1Cum nu se potrivesc zăpada vara, şi ploaia în timpul secerişului, aşa nu se potriveşte slava pentru un nebun.
1Eins og snjór um sumar og eins og regn um uppskeru, eins illa á sæmd við heimskan mann.
2Cum sare vrabia încoace şi încolo şi cum sboară rîndunica, aşa nu nimereşte blestemul neîntemeiat. -
2Eins og spörfugl flögrar, eins og svala flýgur, eins er um óverðskuldaða formæling _ hún verður eigi að áhrínsorðum.
3Biciul este pentru cal, frîul pentru măgar, şi nuiaua pentru spinarea nebunilor. -
3Svipan hæfir hestinum og taumurinn asnanum _ en vöndurinn baki heimskingjanna.
4Nu răspunde nebunului după nebunia lui, ca să nu semeni şi tu cu el. -
4Svara þú ekki heimskingjanum eftir fíflsku hans, svo að þú verðir ekki honum jafn.
5Răspunde însă nebunului după nebunia lui, ca să nu se creadă înţelept. -
5Svara þú heimskingjanum eftir fíflsku hans, svo að hann haldi ekki, að hann sé vitur.
6Celce trimete o solie printr'un nebun, îşi taie singur picioarele, şi bea nedreptatea. -
6Sá höggur af sér fæturna og fær að súpa á ranglæti, sem sendir orð með heimskingja.
7Cum sînt picioarele ologului, aşa este şi o vorbă înţeleaptă în gura unor nebuni. -
7Eins og lærleggir hins lama hanga máttlausir, svo er spakmæli í munni heimskingjanna.
8Cum ai pune o piatră în praştie, aşa este cînd dai mărire unui nebun. -
8Sá sem sýnir heimskum manni sæmd, honum fer eins og þeim, er bindur stein í slöngvu.
9Ca un spin care vine în mîna unui om beat, aşa este o vorbă înţeleaptă în gura nebunilor. -
9Eins og þyrnir, sem stingst upp í höndina á drukknum manni, svo er spakmæli í munni heimskingjanna.
10Ca un arcaş care răneşte pe toată lumea, aşa este celce tocmeşte pe nebuni şi pe întîii veniţi. -
10Eins og skytta, sem hæfir allt, svo er sá sem leigir heimskingja, og sá er leigir vegfarendur.
11Cum se întoarce cînele la ce a vărsat, aşa se întoarce nebunul la nebunia lui. -
11Eins og hundur, sem snýr aftur til spýju sinnar, svo er heimskingi, sem endurtekur fíflsku sína.
12Dacă vezi un om care se crede înţelept, poţi să ai mai multă nădejde pentru un nebun decît pentru el. -
12Sjáir þú mann, sem þykist vitur, þá er meiri von um heimskingja en hann.
13Leneşul zice: ,,Afară este un leu, pe uliţe este un leu!
13Letinginn segir: ,,Óargadýr er á veginum, ljón á götunum.``
14Cum se învîrteşte uşa pe ţîţînile ei, aşa se învîrteşte leneşul în patul lui.
14Hurðin snýst á hjörunum og letinginn í hvílu sinni.
15Leneşul îşi vîră mîna în blid, şi -i vine greu s'o ducă iarăş la gură. -
15Latur maður dýfir hendinni ofan í skálina, en honum verður þungt um að bera hana aftur upp að munninum.
16Leneşul se crede mai înţelept decît şapte oameni cari răspund cu judecată.
16Latur maður þykist vitrari en sjö, sem svara hyggilega.
17Un trecător care se amestecă într'o ceartă care nu -l priveşte, este ca unul care apucă un cîne de urechi.
17Sá, sem kemst í æsing út af deilu, sem honum kemur ekki við, hann er eins og sá, sem tekur um eyrun á hundi, er hleypur fram hjá.
18Ca nebunul care aruncă săgeţi aprise şi ucigătoare,
18Eins og óður maður, sem kastar tundurörvum, banvænum skeytum,
19aşa este omul care înşală pe aproapele său, şi apoi zice: ,,Am vrut doar să glumesc!`` -
19eins er sá maður, er svikið hefir náunga sinn og segir síðan: ,,Ég er bara að gjöra að gamni mínu.``
20Cînd nu mai sînt lemne, focul se stinge; şi cînd nu mai este niciun clevetitor, cearta se potoleşte.
20Þegar eldsneytið þrýtur, slokknar eldurinn, og þegar enginn er rógberinn, stöðvast deilurnar.
21După cum cărbunele face jăratic, şi lemnul foc, tot aşa şi omul gîlcevitor aprinde cearta.
21Eins og kol þarf til glóða og við til elds, svo þarf þrætugjarnan mann til að kveikja deilur.
22Cuvintele clevetitorului sînt ca nişte prăjituri, alunecă pînă în fundul măruntaielor. -
22Orð rógberans eru eins og sælgæti, og þau læsa sig inn í innstu fylgsni hjartans.
23Ca zgura de argint pusă pe un ciob de pămînt, aşa sînt buzele aprinse şi o inimă rea.
23Eldheitir kossar og illt hjarta, það er sem sorasilfur utan af leirbroti.
24Celce urăşte se preface cu buzele lui, şi înlăuntrul lui pregăteşte înşelăciunea.
24Með vörum sínum gjörir hatursmaðurinn sér upp vinalæti, en í hjarta sínu hyggur hann á svik.
25Cînd îţi vorbeşte cu glas dulce, nu -l crede, căci şapte urîciuni sînt în inima lui.
25Þegar hann mælir fagurt, þá trú þú honum ekki, því að sjö andstyggðir eru í hjarta hans.
26Chiar dacă-şi ascunde ura în prefăcătorie, totuş răutatea lui se va descoperi în adunare. -
26Þótt hatrið hylji sig hræsni, þá verður þó illska þess opinber á dómþinginu.
27Cine sapă groapa altuia cade el în ea, şi piatra se întoarce peste cel ce o prăvăleşte.
27Sá sem grefur gröf, fellur í hana, og steinninn fellur aftur í fang þeim, er veltir honum.Lygin tunga hatar þá, er hún hefir sundur marið, og smjaðrandi munnur veldur glötun.
28Limba mincinoasă urăşte pe cei pe cari -i doboară ea, şi gura linguşitoare pregăteşte pieirea. -
28Lygin tunga hatar þá, er hún hefir sundur marið, og smjaðrandi munnur veldur glötun.