¹И послал Хирам, царь Тирский, к Давиду послов, и кедровые деревья, и каменщиков, и плотников, чтобы построить ему дом.

¹Toen zond Hiram, de koning van Tyrus, boden tot David, en cederenhout, en metselaars, en timmerlieden, dat zij hem een huis bouwden.

²Когда узнал Давид, что утвердил его Господь царем над Израилем,что вознесено высоко царство его, ради народа его Израиля,

²En David merkte, dat hem de HEERE tot koning bevestigd had over Israel; want zijn koninkrijk werd ten hoogste verheven, om Zijns volks Israels wil.

³тогда взял Давид еще жен в Иерусалиме, и родил Давид еще сыновей и дочерей.

³En David nam meer vrouwen te Jeruzalem, en David gewon meer zonen en dochteren.

⁴И вот имена родившихся у него в Иерусалиме: Самус, Совав, Нафан, Соломон,

⁴Dit nu zijn de namen der kinderen, die hij te Jeruzalem had: Sammua, en Sobab, Nathan en Salomo,

⁵Евеар, Елисуа, Елфалет,

⁵En Jibchar, en Elisua, en Elpelet,

⁶Ногах, Нафек, Иафиа,

⁶En Nogah, en Nefeg, en Jafia,

⁷и Елисама, Веелиада и Елифалеф.

⁷En Elisama, en Beeljada, en Elifelet.

⁸И услышали Филистимляне, что помазан Давид в царя над всем Израилем, и поднялись все Филистимляне искать Давида. И услышал Давид об этом и пошел против них.

⁸Toen de Filistijnen hoorden, dat David tot koning gezalfd was over het ganse Israel, zo togen al de Filistijnen op om David te zoeken. Toen David dat hoorde zo toog hij uit tegen hen.

⁹И Филистимляне пришли и расположились в долине Рефаимов.

⁹Toen de Filistijnen kwamen, zo spreidden zij zich uit in de laagte van Refaim.

¹⁰И вопросил Давид Бога, говоря: идти ли мне против Филистимлян, и предашь ли их в руки мои? И сказал ему Господь: иди, и Я предам их в руки твои.

¹⁰Toen vraagde David God, zeggende: Zal ik optrekken tegen de Filistijnen, en zult Gij hen in mijn hand geven? En de HEERE zeide tot hem: Trek op, want Ik zal hen in uw hand geven.

¹¹И пошли они в Ваал-Перацим, и поразил их там Давид; и сказал Давид: сломил Бог врагов моих рукою моею, как прорыв воды. Посему и дали имя месту тому: Ваал-Перацим.

¹¹Toen zij nu optogen naar Baal-Perazim, zo sloeg hen David daar; en David zeide: God heeft mijn vijanden door mijn hand gescheurd, als een scheur der wateren; daarom noemden zij den naam derzelver plaats Baal-Perazim.

¹²И оставили там Филистимляне богов своих, и повелел Давид, и сожжены они огнем.

¹²En daar lieten zij hun goden; en David gebood, en zij werden met vuur verbrand.

¹³И пришли опять Филистимляне и расположились по долине.

¹³Doch de Filistijnen voeren nog voort, en zij verspreidden zich in dat dal.

¹⁴И еще вопросил Давид Бога, и сказал ему Бог: не ходи прямо на них, уклонись от них и иди к ним со стороны тутовых дерев;

¹⁴En David vraagde God nog eens; en God zeide tot hem: Gij zult niet optrekken achter hen heen; maar omsingel hen van boven, en kom tot hen tegenover de moerbezienbomen.

¹⁵и когда услышишь шум как бы шагов на вершинах тутовых дерев, тогда вступи в битву, ибо вышел Бог пред тобою, чтобы поразить стан Филистимлян.

¹⁵En het zal geschieden, als gij hoort het geruis van een gang in de toppen der moerbezienbomen, kom dan uit ten strijde; want God zal voor uw aangezicht uitgegaan zijn, om het leger der Filistijnen te slaan.

¹⁶И сделал Давид, как повелел ему Бог; и поразили стан Филистимский, от Гаваона до Газера.

¹⁶David nu deed, gelijk als hem God geboden had; en zij sloegen het heir der Filistijnen van Gibeon af tot aan Gezer.

¹⁷И пронеслось имя Давидово по всем землям, и Господь сделал егострашным для всех народов.

¹⁷Alzo ging Davids naam uit in al die landen; en de HEERE gaf Zijn verschrikking over al die heidenen.