¹Responde-me quando eu clamar, ó Deus da minha justiça! Na angústia me deste largueza; tem misericórdia de mim e ouve a minha oração.

¹Кад Те зовем чуј ме, Боже, правдо моја! У тескоби дај ми простор; смилуј се на ме и услиши молитву моју.

²Filhos dos homens, até quando convertereis a minha glória em infâmia? Até quando amareis a vaidade e buscareis a mentira?

²Синови човечији! Докле ће слава моја бити у срамоти? Докле ћете љубити ништавило и тражити лажи?

³Sabei que o Senhor separou para si aquele que é piedoso; o Senhor me ouve quando eu clamo a ele.

³Знајте да Господ дивно чува светог свог; Господ чује кад Га зовем.

⁴Irai-vos e não pequeis; consultai com o vosso coração em vosso leito, e calai-vos.

⁴Гневећи се не грешите; размислите у срцима својим на постељама својим, и утолите.

⁵Oferecei sacrifícios de justiça, e confiai no Senhor.

⁵Принесите жртву за правду, и уздајте се у Господа.

⁶Muitos dizem: Quem nos mostrará o bem? Levanta, Senhor, sobre nós a luz do teu rosto.

⁶Многи говоре: Ко ће нам показати шта је добро? Обрати к нама, Господе, светло лице своје.

⁷Puseste no meu coração mais alegria do que a deles no tempo em que se lhes multiplicam o trigo e o vinho.

⁷А мени си дао у срце радост већу него што је они имају, кад им роди пшеница и вино.

⁸Em paz me deitarei e dormirei, porque só tu, Senhor, me fazes habitar em segurança.

⁸Ја мирно лежем и спавам; јер Ти, Господе, сам дајеш ми, те сам без страха.