¹И сказал Господь Моисею, говоря:

¹Verder sprak de HEERE tot Mozes, zeggende:

²сделай себе две серебряные трубы, чеканные сделай их, чтобы онислужили тебе для созывания общества и для снятия станов;

²Maak u twee zilveren trompetten; van dicht werk zult gij ze maken; en zij zullen u zijn tot de samenroeping der vergadering, en tot den optocht der legers.

³когда затрубят ими, соберется к тебе все общество ко входу скиниисобрания;

³Als zij met dezelve blazen zullen, dan zal de gehele vergadering tot u vergaderd worden, aan de deur van de tent der samenkomst.

⁴когда одною трубою затрубят, соберутся к тебе князья и тысяченачальники Израилевы;

⁴Maar als zij met de ene zullen blazen, dan zullen tot u vergaderd worden de oversten, de hoofden der duizenden van Israel.

⁵когда затрубите тревогу, поднимутся станы, становящиеся к востоку;

⁵Als gij met een gebroken geklank blazen zult, dan zullen de legers, die tegen het oosten gelegerd zijn, optrekken.

⁶когда во второй раз затрубите тревогу, поднимутсястаны, становящиеся к югу; тревогу пусть трубят при отправлении их в путь;

⁶Maar als gij ten tweeden male met een gebroken klank blazen zult, zullen de legers, die tegen het zuiden legeren, optrekken; met een gebroken klank zullen zij blazen tot hun optochten.

⁷а когда надобно собрать собрание, трубите, но нетревогу;

⁷Maar in het verzamelen van de gemeente, zult gij blazen, doch geen gebroken geklank maken.

⁸сыны Аароновы, священники, должны трубить трубами: это будет вам постановлением вечным в роды ваши;

⁸En de zonen van Aaron, de priesters, zullen met die trompetten blazen; en zij zullen ulieden zijn tot een eeuwige inzetting bij uw geslachten.

⁹и когда пойдете на войну в земле вашей против врага, наступающего на вас, трубите тревогу трубами, – и будете воспомянуты пред Господом, Богом вашим, и спасены будетеот врагов ваших;

⁹En wanneer gijlieden in uw land ten strijde zult trekken tegen den vijand, die u benauwt, zult gij ook met die trompetten een gebroken klank maken; zo zal uwer gedacht worden voor het aangezicht des HEEREN, uws Gods, en gij zult van uw vijanden verlost worden.

¹⁰и в день веселия вашего, и в праздники ваши, и в новомесячия ваши трубите трубами при всесожжениях ваших и при мирных жертвах ваших, – и это будет напоминанием о вас пред Богом вашим. ЯГосподь, Бог ваш.

¹⁰Desgelijks ten dage uwer vrolijkheid, en in uw gezette hoogtijden, en in de beginselen uwer maanden, zult gij ook met de trompetten blazen over uw brandofferen, en over uw dankofferen; en zij zullen u ter gedachtenis zijn voor het aangezicht uws Gods; Ik ben de HEERE, uw God!

¹¹Во второй год, во второй месяц, в двадцатый день месяца поднялось облако от скинии откровения;

¹¹En het geschiedde in het tweede jaar, in de tweede maand, op den twintigsten van de maand, dat de wolk verheven werd van boven den tabernakel der getuigenis.

¹²и отправились сыны Израилевы по станам своим из пустыни Синайской, и остановилось облако в пустыне Фаран.

¹²En de kinderen Israels togen op, naar hun tochten, uit de woestijn Sinai; en de wolk bleef in de woestijn Paran.

¹³И поднялись они в первый раз, по повелению Господню, данномучрез Моисея.

¹³Alzo togen zij vooreerst op, naar den mond des HEEREN, door de hand van Mozes.

¹⁴Поднято было во-первых знамя стана сынов Иудиных по ополчениям их; над ополчением их Наассон, сын Аминадава;

¹⁴Want vooreerst toog op de banier van het leger der kinderen van Juda, naar hun heiren; en over zijn heir was Nahesson, de zoon van Amminadab.

¹⁵и над ополчением колена сынов Иссахаровых Нафанаил, сын Цуара;

¹⁵En over het heir van den stam der kinderen van Issaschar was Nethaneel, den zoon van Zuar.

¹⁶и над ополчением колена сынов Завулоновых Елиав, сын Хелона.

¹⁶En over het heir van den stam der kinderen van Zebulon was Eliab, de zoon van Helon.

¹⁷И снята была скиния, и пошли сыны Гирсоновы и сыны Мерарины, носящие скинию.

¹⁷Toen werd de tabernakel afgenomen, en de zonen van Gerson, en de zonen van Merari togen op, dragende den tabernakel.

¹⁸И поднято было знамя стана Рувимова по ополчениям их; и над ополчением его Елицур, сын Шедеура;

¹⁸Daarna toog de banier van het leger van Ruben, naar hun heiren; en over zijn heir was Elizur, de zoon van Sedeur.

¹⁹и над ополчением колена сынов Симеоновых Шелумиил, сын Цуришаддая;

¹⁹En over het heir van den stam der kinderen van Simeon was Selumiel, de zoon van Zurisaddai.

²⁰и над ополчением колена сынов Гадовых Елиасаф, сын Регуила.

²⁰En over het heir van den stam der kinderen van Gad was Eljasaf, de zoon van Dehuel.

²¹Потом пошли сыны Каафовы, носящие святилище; скиния же была поставляема до прихода их.

²¹Toen togen op de Kohathieten, dragende het heiligdom; en de anderen richtten den tabernakel op, tegen dat dezen kwamen.

²²И поднято было знамя стана сынов Ефремовых по ополчениям их; и над ополчением их Елишама, сын Аммиуда;

²²Daarna toog op de banier van het leger der kinderen van Efraim, naar hun heiren; en over het heir was Elisama, de zoon van Ammihud.

²³и над ополчением колена сынов Манассииных Гамалиил, сын Педацура;

²³En over het heir van den stam der kinderen van Manasse was Gamaliel, de zoon van Pedazur.

²⁴и над ополчением колена сынов Вениаминовых Авидан, сын Гидеония.

²⁴En over het heir van den stam der kinderen van Benjamin was Abidan, de zoon van Gideoni.

²⁵Последним из всех станов поднято было знамя стана сынов Дановых с ополчениями их; и над ополчением их Ахиезер, сын Аммишаддая;

²⁵Toen toog op de banier van het leger der kinderen van Dan, samensluitende al de legers, naar hun heiren; en over zijn heir was Ahiezer de zoon van Ammisaddai.

²⁶и над ополчением колена сынов Асировых Пагиил, сын Охрана;

²⁶En over het heir van den stam der kinderen van Aser was Pagiel, de zoon van Ochran.

²⁷и над ополчением колена сынов Неффалимовых Ахира, сын Енана.

²⁷En over het heir van den stam der kinderen van Nafthali was Ahira, de zoon van Enan.

²⁸Вот порядок шествия сынов Израилевых по ополчениям их. И отправились они.

²⁸Dit waren de tochten der kinderen Israels, naar hun heiren, als zij reisden.

²⁹И сказал Моисей Ховаву, сыну Рагуилову, Мадианитянину, родственнику Моисееву: мы отправляемся в то место, о котором Господь сказал: вам отдам его; иди с нами, мы сделаем тебе добро, ибо Господь доброе изрек об Израиле.

²⁹Mozes nu zeide tot Hobab, den zoon van Rehuel, den Midianiet, den schoonvader van Mozes: Wij reizen naar die plaats, van welke de HEERE gezegd heeft: Ik zal u die geven; ga met ons, en wij zullen u weldoen, want de HEERE heeft over Israel het goede gesproken.

³⁰Но он сказал ему: не пойду; я пойду в свою землю и на свою родину.

³⁰Doch hij zeide tot hem: Ik zal niet gaan; maar ik zal naar mijn land en naar mijn maagschap gaan.

³¹Моисей же сказал: не оставляй нас, потому что ты знаешь, как располагаемся мы станом в пустыне, и будешь для нас глазом;

³¹En hij zeide: Verlaat ons toch niet; want dewijl gij weet, dat wij ons legeren in de woestijn, zo zult gij ons tot ogen zijn.

³²если пойдешь с нами, то добро, которое Господь сделает нам, мы сделаем тебе.

³²En het zal geschieden, als gij met ons zult gaan, en het goede geschieden zal, waarmede de HEERE bij ons weldoen zal, dat wij u ook weldoen zullen.

³³И отправились они от горы Господней на три дня пути, и ковчегзавета Господня шел пред ними три дня пути, чтоб усмотреть им место, где остановиться.

³³Zo togen zij drie dagreizen van den berg des HEEREN; en de ark des verbonds des HEEREN reisde voor hun aangezicht drie dagreizen, om voor hen een rustplaats uit te speuren.

³⁴И облако Господне осеняло их днем, когда они отправлялись из стана.

³⁴En de wolk des HEEREN was des daags over hen, als zij uit het leger verreisden.

³⁵Когда поднимался ковчег в путь, Моисей говорил: восстань, Господи, и рассыплются враги Твои, и побегут отлица Твоего ненавидящие Тебя!

³⁵Het geschiedde nu in het optrekken van de ark, dat Mozes zeide: Sta op, HEERE! en laat Uw vijanden verstrooid worden, en Uw haters van Uw aangezicht vlieden!

³⁶А когда останавливался ковчег, он говорил: возвратись, Господи, к тысячам и тьмам Израилевым!

³⁶En als zij rustte, zeide hij: Kom weder, HEERE! tot de tien duizenden der duizenden van Israel!