¹Vi na destra do que estava assentado sobre o trono um livro escrito por dentro e por fora, bem selado com sete selos.

¹И видех у десници Оног што сеђаше на престолу књигу написану изнутра и споља, запечаћену са седам печата.

²Vi também um anjo forte, clamando com grande voz: Quem é digno de abrir o livro e de romper os seus selos?

²И видех анђела јаког где проповеда гласом великим: Ко је достојан да отвори књигу и да разломи печате њене?

³E ninguém no céu, nem na terra, nem debaixo da terra, podia abrir o livro, nem olhar para ele.

³И нико не могаше ни на небу ни на земљи, ни под земљом да отвори књиге ни да загледа у њу.

⁴E eu chorava muito, porque não fora achado ninguém digno de abrir o livro nem de olhar para ele.

⁴И ја плаках много што се нико не нађе достојан да отвори и да прочита књигу, нити да загледа у њу.

⁵E disse-me um dentre os anciãos: Não chores; eis que o Leão da tribo de Judá, a raiz de Davi, venceu para abrir o livro e romper os sete selos.

⁵И један од старешина рече ми: Не плачи, ево је надвладао лав, који је од колена Јудиног, корен Давидов, да отвори књигу и разломи седам печата њених.

⁶Nisto vi, entre o trono e os quatro seres viventes, no meio dos anciãos, um Cordeiro em pé, como havendo sido morto, e tinha sete chifres e sete olhos, que são os sete espíritos de Deus, enviados por toda a terra.

⁶И видех, и гле, насред престола и четири животиње, и посред старешина Јагње стајаше као заклано, и имаше седам рогова, и седам очију, које су седам духова Божијих посланих по свему свету.

⁷E veio e tomou o livro da destra do que estava assentado sobre o trono.

⁷И дође и узе књигу из деснице Оног што сеђаше на престолу.

⁸Logo que tomou o livro, os quatro seres viventes e os vinte e quatro anciãos prostraram-se diante do Cordeiro, tendo cada um deles uma harpa e taças de ouro cheias de incenso, que são as orações dos santos.

⁸И кад узе књигу, четири животиње и двадесет и четири старешине падоше пред Јагњетом, имајући сваки гусле, и златне чаше пуне тамјана, које су молитве светих.

⁹E cantavam um cântico novo, dizendo: Digno és de tomar o livro, e de abrir os seus selos; porque foste morto, e com o teu sangue compraste para Deus homens de toda tribo, e língua, e povo e nação;

⁹И певаху песму нову говорећи: Достојан си да узмеш књигу, и да отвориш печате њене; јер си се заклао, и искупио си нас Богу крвљу својом од сваког колена и језика и народа и племена,

¹⁰e para o nosso Deus os fizeste reino, e sacerdotes; e eles reinarão sobre a terra.

¹⁰И учинио си нас Богу нашем цареве и свештенике, и цароваћемо на земљи.

¹¹E olhei, e vi a voz de muitos anjos ao redor do trono e dos seres viventes e dos anciãos; e o número deles era miríades de miríades; e o número deles era miríades de miríades e milhares de milhares,

¹¹И видех, и чух глас анђела многих око престола и животиња и старешина, и беше број њихов хиљада хиљада.

¹²que com grande voz diziam: Digno é o Cordeiro, que foi morto, de receber o poder, e riqueza, e sabedoria, e força, e honra, e glória, e louvor.

¹²Говорећи гласом великим: Достојно је Јагње заклано да прими силу и богатство и премудрост и јачину и част и славу и благослов.

¹³Ouvi também a toda criatura que está no céu, e na terra, e debaixo da terra, e no mar, e a todas as coisas que neles há, dizerem: Ao que está assentado sobre o trono, e ao Cordeiro, seja o louvor, e a honra, e a glória, e o domínio pelos séculos dos séculos:

¹³И свако створење, што је на небу, и на земљи, и под земљом, и што је на мору, и што је у њима, све чух где говоре: Ономе што седи на престолу, и Јагњету благослов и част и слава и држава ва век века.

¹⁴e os quatro seres viventes diziam: Amém. E os anciãos prostraram-se e adoraram.

¹⁴И четири животиње говораху: Амин. И двадесет и четири старешине падоше и поклонише се Ономе што живи ва век века.