1Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его.
1Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.
2Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет.
2Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.
3Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою;
3Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.
4измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои;
4Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.
5огородил меня и обложил горечью и тяготою;
5Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.
6посадил меня в темное место, как давно умерших;
6Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.
7окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои,
7Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.
8и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою;
8Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.
9каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои.
9Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.
10Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте;
10Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.
11извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто;
11Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.
12натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел;
12Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.
13послал в почки мои стрелы из колчана Своего.
13Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.
14Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их.
14Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.
15Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью.
15Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.
16Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом.
16Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.
17И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии,
17Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.
18и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа.
18Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.
19Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи.
19Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.
20Твердо помнит это душа моя и падает во мне.
20Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.
21Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю:
21Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.
22по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось.
22Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.
23Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя!
23Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.
24Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него.
24Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.
25Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его.
25Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.
26Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа.
26Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.
27Благо человеку, когда он несет иго в юности своей;
27Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.
28сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него;
28Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.
29полагает уста свои в прах, помышляя : „может быть, еще есть надежда";
29Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.
30подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением,
30Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.
31ибо не навек оставляет Господь.
31Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.
32Но послал горе, и помилует по великой благости Своей.
32Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.
33Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих.
33Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.
34Но, когда попирают ногами своими всех узников земли,
34Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,
35когда неправедно судят человека пред лицем Всевышнего,
35Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,
36когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь?
36Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.
37Кто это говорит: „и то бывает, чему Господь не повелел быть"?
37Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?
38Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие?
38Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?
39Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои.
39Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?
40Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу.
40Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.
41Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах:
41Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.
42мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил.
42Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.
43Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил;
43Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.
44Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша;
44Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .
45сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов.
45Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.
46Разинули на нас пасть свою все враги наши.
46Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.
47Ужас и яма, опустошение и разорение – доля наша.
47Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.
48Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего.
48Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.
49Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения,
49Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,
50доколе не призрит и не увидит Господь с небес.
50Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.
51Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города.
51Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.
52Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины;
52Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.
53повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями.
53Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.
54Воды поднялись до головы моей; я сказал: „погиб я".
54Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.
55Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой.
55Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.
56Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего.
56Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.
57Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: „не бойся".
57Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.
58Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою.
58Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.
59Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое.
59Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.
60Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня.
60Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.
61Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня,
61Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,
62речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день.
62Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.
63Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них – песнь.
63Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.
64Воздай им, Господи, по делам рук их;
64Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.
65пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них;
65Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.
66преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.
66Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.