹⁹porque naqueles dias haverá uma tribulação tal, qual nunca houve desde o princípio da criação, que Deus criou, até agora, nem jamais haverá.

¹⁹Јер ће у дане те бити невоља каква није била од почетка створења које је Бог створио до сад, и неће ни бити.

²⁰Se o Senhor não abreviasse aqueles dias, ninguém se salvaria mas ele, por causa dos eleitos que escolheu, abreviou aqueles dias.

²⁰И да Господ не скрати дане нико не би остао; али изабраних ради, које изабра, скратио је дане.

²¹Então, se alguém vos disser: Eis aqui o Cristo! ou: Ei-lo ali! não acrediteis.

²¹Тада ако вам ко рече: Ево овде је Христос, или: Ено онде, не верујте.

²²Porque hão de surgir falsos cristos e falsos profetas, e farão sinais e prodígios para enganar, se possível, até os escolhidos.

²²Јер ће изаћи лажни Христоси и лажни пророци, и показаће знаке и чудеса да би преварили, ако буде могуће, и изабране.

²³Ficai vós, pois, de sobreaviso; eis que de antemão vos tenho dito tudo.

²³Али ви се чувајте: ето вам све казах напред.

²⁴Mas naqueles dias, depois daquela tribulação, o sol escurecerá, e a lua não dará a sua luz;

²⁴Али у те дане, после те невоље, сунце ће помрчати, и месец своју светлост изгубити.

²⁵as estrelas cairão do céu, e os poderes que estão nos céus, serão abalados.

²⁵И звезде ће спадати с неба и силе небеске покренути се.

²⁶Então verão vir o Filho do homem nas nuvens, com grande poder e glória.

²⁶И тада ће угледати Сина човечјег где иде на облацима са силом и славом великом.

²⁷E logo enviará os seus anjos, e ajuntará os seus eleitos, desde os quatro ventos, desde a extremidade da terra até a extremidade do céu.

²⁷И тада ће послати анђеле своје и сабраће изабране своје од четири ветра, од краја земље до краја неба.

²⁸Da figueira, pois, aprendei a parábola: Quando já o seu ramo se torna tenro e brota folhas, sabeis que está próximo o verão.

²⁸А од смокве научите се причи: кад се већ њена грана помлади и стане листати, знате да је близу лето.

²⁹Assim também vós, quando virdes sucederem essas coisas, sabei que ele está próximo, mesmo �s portas.

²⁹Тако и ви кад видите ово да се збива, знајте да је близу код врата.

³⁰Em verdade vos digo que não passará esta geração, até que todas essas coisas aconteçam.

³⁰Заиста вам кажем да овај нараштај неће проћи док се ово све не збуде.

³¹Passará o céu e a terra, mas as minhas palavras não passarão.

³¹Небо и земља проћи ће, али речи моје неће проћи.

³²Quanto, porém, ao dia e � hora, ninguém sabe, nem os anjos no céu nem o Filho, senão o Pai.

³²А о дану том или о часу нико не зна, ни анђели који су на небесима, ни Син, до Отац.

³³Olhai! vigiai! porque não sabeis quando chegará o tempo.

³³Пазите, стражите и молите се Богу; јер не знате кад ће време настати.

³⁴É como se um homem, devendo viajar, ao deixar a sua casa, desse autoridade aos seus servos, a cada um o seu trabalho, e ordenasse também ao porteiro que vigiasse.

³⁴Као што човек одлазећи остави кућу своју, и да слугама својим власт, и свакоме свој посао; и вратару заповеди да стражи.

³⁵Vigiai, pois; porque não sabeis quando virá o senhor da casa; se � tarde, se � meia-noite, se ao cantar do galo, se pela manhã;

³⁵Стражите дакле; јер не знате кад ће доћи господар од куће, или увече или у по ноћи, или у петле, или ујутру;

³⁶para que, vindo de improviso, não vos ache dormindo.

³⁶Да не дође изненада и да вас не нађе, а ви спавате.

³⁷O que vos digo a vós, a todos o digo: Vigiai.

³⁷А шта вам кажем, свима кажем: стражите.