¹Por que se amotinam as nações, e os povos tramam em vão?

¹Зашто се буне народи и племена помишљају залудне ствари?

²Os reis da terra se levantam, e os príncipes juntos conspiram contra o Senhor e contra o seu ungido, dizendo:

²Устају цареви земаљски, и кнезови се скупљају на Господа и на помазаника Његовог.

³Rompamos as suas ataduras, e sacudamos de nós as suas cordas.

³"Раскинимо свезе њихове и збацимо са себе јарам њихов."

⁴Aquele que está sentado nos céus se rirá; o Senhor zombará deles.

⁴Онај, што живи на небесима, смеје се, Господ им се подсмева.

⁵Então lhes falará na sua ira, e no seu furor os confundirá, dizendo:

⁵Па им говори у гневу свом и јарошћу својом збуњује их:

⁶Eu tenho estabelecido o meu Rei sobre Sião, meu santo monte.

⁶"Ја сам помазао цара свог на Сиону, на светој гори својој."

⁷Falarei do decreto do Senhor; ele me disse: Tu és meu Filho, hoje te gerei.

⁷Казаћу наредбу Господњу; Он рече мени: "Ти си син мој, ја те сад родих.

⁸Pede-me, e eu te darei as nações por herança, e as extremidades da terra por possessão.

⁸Ишти у мене, и даћу ти народе у наследство, и крајеве земаљске теби у државу.

⁹Tu os quebrarás com uma vara de ferro; tu os despedaçarás como a um vaso de oleiro.

⁹Ударићеш их гвозденом палицом; разбићеш их као лончарски суд."

¹⁰Agora, pois, ó reis, sede prudentes; deixai-vos instruir, juízes da terra.

¹⁰Сад, цареви, оразумите се; научите се судије земаљске!

¹¹Servi ao Senhor com temor, e regozijai-vos com tremor.

¹¹Служите Господу са страхом, и радујте се с трепетом.

¹²Beijai o Filho, para que não se ire, e pereçais no caminho; porque em breve se inflamará a sua ira. Bem-aventurados todos aqueles que nele confiam.

¹²Поштујте сина, да се не разгневи, и ви не изгинете на путу свом; јер ће се гнев Његов брзо разгорети. Благо свима који се у Њ уздају!