1После того открыл Иов уста свои и проклял день свой.
1Sa tapus niini mibungat si Job sa iyang baba, ug gipanghimaraut ang iyang adlaw.
2И начал Иов и сказал:
2Ug si Job mitubag ug miingon:
3погибни день, в который я родился, и ночь, в которую сказано: зачался человек!
3Wagtanga ang adlaw nga akong gikatawohan, Ug ang gabii nga miingon: Adunay usa ka bata nga lalake nga gipanamkon.
4День тот да будет тьмою; да не взыщет его Бог свыше, и да не воссияет над ним свет!
4Ngitngita kanang adlawa; Ayaw ipapangita kana sa Dios ka kahitas-an, Ni pagpasidlakon ang kahayag sa ibabaw niana.
5Да омрачит его тьма и тень смертная, да обложит еготуча, да страшатся его, как палящего зноя!
5Pasagdi ang kangitngit ug ang landong sa kamatayon sa pag-angkon niana nga ilang kaugalingon; Ang panganod papuy-a sa ibabaw niana; Kadtong tanan nga nagahimog itum sa adlaw pahadloka niana.
6Ночь та, – да обладает ею мрак, да не сочтется она в днях года, дане войдет в число месяцев!
6Mahitungod nianang gabhiona, ipasakup kana sa mabaga nga kangitngit: Ayaw kana pagpalipaya uban sa mga adlaw sa tuig; ayaw kana pag-ilakip pag-isip uban sa mga bulan.
7О! ночь та – да будет она безлюдна; да не войдет в нее веселье!
7Ah, himoang awa-aw kanang gabhiona; Ayaw pagpasudla dinha ang tingog nga malipayon.
8Да проклянут ее проклинающие день, способные разбудить левиафана!
8Ipatunglo sila nga tigtunglo sa adlaw, Nga andam sa pagpalihok sa leviathan?
9Да померкнут звезды рассвета ее: пусть ждет она света, и он не приходит, и да не увидит она ресниц денницы
9Pangitngita ang mga bitoon sa pagkasalumsom: Papangitaa kana sa kahayag, apan ayaw pagtunghai; Ni pagpatan-awon kana sa banag-banag sa kabuntagon:
10за то, что не затворила дверей чрева матери моей и не сокрыла горести от очей моих!
10Tungod kay wala man tak-umi niana ang mga ganghaan sa tagoangkan sa akong inahan , Ni pagtagoan ang kasamok gikan sa akong mata.
11Для чего не умер я, выходя из утробы, и не скончался, когда вышел из чрева?
11Ngano nga ako wala mamatay sa tagoangkan? Ngano nga sa pag-anak kanako sa akong inahan wala mabugto ang akong gininhawa?
12Зачем приняли меня колени? зачем было мне сосать сосцы?
12Ngano nga ang mga tuhod mingdawat kanako? Kun sa unsa ang mga dughan nga akong pagasus-an?
13Теперь бы лежал я и почивал; спал бы, и мне было бы покойно
13Kay karon nakahigda na unta ako ug nahilum; Ako nakatulog na unta; nan ako nakapahulay na unta,
14с царями и советниками земли, которые застраивали для себя пустыни,
14Uban sa mga hari ug mga makinaadmanon sa kalibutan, Nga nanagtukod alang sa ilang kaugalingong mga dapit nga kamingawan;
15или с князьями, у которых было золото, и которые наполняли домы свои серебром;
15Kun uban sa mga principe nga may mga bulawan, Nga gipuno sa salapi ang ilang kabalayan:
16или, как выкидыш сокрытый, я не существовал бы, как младенцы, не увидевшие света.
16Kun ngano nga wala ako katagoi ingon sa natawo sa dili panahon, Sama sa mga magagmayng bata nga wala gayud makakitag kahayag.
17Там беззаконные перестают наводить страх, и там отдыхают истощившиеся в силах.
17Didto ang dautan dili na makasamok; Ug didto ang mga gikapuyan nagapahulay,
18Там узники вместе наслаждаются покоем и не слышат криков приставника.
18Didto ang mga binilanggo magapahulay ug tingub; Kanila dili mabati ang tingog sa magsusukot sa buhis.
19Малый и великий там равны, и раб свободен от господина своего.
19Ang mga ubos ug ang mga bantugan atua didto: Ug ang mga binatonan gawas sa iyang agalon.
20На что дан страдальцу свет, и жизнь огорченным душею,
20Busa ang kahayag gihatag kaniya nga anaa sa kaalaut, Ug ang kinabuhi ngadto sa mga mapait ug kalag;
21которые ждут смерти, и нет ее, которые вырыли бы ее охотнее, нежели клад,
21Nga nangandoy sa kamatayon, apan kini wala moabut, Ug nagapangita niini labi pa kay sa mga bahanding tinagoan;
22обрадовались бы до восторга, восхитились бы, что нашли гроб?
22Nga nagakalipay ug daku uyamut, Ug mahimayaon, kong ang lubnganan ilang hikaplagan?
23На что дан свет человеку, которого путь закрыт, и которого Бог окружил мраком?
23Ngano nga ang kahayag gihatag sa tawo kinsang dalan tinagoan, Ug nga sa Dios ginakutan?
24Вздохи мои предупреждают хлеб мой, и стоны мои льются, как вода,
24Kay ang akong pagpanghupaw magauna sa akong pagkaon, Ug ang akong pag-agulo ginabubo sama sa tubig.
25ибо ужасное, чего я ужасался, то и постигло меня; и чего я боялся, то и пришло ко мне.
25Kay ang butang nga akong gikahadlokan midangat kanako, Ug ang akong gikalisangan miabut kanako.
26Нет мне мира, нет покоя, нет отрады: постигло несчастье.
26Wala na kanako ang kalinaw, ni ania kanako ang kahilum, ni ania kanako ang pahulay; Apan ang kasamok moabut man.