¹Иаков, раб Бога и Господа Иисуса Христа, двенадцати коленам, находящимся в рассеянии, – радоваться.

¹Jakobus, een dienstknecht van God en van den Heere Jezus Christus; aan de twaalf stammen, die in de verstrooiing zijn: zaligheid.

²С великою радостью принимайте, братия мои, когда впадаете в различные искушения,

²Acht het voor grote vreugde, mijn broeders, wanneer gij in velerlei verzoekingen valt;

³зная, что испытание вашей веры производит терпение;

³Wetende, dat de beproeving uws geloofs lijdzaamheid werkt.

⁴терпение же должно иметь совершенное действие, чтобы вы были совершенны во всей полноте, без всякого недостатка.

⁴Doch de lijdzaamheid hebbe een volmaakt werk, opdat gij moogt volmaakt zijn en geheel oprecht, in geen ding gebrekkelijk.

⁵Если же у кого из вас недостает мудрости, да просит у Бога, дающего всем просто и без упреков, – и дастся ему.

⁵En indien iemand van u wijsheid ontbreekt, dat hij ze van God begere, Die een iegelijk mildelijk geeft, en niet verwijt; en zij zal hem gegeven worden.

⁶Но да просит с верою, нимало не сомневаясь, потому что сомневающийся подобен морской волне, ветром поднимаемой и развеваемой.

⁶Maar dat hij ze begere in geloof, niet twijfelende; want die twijfelt, is een baar der zee gelijk, die van den wind gedreven en op en nedergeworpen wordt.

⁷Да не думает такой человек получить что-нибудь отГоспода.

⁷Want die mens mene niet, dat hij iets ontvangen zal van den Heere.

⁸Человек с двоящимися мыслями не тверд во всех путях своих.

⁸Een dubbelhartig man is ongestadig in al zijn wegen.

⁹Да хвалится брат униженный высотою своею,

⁹Maar de broeder, die nederig is, roeme in zijn hoogheid.

¹⁰а богатый – унижением своим, потому что он прейдет, как цвет на траве.

¹⁰En de rijke in zijn vernedering; want hij zal als een bloem van het gras voorbijgaan.

¹¹Восходит солнце, настает зной, и зноем иссушает траву, цвет ее опадает, исчезает красота вида ее; такувядает и богатый в путях своих.

¹¹Want de zon is opgegaan met de hitte, en heeft het gras dor gemaakt, en zijn bloem is afgevallen, en de schone gedaante haars aanschijns is vergaan; alzo zal ook de rijke in zijn wegen verwelken.

¹²Блажен человек, который переносит искушение, потому что, быв испытан, он получит венец жизни, который обещал Господь любящим Его.

¹²Zalig is de man, die verzoeking verdraagt; want als hij beproefd zal geweest zijn, zal hij de kroon des levens ontvangen, welke de Heere beloofd heeft dengenen, die Hem liefhebben.

¹³В искушении никто не говори: Бог меняискушает; потому что Бог не искушается злом и Самне искушает никого,

¹³Niemand, als hij verzocht wordt, zegge: Ik word van God verzocht; want God kan niet verzocht worden met het kwade, en Hij Zelf verzoekt niemand.

¹⁴но каждый искушается, увлекаясь и обольщаясь собственною похотью;

¹⁴Maar een iegelijk wordt verzocht, als hij van zijn eigen begeerlijkheid afgetrokken en verlokt wordt.

¹⁵похоть же, зачав, рождает грех, а сделанный грех рождает смерть.

¹⁵Daarna de begeerlijkheid ontvangen hebbende baart zonde; en de zonde voleindigd zijnde baart den dood.

¹⁶Не обманывайтесь, братия мои возлюбленные.

¹⁶Dwaalt niet, mijn geliefde broeders!

¹⁷Всякое даяние доброе и всякий дар совершенный нисходит свыше, от Отца светов, у Которого нет изменения и ни тени перемены.

¹⁷Alle goede gave, en alle volmaakte gifte is van boven, van den Vader der lichten afkomende, bij Welken geen verandering is, of schaduw van omkering.

¹⁸Восхотев, родил Он нас словом истины, чтобы нам быть некоторым начатком Его созданий.

¹⁸Naar Zijn wil heeft Hij ons gebaard door het Woord der waarheid, opdat wij zouden zijn als eerstelingen Zijner schepselen.

¹⁹Итак, братия мои возлюбленные, всякий человек да будет скор на слышание, медлен на слова, медлен на гнев,

¹⁹Zo dan, mijn geliefde broeders, een iegelijk mens zij ras om te horen, traag om te spreken, traag tot toorn;

²⁰ибо гнев человека не творит правды Божией.

²⁰Want de toorn des mans werkt Gods gerechtigheid niet.

²¹Посему, отложив всякую нечистоту и остаток злобы, вкротости примите насаждаемое слово, могущее спасти вашидуши.

²¹Daarom, afgelegd hebbende alle vuiligheid en overvloed van boosheid, ontvangt met zachtmoedigheid het Woord, dat in u geplant wordt, hetwelk uw zielen kan zaligmaken.

²²Будьте же исполнители слова, а не слышатели только,обманывающие самих себя.

²²En zijt daders des Woords, en niet alleen hoorders, uzelven met valse overlegging bedriegende.

²³Ибо, кто слушает слово и не исполняет, тот подобен человеку, рассматривающему природные черты лица своего в зеркале:

²³Want zo iemand een hoorder is des Woords, en niet een dader, die is een man gelijk, welke zijn aangeboren aangezicht bemerkt in een spiegel;

²⁴он посмотрел на себя, отошел и тотчас забыл, каков он.

²⁴Want hij heeft zichzelven bemerkt, en is weggegaan, en heeft terstond vergeten, hoedanig hij was.

²⁵Но кто вникнет в закон совершенный, закон свободы, и пребудет в нем, тот, будучи не слушателем забывчивым, но исполнителем дела, блажен будет в своем действии.

²⁵Maar die inziet in de volmaakte wet, die der vrijheid is, en daarbij blijft, deze, geen vergetelijk hoorder geworden zijnde, maar een dader des werks, deze, zeg ik, zal gelukzalig zijn in dit zijn doen.

²⁶Если кто из вас думает, что он благочестив, и не обуздывает своего языка, но обольщает свое сердце, у того пустое благочестие.

²⁶Indien iemand onder u dunkt, dat hij godsdienstig is, en hij zijn tong niet in toom houdt, maar zijn hart verleidt, dezes godsdienst is ijdel.

²⁷Чистое и непорочное благочестие пред Богом и Отцем есть то, чтобы призирать сирот и вдов в их скорбях и хранить себя неоскверненным от мира.

²⁷De zuivere en onbevlekte godsdienst voor God en den Vader is deze: wezen en weduwen bezoeken in hun verdrukking, en zichzelven onbesmet bewaren van de wereld.