1Закон, имея тень будущих благ, а не самый образ вещей, одними и теми же жертвами, каждый год постоянно приносимыми, никогда не может сделать совершенными приходящих с ними .
1Por në këto flijime përtërihet çdo vit kujtimi i mëkateve,
2Иначе перестали бы приносить их , потому что приносящие жертву, быв очищены однажды, не имели бы уже никакого сознания грехов.
2sepse është e pamundur që gjaku i demave dhe i cjepve të heqë mëkatët.
3Но жертвами каждогодно напоминается о грехах,
3Prandaj, duke hyrë në botë, ai thotë: ''Ti nuk deshe as flijim as mblatë, po bëre gati për mua një trup;
4ибо невозможно, чтобы кровь тельцов и козлов уничтожала грехи.
4ti nuk pëlqeve as olokauste as flijimet për mëkatin.
5Посему Христос , входя в мир, говорит: жертвы и приношения Ты не восхотел, но тело уготовал Мне.
5Atëherë unë thashë: "Ja, unë po vij; në rotullin e librit është shkruar për mua; për të bërë, o Perëndi, vullnetin tënd"''.
6Всесожжения и жертвы за грех неугодны Тебе.
6Mbasi tha: ''Ti nuk deshe as flijim as mblatë, as olokauste as flijime për mëkatin, që të blatohen sipas ligjit'',
7Тогда Я сказал: вот, иду, как в начале книги написано о Мне, исполнить волю Твою, Боже.
7ai shtoi: ''Ja, unë vij për të bërë, o Perëndi, vullnetin tënd''. Ai heq të parën, që të vërë të dytën.
8Сказав прежде, что „ни жертвы, ни приношения, ни всесожжений, ни жертвы за грех, – которые приносятся по закону, – Ты не восхотел и не благоизволил",
8Prej këtij vullneti, ne jemi shenjtëruar me anë të kushtimit të trupit të Jezu Krishtit, që u bë një herë për të gjithë.
9потом прибавил: „вот, иду исполнить волю Твою, Боже". Отменяет первое, чтобы постановить второе.
9Dhe ndërsa çdo prift rri përdita në këmbë duke shërbyer dhe duke mblatuar shpesh herë të njëjtat flijime, që nuk mund të heqin kurrë mëkatet,
10По сей-то воле освящены мы единократным принесениемтела Иисуса Христа.
10ai, përkundrazi, pasi dha për gjithnjë një flijim të vetëm për mëkatet, u vu të rrijë në të djathtën e Perëndisë,
11И всякий священник ежедневно стоит в служении, и многократно приносит одни и те же жертвы, которые никогда немогут истребить грехов.
11duke pritur paskëtaj vetëm që armiqtë e tij t'i vihen si ndenjëse për këmbët e tij.
12Он же, принеся одну жертву за грехи, навсегда воссел одесную Бога,
12Sepse, me një ofertë të vetme, ai i bëri të përsosur për gjithnjë ata që shenjtërohen.
13ожидая затем, доколе враги Его будут положены в подножие ног Его.
13Por edhe Fryma e Shenjtë na e dëshmon; sepse, mbasi pat thënë më parë:
14Ибо Он одним приношением навсегда сделал совершенными освящаемых.
14''Kjo është Besëlidhja që unë do të bëj me ata pas atyre ditëve, thotë Perëndia, unë do t'i shtie ligjet e mia në zemrat e tyre dhe do t'i shkruaj në mendjet e tyre'',
15О сем свидетельствует нам и Дух Святый; ибо сказано:
15shton: ''Dhe nuk do t'i kujtoj më mëkatet e tyre dhe paudhësitë e tyre''.
16Вот завет, который завещаю им после тех дней, говорит Господь: вложу законы Мои в сердца их, и в мыслях их напишу их,
16Edhe atje ku ka ndjesë të këtyre gjërave, nuk ka më ofertë për mëkatin.
17и грехов их и беззаконий их не воспомяну более.
17Duke pasur, pra, o vëllezër, liri të plotë për të hyrë në shenjtërore me anë të gjakut të Jezusit,
18А где прощение грехов, там не нужно приношение за них.
18me anë të një udhe të re dhe të gjallë që ai përuroi për ne me anë të velit, domethënë të mishit të tij,
19Итак, братия, имея дерзновение входить во святилище посредством Крови Иисуса Христа, путем новым и живым,
19edhe duke pasur një kryeprift mbi shtëpinë e Perëndisë,
20который Он вновь открыл нам через завесу, то есть плоть Свою,
20le t'i afrohemi me zemër të vërtetë, me siguri të plotë besimi, duke i pasur zemrat tona të lara prej ndërgjegjës së ligë dhe trupin të larë me ujë të kulluar.
21и имея великого Священника над домом Божиим,
21Le të mbajmë të patundur rrëfimin e shpresës sonë, sepse besnik është ai që premtoi.
22да приступаем с искренним сердцем, с полною верою, кроплением очистив сердца от порочной совести, и омыв тело водою чистою,
22Dhe le të kujdesemi për njeri tjetrin, për t'u nxitur për dashuri dhe vepra të mira,
23будем держаться исповедания упования неуклонно, ибо верен Обещавший.
23pa hequr dorë nga të mbledhurit bashkë tonin, sikurse kanë zakon disa, por të nxisim njeri tjetrin, aq më tepër se e shihni ditën që po afrohet.
24Будем внимательны друг ко другу, поощряя к любви и добрым делам.
24Sepse, në qoftë se ne mëkatojmë me dashje mbasi kemi marrë dijeni të së vërtetës, nuk mbetet më asnjë flijim për mëkatet,
25Не будем оставлять собрания своего, как есть у некоторых обычай; но будем увещевать друг друга , и тем более, чем более усматриваете приближение дня оного.
25por vetëm një pritje gjyqi e tmerrshme dhe një e ndezur zjarri që do të përpijë kundërshtarët.
26Ибо если мы, получив познание истины, произвольно грешим, то не остается более жертвы за грехи,
26Kushdo që shkel ligjin e Moisiut vritet pa mëshirë me deponimet e dy ose tre dëshmitarëve.
27но некое страшное ожидание суда и ярость огня, готового пожрать противников.
27Ç'dënim më të keq meriton, sipas mendimit tuaj, ai që ka shkelur me këmbë Birin e Perëndisë dhe e ka konsideruar profan gjakun e Besëlidhjes me të cilin u shenjtërua, dhe ka fyer Frymën e hirit?
28Если отвергшийся закона Моисеева, при двух или трех свидетелях, без милосердия наказывается смертью,
28Sepse ne e dimë atë që ka thënë: ''Hakmarrja më takon mua, unë do ta jap shpagimin'', thotë Perëndia. Dhe përsëri: ''Perëndia do të gjykojë popullin e vet''.
29то сколь тягчайшему, думаете, наказанию повинен будет тот, кто попирает Сына Божия и не почитает за святыню Кровь завета, которою освящен, и Духа благодати оскорбляет?
29Gjë e tmerrshme është të bjerë njeriu në duart e Perëndisë së gjallë.
30Мы знаем Того, Кто сказал: у Меня отмщение, Я воздам, говорит Господь. И еще: Господь будет судить народ Свой.
30Dhe tani sillni ndërmend ditët e mëparshme, në të cilat, pasi u ndriçuat, keni duruar një luftë të madhe vuajtjesh,
31Страшно впасть в руки Бога живаго!
31herë duke u bërë objekt fyerjesh dhe mundimesh, herë duke u solidarizuar me ata që trajtoheshin në këtë mënyrë.
32Вспомните прежние дни ваши, когда вы, быв просвещены, выдержали великий подвиг страданий,
32Sepse treguat dhembje për mua në prangat e mia dhe keni pranuar me gëzim t'ju zhveshin nga pasuria juaj, duke ditur se keni për veten tuaj një pasuri më të mirë e të qëndrueshme në qiej.
33то сами среди поношений и скорбей служа зрелищем для других , то принимая участие в других, находившихся в таком же состоянии ;
33Mos e hidhni tej guximin tuaj, që do të ketë një shpërblim të madh.
34ибо вы и моим узам сострадали и расхищение имения вашего приняли с радостью, зная, что есть у вас на небесах имущество лучшее и непреходящее.
34Sepse ju keni nevojë për ngulm që mbasi, të bëni vullnetin e Perëndisë, të merrni gjërat e premtuara.
35Итак не оставляйте упования вашего, которому предстоит великое воздаяние.
35''Edhe fort pak kohë, edhe ai që duhet të vijë do të vijë dhe nuk do të vonojë.
36Терпение нужно вам, чтобы, исполнив волю Божию,получить обещанное;
36Dhe i drejti do të jetojë prej besimit; por ne qoftë se ndokush tërhiqet prapa, shpirti im nuk do të gjejë pëlqim në të''.
37ибо еще немного, очень немного, и Грядущий придет и не умедлит.
37Por ne nuk jemi nga ata që tërhiqen prapa për humbje, por nga ata që besojnë në shpëtimin e shpirtit.
38Праведный верою жив будет; а если кто поколеблется, не благоволит к тому душа Моя.
38Dhe besimi është siguria e gjërave që shpresohen, tregim i gjërave që nuk shihen;
39Мы же не из колеблющихся на погибель, но стоим в вере к спасению души.
39sepse me anë të saj të moçmit morën dëshmimin.