¹Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.

¹И уђе опет у зборницу, и онде беше човек са сувом руком.

²E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.

²И мотраху за Њим неће ли га у суботу исцелити да Га окриве.

³E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.

³И рече човеку са сувом руком: Стани на средину.

⁴Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.

⁴И рече им: Ваља ли у суботу добро чинити или зло чинити? Душу одржати, или погубити? А они су ћутали.

⁵E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.

⁵И погледавши на њих с гневом од жалости што су им онако срца одрвенила, рече човеку: Пружи руку своју. И пружи; и поста рука здрава као и друга.

⁶E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.

⁶И изашавши фарисеји одмах учинише за Њега веће с Иродовцима како би Га погубили.

⁷Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,

⁷А Исус оде с ученицима својим к мору; и многи народ из Галилеје пође за Њим и из Јудеје;

⁸e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.

⁸И из Јерусалима и из Идумеје и испреко Јордана и од Тира и Сидона мноштво велико чувши шта Он чини дође к Њему.

⁹Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;

⁹И рече ученицима својим да буде лађа у Њега готова због народа, да Му не досађује.

¹⁰porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.

¹⁰Јер многе исцели тако да наваљиваху на Њега који беху накажени болестима да Га се дотакну.

¹¹E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.

¹¹И духови нечисти кад Га виђаху, припадаху к Њему и викаху говорећи: Ти си Син Божји.

¹²E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.

¹²И много им прећаше да Га не прокажу.

¹³Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.

¹³И изиђоше на гору, и дозва које Он хтеше; и дођоше Му.

¹⁴Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;

¹⁴И постави дванаесторицу да буду с Њим, и да их пошаље да проповедају,

¹⁵e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.

¹⁵И да имају власт да исцељују од болести, и да изгоне ђаволе:

¹⁶Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;

¹⁶Првог Симона, и надеде му име Петар;

¹⁷Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;

¹⁷И Јакова Зеведејевог и Јована брата Јаковљевог, и надеде им имена Воанергес, које значи Синови грома;

¹⁸André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,

¹⁸И Андрију и Филипа и Вартоломија и Матеја и Тому и Јакова Алфејевог и Тадију и Симона Кананита,

¹⁹e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.

¹⁹И Јуду Искариотског, који Га и издаде.

²⁰Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.

²⁰И дођоше у кућу, и сабра се опет народ да не могаху ни хлеба јести.

²¹Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.

²¹И чувши то род Његов изиђоше да Га ухвате; јер говораху да је изван себе.

²²E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.

²²А књижевници који беху сишли из Јерусалима говораху: У њему је Веелзевул. Он помоћу кнеза ђаволског изгони ђаволе.

²³Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?

²³И дозвавши их говораше им у причама: Како може сотона сотону изгонити?

²⁴Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;

²⁴И ако се царство само по себи раздели, не може остати царство оно;

²⁵ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;

²⁵И ако се дом сам по себи раздели, не може остати дом онај;

²⁶e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.

²⁶И ако сотона устане сам на се и раздели се, не може остати, него ће пропасти.

²⁷Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.

²⁷Нико не може покућство јакога, ушавши у кућу његову, отети ако најпре јакога не свеже: и онда ће кућу његову опленити.

²⁸Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;

²⁸Заиста вам кажем: сви греси опростиће се синовима човечјим, и хуљења на Бога, макар каква била:

²⁹mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.

²⁹А који похули на Духа Светог нема опроштења вавек, него је крив вечном суду.

³⁰Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.

³⁰Јер говораху: У њему је нечисти дух.

³¹Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.

³¹И дође мати Његова и браћа Његова, и стојећи напољу послаше к Њему да Га зову.

³²E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.

³²И сеђаше народ око Њега. И рекоше Му: Ето мати Твоја и браћа Твоја и сестре Твоје напољу питају за Те.

³³Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!

³³И одговори им говорећи: Ко је мати моја или браћа моја?

³⁴E olhando em redor para os que estavam sentados � roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!

³⁴И погледавши на народ који сеђаше рече: Ево мати моја и браћа моја.

³⁵Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

³⁵Јер ко изврши вољу Божју, онај је брат мој и сестра моја и мати моја.