¹Итак каждый должен разуметь нас, какслужителей Христовых и домостроителей таин Божиих.

¹Kështu njeriu, pra, le të na mbajë për shërbëtorë të Krishtit dhe si administratorë të mistereve të Perëndisë.

²От домостроителей же требуется, чтобы каждый оказался верным.

²E tjetra që kërkohet nga administratorët, është që secili të gjendët besnik.

³Для меня очень мало значит, как судите обо мне вы или как судят другие люди; я и сам не сужу о себе.

³Sa për mua, më intereson fort pak që të gjykohem prej jush ose prej një gjykate njerëzore; madje as vetveten nuk e gjykoj.

⁴Ибо хотя я ничего не знаю за собою, но тем неоправдываюсь; судия же мне Господь.

⁴Sepse nuk jam i vetëdijshëm për asnjë faj, por për këtë nuk jam justifikuar, por ai që më gjykon është Zoti.

⁵Посему не судите никак прежде времени, пока не придет Господь, Который и осветит скрытое во мраке и обнаружит сердечные намерения, и тогда каждому будет похвала от Бога.

⁵Prandaj mos gjykoni asgjë para kohe derisa të vijë Zoti, që do të nxjerrë në dritë gjërat e fshehta të errësirës dhe do të shfaqë këshillat e zemrave; dhe atëherë secili do të ketë lavdërimin e vet nga Perëndia.

⁶Это, братия, приложил я к себе и Аполлосу ради вас, чтобы вы научились от нас не мудрствовать сверх того, что написано, и не превозносились один перед другим.

⁶Dhe tani, o vëllezër, për të mirën tuaj, ia kalova këto gjëra vetes sime dhe Apolit, që nëpërmjet nesh të mësoni që të mos mendoni përtej asaj që është shkruar, që të mos krekoset ndonjë prej jush, njeri kundër tjetrit.

⁷Ибо кто отличает тебя? Что ты имеешь, чего бы не получил? А если получил, что хвалишься, как будто не получил?

⁷Sepse çfarë të bën të ndryshëm? Çfarë ke ti që nuk e ke marrë? Dhe, nëse e ke marrë, pse krenohesh sikur nuk e ke marrë?

⁸Вы уже пресытились, вы уже обогатились, вы стали царствовать без нас. О, если бы вы и в самом деле царствовали, чтобы и нам с вами царствовать!

⁸Tashmë jeni të ngopur, tashmë jeni të pasur, tashmë u bëtë mbretër pa ne; dhe makar të ishit bërë mbretër, që edhe ne të mbretëronim me ju.

⁹Ибо я думаю, что нам, последним посланникам, Бог судил быть как бы приговоренными к смерти, потому что мы сделались позорищем для мира, для Ангелов и человеков.

⁹Sepse unë mendoj se Perëndia na ka paraqitur ne apostujt si të fundit, si njerëz të dënuar për vdekje; sepse u bëmë lojë për botën, për engjëjt dhe për njerëzit.

¹⁰Мы безумны Христа ради, а вы мудры во Христе; мы немощны, а вы крепки; вы в славе, а мы в бесчестии.

¹⁰Ne jemi të marrë për Krishtin, por ju të urtë në Krishtin; ne jemi të dobët, por ju të fortë; ju jeni të nderuar, por ne të përbuzur.

¹¹Даже доныне терпим голод и жажду, и наготу и побои, и скитаемся,

¹¹Deri tani vuajmë nga uria, etja, e jemi të zhveshur; jemi të qëlluar me shuplaka dhe endemi pa shtëpi,

¹²и трудимся, работая своими руками. Злословят нас, мыблагословляем; гонят нас, мы терпим;

¹²dhe mundohemi, duke punuar me duart tona; duke qenë të fyer, bekojmë; duke qenë të përndjekur, durojmë;

¹³хулят нас, мы молим; мы как сор для мира, как прах, всеми попираемый доныне.

¹³duke qenë të sharë, lutemi; jemi bërë si pisllëku i botës, porsi plehrat e të gjithëve deri më sot.

¹⁴Не к постыжению вашему пишу сие, но вразумляю вас, как возлюбленных детей моих.

¹⁴Këto gjëra nuk po i shkruaj që t'ju turpëroj, por që t'ju paralajmëroj si fëmijët e mi të dashur.

¹⁵Ибо, хотя у вас тысячи наставников во Христе, но не много отцов; я родил вас во Христе Иисусе благовествованием.

¹⁵Sepse, edhe sikur të kishit dhjetë mijë mësues në Krishtin, nuk do të kishit shumë etër, sepse unë ju kam dhënë jetë në Krishtin Jezus, me anë të ungjillit.

¹⁶Посему умоляю вас: подражайте мне, как я Христу.

¹⁶Prandaj ju bëj thirrje të bëheni imituesit e mi.

¹⁷Для сего я послал к вам Тимофея, моего возлюбленного и верного в Господе сына, который напомнит вам о путях моих во Христе, как я учу везде во всякой церкви.

¹⁷Për këtë arsye ju kam dërguar Timoteun, që është biri im i dashur dhe besnik në Zotin. Ky do t'ju kujtojë udhët e mia në Krishtin ashtu siç mësoj kudo në çdo kishë.

¹⁸Как я не иду к вам, то некоторые у вас возгордились;

¹⁸Dhe disa u krekosën, sikur nuk do të vija më te ju;

¹⁹но я скоро приду к вам, если угоднобудет Господу, и испытаю не слова возгордившихся, а силу,

¹⁹por shpejt kam për të ardhur te ju, në dashtë Zoti, dhe kam për të njohur jo fjalën, po fuqinë e atyre që janë krekosur,

²⁰ибо Царство Божие не в слове, а в силе.

²⁰sepse mbretëria e Perëndisë nuk qëndron në fjalë, por në fuqi.

²¹Чего вы хотите? с жезлом придти к вам, или с любовью и духом кротости?

²¹Çfarë doni? Që të vij te ju me thupër apo me dashuri dhe me zemërbutësi?