¹Истинно, истинно говорю вам: кто не дверью входит во двор овчий, но перелазит инде, тот вор и разбойник;

¹Voorwaar, voorwaar zeg Ik ulieden: Die niet ingaat door de deur in den stal der schapen, maar van elders inklimt, die is een dief en moordenaar.

²а входящий дверью есть пастырь овцам.

²Maar die door de deur ingaat, is een herder der schapen.

³Ему придверник отворяет, и овцы слушаются голоса его, и он зовет своих овец по имени и выводит их.

³Dezen doet de deurwachter open, en de schapen horen zijn stem; en hij roept zijn schapen bij name, en leidt ze uit.

⁴И когда выведет своих овец, идет перед ними; а овцы за ним идут, потому что знают голос его.

⁴En wanneer hij zijn schapen uitgedreven heeft, zo gaat hij voor hen heen; en de schapen volgen hem, overmits zij zijn stem kennen.

⁵За чужим же не идут, но бегут от него, потому что не знают чужого голоса.

⁵Maar een vreemde zullen zij geenszins volgen, maar zullen van hem vlieden; overmits zij de stem des vreemden niet kennen.

⁶Сию притчу сказал им Иисус; но они не поняли, что такое Он говорил им.

⁶Deze gelijkenis zeide Jezus tot hen; maar zij verstonden niet, wat het was, dat Hij tot hen sprak.

⁷Итак, опять Иисус сказал им: истинно, истинно говорю вам, что Я дверь овцам.

⁷Jezus dan zeide wederom tot hen: Voorwaar, voorwaar zeg Ik u: Ik ben de Deur der schapen.

⁸Все, сколько их ни приходило предо Мною, суть воры и разбойники; но овцы не послушали их.

⁸Allen, zovelen als er voor Mij zijn gekomen, zijn dieven en moordenaars; maar de schapen hebben hen niet gehoord.

⁹Я есмь дверь: кто войдет Мною, тот спасется, и войдет, и выйдет, и пажить найдет.

⁹Ik ben de Deur; indien iemand door Mij ingaat, die zal behouden worden; en hij zal ingaan en uitgaan, en weide vinden.

¹⁰Вор приходит только для того, чтобы украсть, убить и погубить. Я пришел для того, чтобы имели жизнь и имели с избытком.

¹⁰De dief komt niet, dan opdat hij stele, en slachte, en verderve; Ik ben gekomen, opdat zij het leven hebben, en overvloed hebben.

¹¹Я есмь пастырь добрый: пастырь добрый полагает жизнь свою за овец.

¹¹Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen.

¹²А наемник, не пастырь, которому овцы не свои, видит приходящего волка, и оставляет овец, и бежит; и волк расхищает овец, и разгоняет их.

¹²Maar de huurling, en die geen herder is, wien de schapen niet eigen zijn, ziet den wolf komen, en verlaat de schapen, en vliedt; en de wolf grijpt ze, en verstrooit de schapen.

¹³А наемник бежит, потому что наемник, и нерадит об овцах.

¹³En de huurling vliedt, overmits hij een huurling is, en heeft geen zorg voor de schapen.

¹⁴Я есмь пастырь добрый; и знаю Моих, и Мои знают Меня.

¹⁴Ik ben de goede Herder; en Ik ken de Mijnen, en worde van de Mijnen gekend.

¹⁵Как Отец знает Меня, так и Я знаю Отца; и жизнь Мою полагаю за овец.

¹⁵Gelijkerwijs de Vader Mij kent, alzo ken Ik ook den Vader; en Ik stel Mijn leven voor de schapen.

¹⁶Есть у Меня и другие овцы, которые не сего двора, и тех надлежит Мне привести: и они услышат голос Мой, и будет одно стадо и один Пастырь.

¹⁶Ik heb nog andere schapen, die van dezen stal niet zijn; deze moet Ik ook toebrengen; en zij zullen Mijn stem horen; en het zal worden een kudde, en een Herder.

¹⁷Потому любит Меня Отец, что Я отдаю жизнь Мою, чтобы опять принять ее.

¹⁷Daarom heeft mij de Vader lief, overmits Ik Mijn leven afleg, opdat Ik hetzelve wederom neme.

¹⁸Никто не отнимает ее у Меня, но Я Сам отдаю ее. Имею власть отдать ее и власть имею опять принять ее. Сию заповедь получил Я от Отца Моего.

¹⁸Niemand neemt hetzelve van Mij, maar Ik leg het van Mijzelven af; Ik heb macht hetzelve af te leggen, en heb macht hetzelve wederom te nemen. Dit gebod heb Ik van Mijn Vader ontvangen.

¹⁹От этих слов опять произошла между Иудеями распря.

¹⁹Er werd dan wederom tweedracht onder de Joden, om dezer woorden wil.

²⁰Многие из них говорили: Он одержим бесом и безумствует; что слушаете Его?

²⁰En velen van hen zeiden: hij heeft den duivel, en is uitzinnig; wat hoort gij Hem?

²¹Другие говорили: это слова не бесноватого; может ли бес отверзать очи слепым?

²¹Anderen zeiden: Dit zijn geen woorden eens bezetenen; kan ook de duivel der blinden ogen openen?

²²Настал же тогда в Иерусалиме праздник обновления, и была зима.

²²En het was het feest der vernieuwing des tempels te Jeruzalem; en het was winter.

²³И ходил Иисус в храме, в притворе Соломоновом.

²³En Jezus wandelde in den tempel, in het voorhof van Salomo.

²⁴Тут Иудеи обступили Его и говорили Ему: долго ли Тебе держать нас в недоумении? если Ты Христос, скажи нам прямо.

²⁴De Joden dan omringden Hem, en zeiden tot Hem: Hoe lang houdt Gij onze ziel op? Indien Gij de Christus zijt, zeg het ons vrijuit.

²⁵Иисус отвечал им: Я сказал вам, и не верите; дела, которые творю Я во имя Отца Моего,они свидетельствуют о Мне.

²⁵Jezus antwoordde hun: Ik heb het u gezegd, en gij gelooft het niet. De werken, die Ik doe in den Naam Mijns Vaders, die getuigen van Mij.

²⁶Но вы не верите, ибо вы не из овец Моих, как Я сказал вам.

²⁶Maar gijlieden gelooft niet; want gij zijt niet van Mijn schapen, gelijk Ik u gezegd heb.

²⁷Овцы Мои слушаются голоса Моего, и Я знаю их; и они идут за Мною.

²⁷Mijn schapen horen Mijn stem, en Ik ken dezelve, en zij volgen Mij.

²⁸И Я даю им жизнь вечную, и не погибнут вовек; и никто не похитит их из руки Моей.

²⁸En Ik geef hun het eeuwige leven; en zij zullen niet verloren gaan in der eeuwigheid, en niemand zal dezelve uit Mijn hand rukken.

²⁹Отец Мой, Который дал Мне их, больше всех; и никто не может похитить их из руки Отца Моего.

²⁹Mijn Vader, die ze Mij gegeven heeft, is meerder dan allen; en niemand kan ze rukken uit de hand Mijns Vaders.

³⁰Я и Отец – одно.

³⁰Ik en de Vader zijn een.

³¹Тут опять Иудеи схватили каменья, чтобы побить Его.

³¹De Joden dan namen wederom stenen op, om Hem te stenigen.

³²Иисус отвечал им: много добрых дел показал Я вам от Отца Моего; за которое из них хотите побить Меня камнями?

³²Jezus antwoordde hun: Ik heb u vele treffelijke werken getoond van Mijn Vader; om welk werk van die stenigt gij Mij?

³³Иудеи сказали Ему в ответ: не за доброе дело хотим побить Тебя камнями, но за богохульство и за то, что Ты, будучи человек, делаешь Себя Богом.

³³De Joden antwoordden Hem, zeggende: Wij stenigen U niet over enig goed werk, maar over gods lastering, en omdat Gij, een Mens zijnde, Uzelven God maakt.

³⁴Иисус отвечал им: не написано ли в законе вашем: Я сказал: вы боги?

³⁴Jezus antwoordde hun: Is er niet geschreven in uw wet: Ik heb gezegd, gij zijt goden?

³⁵Если Он назвал богами тех, к которым было слово Божие, и не может нарушиться Писание, –

³⁵Indien de wet die goden genaamd heeft, tot welke het woord Gods geschied is, en de Schrift niet kan gebroken worden;

³⁶Тому ли, Которого Отец освятил и послал в мир, вы говорите: богохульствуешь, потому что Я сказал: Я Сын Божий?

³⁶Zegt gijlieden tot Mij, Dien de Vader geheiligd en in de wereld gezonden heeft: Gij lastert God; omdat Ik gezegd heb: Ik ben Gods Zoon?

³⁷Если Я не творю дел Отца Моего, не верьте Мне;

³⁷Indien Ik niet doe de werken Mijns Vaders, zo gelooft Mij niet;

³⁸а если творю, то, когда не верите Мне, верьте делам Моим, чтобы узнать и поверить, что Отец во Мне и Я в Нем.

³⁸Maar indien Ik ze doe, en zo gij Mij niet gelooft, zo gelooft de werken; opdat gij moogt bekennen en geloven, dat de Vader in Mij is, en Ik in Hem.

³⁹Тогда опять искали схватить Его; но Он уклонился от рук их,

³⁹Zij zochten dan wederom Hem te grijpen, en Hij ontging uit hun hand.

⁴⁰и пошел опять за Иордан, на то место, где прежде крестил Иоанн, и остался там.

⁴⁰En Hij ging wederom over de Jordaan, tot de plaats, waar Johannes eerst doopte; en Hij bleef aldaar.

⁴¹Многие пришли к Нему и говорили, что Иоанн не сотворил никакого чуда, но все, что сказал Иоанн о Нем, было истинно.

⁴¹En velen kwamen tot Hem, en zeiden: Johannes deed wel geen teken; maar alles, wat Johannes van Dezen zeide, was waar.

⁴²И многие там уверовали в Него.

⁴²En velen geloofden aldaar in Hem.