1(Către mai marele cîntăreţilor. De cîntat pe instrumente cu coarde. O cîntare a lui David.) Ia aminte, Dumnezeule, la rugăciunea mea, şi nu Te ascunde de cererile mele!
1Til söngstjórans. Með strengjaleik. Davíðs-maskíl.
2Ascultă-mă, şi răspunde-mi! Rătăcesc încoace şi încolo, şi mă frămînt,
2Hlýð, ó Guð, á bæn mína, fel þig eigi fyrir grátbeiðni minni.
3din pricina zarvei vrăjmaşului şi din pricina apăsării celui rău. Căci ei aruncă nenorocirea peste mine, şi mă urmăresc cu mînie.
3Veit mér athygli og svara mér. Ég kveina í harmi mínum og styn
4Îmi tremură inima în mine, şi mă cuprinde spaima morţii,
4sakir háreysti óvinarins, sakir hróps hins óguðlega, því að þeir steypa yfir mig ógæfu og ofsækja mig grimmilega.
5mă apucă frica şi groaza, şi mă iau fiorii.
5Hjartað berst ákaft í brjósti mér, ógnir dauðans falla yfir mig,
6Eu zic: ,,O, dacă aş avea aripile porumbelului, aş sbura, şi aş găsi undeva odihnă!``
6ótti og skelfing er yfir mig komin, og hryllingur fer um mig allan,
7Da, aş fugi departe de tot, şi m'aş duce să locuiesc în pustie. -(Oprire).
7svo að ég segi: ,,Ó að ég hefði vængi eins og dúfan, þá skyldi ég fljúga burt og finna hvíldarstað,
8Aş fugi în grabă la un adăpost de vîntul acesta năpraznic şi de furtuna aceasta.
8já, ég skyldi svífa langt burt, ég skyldi gista í eyðimörkinni. [Sela]
9Nimiceşte -i, Doamne, împarte-le limbile, căci în cetate văd silă şi certuri;
9Ég skyldi flýta mér að leita mér hælis fyrir þjótandi vindum og veðri.``
10zi şi noapte ei îi dau ocol pe ziduri: nelegiuirea şi răutatea sînt în sînul ei;
10Rugla, Drottinn, sundra tungum þeirra, því að ég sé kúgun og deilur í borginni.
11răutatea este în mijlocul ei, şi vicleşugul şi înşelătoria nu lipsesc din pieţele ei.
11Dag og nótt ganga þær um á múrum hennar, en ógæfa og armæða eru þar inni fyrir.
12Nu un vrăjmaş mă batjocoreşte, căci aş suferi: nu protivnicul meu se ridică împotriva mea, căci m'aş ascunde dinaintea lui.
12Glötun er inni í henni, ofbeldi og svik víkja eigi burt frá torgi hennar.
13Ci tu, pe care te socoteam una cu mine, tu, frate de cruce şi prieten cu mine!
13Því að það er eigi óvinur sem hæðir mig _ það gæti ég þolað, og eigi hatursmaður minn er hreykir sér yfir mig _ fyrir honum gæti ég farið í felur,
14Noi, cari trăiam împreună într'o plăcută prietenie, şi ne duceam împreună cu mulţimea în Casa lui Dumnezeu!
14heldur þú, jafningi minn, vinur minn og kunningi,
15Să vină moartea peste ei, şi să se pogoare de vii în locuinţa morţilor! Căci răutatea este în locuinţa lor, în inima lor.
15við sem vorum ástúðarvinir, sem gengum í eindrægni saman í Guðs hús.
16Dar eu strig către Dumnezeu, şi Domnul mă va scăpa.
16Dauðinn komi yfir þá; stígi þeir lifandi niður til Heljar, því að illska er í bústöðum þeirra, í hjörtum þeirra.
17Seara, dimineaţa, şi la amiază, oftez şi gem, şi El va auzi glasul meu.
17En ég hrópa til Guðs, og Drottinn mun hjálpa mér.
18Mă va scăpa din lupta care se dă împotriva mea, şi-mi va aduce pacea, căci mulţi mai sînt împotriva mea!
18Kvöld og morgna og um miðjan dag harma ég og styn, og hann heyrir raust mína.
19Dumnezeu va auzi, şi -i va smeri, El, care, din vecinicie, stă pe scaunul Lui de domnie. -(Oprire). Căci în ei nu este nicio nădejde de schimbare, şi nu se tem de Dumnezeu.
19Hann endurleysir sál mína og gefur mér frið, svo að þeir geta eigi nálgast mig, því að mótstöðumenn mínir eru margir.
20Ei pun mîna pe cei ce trăiau în pace cu ei, şi îşi calcă legămîntul.
20Guð mun heyra, og hann er ríkir frá eilífð mun lægja þá. [Sela] Þeir breytast ekki og óttast eigi Guð.
21Gura lor este dulce ca smîntîna, dar în inimă poartă războiul: cuvintele lor sînt mai alunecoase decît untdelemnul, dar cînd ies ele din gură, sînt nişte săbii.
21Vinur minn lagði hendur á þann er lifði í sátt við hann, hann rauf sáttmál sitt.
22Încredinţează-ţi soarta în mîna Domnului, şi El te va sprijini. El nu va lăsa niciodată să se clatine cel neprihănit.
22Hálli en smjör er tunga hans, en ófriður er í hjarta hans, mýkri en olía eru orð hans, og þó brugðin sverð.Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]
23Şi Tu, Dumnezeule, îi vei pogorî în fundul gropii. Oamenii setoşi de sînge şi de înşelăciune, nu vor ajunge nici jumătate din zilele lor. Eu însă mă încred în Tine!
23Varpa áhyggjum þínum á Drottin, hann mun bera umhyggju fyrir þér, hann mun eigi að eilífu láta réttlátan mann verða valtan á fótum. [ (Psalms 55:24) Og þú, ó Guð, munt steypa þeim niður í grafardjúpið. Morðingjar og svikarar munu eigi ná hálfum aldri, en ég treysti þér. ]