¹Pe malurile rîurilor Babilonului, şedeam jos şi plîngeam, cînd ne aduceam aminte de Sion.

¹Við Babýlons fljót, þar sátum vér og grétum, er vér minntumst Síonar.

²În sălciile din ţinutul acela ne atîrnaserăm arfele.

²Á pílviðina þar hengdum vér upp gígjur vorar.

³Căci acolo, biruitorii noştri ne cereau cîntări, şi asupritorii noştri ne cereau bucurie, zicînd: ,,Cîntaţi-ne cîteva din cîntările Sionului!`` -

³Því að herleiðendur vorir heimtuðu söngljóð af oss og kúgarar vorir kæti: ,,Syngið oss Síonarkvæði!``

⁴Cum să cîntăm noi cîntările Domnului pe un pămînt străin?

⁴Hvernig ættum vér að syngja Drottins ljóð í öðru landi?

⁵Dacă te voi uita, Ierusalime, să-şi uite dreapta mea destoinicia ei!

⁵Ef ég gleymi þér, Jerúsalem, þá visni mín hægri hönd.

⁶Să mi se lipească limba de cerul gurii, dacă nu-mi voi aduce aminte de tine, dacă nu voi face din Ierusalim culmea bucuriei mele!

⁶Tunga mín loði mér við góm, ef ég man eigi til þín, ef Jerúsalem er eigi allra besta yndið mitt.

⁷Adu-Ţi aminte, Doamne, de copiii Edomului, cari, în ziua nenorocirii Ierusalimului, ziceau: ,,Radeţi -l, radeţi -l din temelii!``

⁷Mun þú Edóms niðjum, Drottinn, óheilladag Jerúsalem, þegar þeir æptu: ,,Rífið, rífið allt niður til grunna!``

⁸Ah! fiica Babilonului, sortită pustiirii, ferice de cine-ţi va întoarce la fel răul pe care ni l-ai făcut!

⁸Babýlonsdóttir, þú sem tortímir! Heill þeim, er geldur þér fyrir það sem þú hefir gjört oss!Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.

⁹Ferice de cine va apuca pe pruncii tăi, şi -i va zdrobi de stîncă!

⁹Heill þeim er þrífur ungbörn þín og slær þeim niður við stein.