¹Não te glories do dia de amanhã; porque não sabes o que produzirá o dia.

¹Huwag mong ipaghambog ang kinabukasan; Sapagka't hindi mo nalalaman kung ano ang ilalabas ng ibang araw.

²Seja outro o que te louve, e não a tua boca; o estranho, e não os teus lábios.

²Purihin ka ng ibang tao at huwag ng iyong sariling bibig; ng iba, at huwag ng iyong sariling mga labi.

³Pesada é a pedra, e a areia também; mas a ira do insensato é mais pesada do que elas ambas.

³Ang bato ay mabigat, at ang buhangin ay matimbang; nguni't ang galit ng mangmang ay lalong mabigat kay sa mga yaon.

⁴Cruel é o furor, e impetuosa é a ira; mas quem pode resistir � inveja?

⁴Poot ay mabagsik, at ang galit ay mamumugnaw, nguni't sinong makatatayo sa harap ng paninibugho?

⁵Melhor é a repreensão aberta do que o amor encoberto.

⁵Maigi ang saway na hayag kay sa pagibig na nakukubli.

⁶Fiéis são as feridas dum amigo; mas os beijos dum inimigo são enganosos.

⁶Tapat ang mga sugat ng kaibigan: nguni't ang mga halik ng kaaway ay malabis.

⁷O que está farto despreza o favo de mel; mas para o faminto todo amargo é doce.

⁷Ang busog na tao ay umaayaw sa pulot-pukyutan: nguni't sa gutom na tao ay matamis ang bawa't mapait na bagay.

⁸Qual a ave que vagueia longe do seu ninho, tal é o homem que anda vagueando longe do seu lugar.

⁸Kung paano ang ibon na gumagala mula sa kaniyang pugad, gayon ang tao na gumagala mula sa kaniyang dako.

⁹O óleo e o perfume alegram o coração; assim é o doce conselho do homem para o seu amigo.

⁹Ang unguento at pabango ay nagpapagalak ng puso: gayon ang katamisan ng kaibigan ng tao na nagbubuhat sa maiging payo.

¹⁰Não abandones o teu amigo, nem o amigo de teu pai; nem entres na casa de teu irmão no dia de tua adversidade. Mais vale um vizinho que está perto do que um irmão que está longe.

¹⁰Ang iyong sariling kaibigan at ang kaibigan ng iyong ama, ay huwag mong pabayaan; at huwag kang pumaroon sa bahay ng iyong kapatid sa kaarawan ng iyong kasakunaan: maigi ang kapuwa na malapit kay sa kapatid na malayo.

¹¹Sê sábio, filho meu, e alegra o meu coração, para que eu tenha o que responder �quele que me vituperar.

¹¹Anak ko, ikaw ay magpakadunong, at iyong pasayahin ang aking puso, upang aking masagot siya na tumutuya sa akin.

¹²O prudente vê o mal e se esconde; mas os insensatos passam adiante e sofrem a pena.

¹²Ang taong mabait ay nakakakita ng kasamaan, at nagkukubli: nguni't dinadaanan ng musmos, at naghihirap.

¹³Tira a roupa �quele que fica por fiador do estranho, e toma penhor daquele que se obriga por uma estrangeira.

¹³Kunin mo ang kaniyang kasuutan na nananagot sa di kilala; at tanggapan mo siya ng sanla na nananagot sa babaing di kilala.

¹⁴O que bendiz ao seu amigo em alta voz, levantando-se de madrugada, isso lhe será contado como maldição.

¹⁴Siyang nagpapala sa kaniyang kaibigan ng malakas na tinig, na bumabangong maaga sa kinaumagahan, mabibilang na sumpa sa kaniya.

¹⁵A goteira contínua num dia chuvoso e a mulher rixosa são semelhantes;

¹⁵Ang laging tulo sa araw na maulan at ang babaing palatalo ay magkahalintulad:

¹⁶retê-la é reter o vento, ou segurar o óleo com a destra.

¹⁶Ang magibig pumigil sa kaniya, ay pumipigil sa hangin, at ang kaniyang kanan ay nakakasumpong ng langis.

¹⁷Afia-se o ferro com o ferro; assim o homem afia o rosto do seu amigo.

¹⁷Ang bakal ay nagpapatalas sa bakal; gayon ang tao ay nagpapatalas sa mukha ng kaniyang kaibigan.

¹⁸O que cuida da figueira comerá do fruto dela; e o que vela pelo seu senhor será honrado.

¹⁸Ang nagiingat ng puno ng higos ay kakain ng bunga niyaon; at ang naghihintay sa kaniyang panginoon ay pararangalin.

¹⁹Como na água o rosto corresponde ao rosto, assim o coração do homem ao homem.

¹⁹Kung paanong sa tubig ang mukha ay sumasagot sa mukha, gayon ang puso ng tao sa tao.

²⁰O Seol e o Abadom nunca se fartam, e os olhos do homem nunca se satisfazem.

²⁰Ang Sheol at ang kapahamakan ay hindi nasisiyahan kailan man; at ang mga mata ng tao ay hindi nasisiyahan kailan man.

²¹O crisol é para a prata, e o forno para o ouro, e o homem é provado pelos louvores que recebe.

²¹Ang sangagan ay sa pilak, at ang hurno ay sa ginto, at ang tao ay nasusubok sa pamamagitan ng kaniyang pagpuri.

²²Ainda que pisasses o insensato no gral entre grãos pilados, contudo não se apartaria dele a sua estultícia.

²²Bagaman iyong piitin ang mangmang sa isang piitan na kasama ng pangbayo sa mga bayong trigo, gayon ma'y hindi hihiwalay ang kaniyang kamangmangan sa kaniya.

²³Procura conhecer o estado das tuas ovelhas; cuida bem dos teus rebanhos;

²³Magmasipag ka na alamin mo ang kalagayan ng iyong mga kawan, at tingnan mong mabuti ang iyong mga bakahan:

²⁴porque as riquezas não duram para sempre; e duraria a coroa de geração em geração?

²⁴Sapagka't ang mga kayamanan ay hindi magpakailan man: at namamalagi ba ang putong sa lahat ng sali't saling lahi?

²⁵Quando o feno é removido, e aparece a erva verde, e recolhem-se as ervas dos montes,

²⁵Ang tuyong damo ay pinupulot, at ang sariwang damo ay lumilitaw, at ang mga gugulayin sa mga bundok ay pinipisan.

²⁶os cordeiros te proverão de vestes, e os bodes, do preço do campo.

²⁶Ang mga kordero ay ukol sa iyong kasuutan, at ang mga kambing ay siyang halaga ng bukid:

²⁷E haverá bastante leite de cabras para o teu sustento, para o sustento da tua casa e das tuas criadas.

²⁷At magkakaroon ng kasiyahang gatas ng kambing sa iyong pagkain, sa pagkain ng iyong sangbahayan; at pagkain sa iyong mga alilang babae.