¹Слово, которое было в видении к Исаии, сыну Амосову, о Иудее и Иерусалиме.

¹Fjala që Isaia, bir i Amotsit, pati si vegim lidhur me Judën dhe Jeruzalemin.

²И будет в последние дни, гора дома Господня будет поставлена во главу гор и возвысится над холмами, и потекут к ней всенароды.

²Në ditët e fundit do të vij që mali ku ndodhet shtëpia e Zotit do të vendoset në majën e maleve dhe do të ngrihet mbi disa kodra, dhe këtu do të vershojnë tërë kombet.

³И пойдут многие народы и скажут: придите, и взойдем на гору Господню, в дом Бога Иаковлева, и научит Он нас Своим путями будем ходить по стезям Его; ибо от Сиона выйдет закон, и слово Господне – из Иерусалима.

³Shumë popuj do të vijnë duke thënë: "Ejani, të ngjitemi në malin e Zotit, në shtëpinë e Perëndisë të Jakobit; ai do të na mësojë rrugët e tij dhe ne do të ecim në shtigjet e tij". Sepse nga Sioni do të dalë ligji dhe nga Jeruzalemi fjala e Zotit.

⁴И будет Он судить народы, и обличит многие племена; и перекуют мечи свои на орала, и копья свои – на серпы: не поднимет народ на народ меча, и не будут более учиться воевать.

⁴Ai do të sigurojë drejtësi midis kombeve dhe do të qortojë shumë popuj. Do t'i farkëtojnë shpatat e tyre duke i kthyer në plugje dhe heshtat e tyre në drapinj; një komb nuk ka për të ngritur shpatën kundër një kombi tjetër dhe nuk do të mësojnë më luftën.

⁵О, дом Иакова! Придите, и будем ходить во свете Господнем.

⁵O shtëpi e Jakobit, ejani dhe të ecim në dritën e Zotit!

⁶Но Ты отринул народ Твой, дом Иакова, потому что они многое переняли от востока: и чародеи у них , как у Филистимлян, и с сынами чужих они в общении.

⁶Sepse ti, o Zot, ke braktisur popullin tënd, shtëpinë e Jakobit, sepse janë plot me praktika lindore, ushtrojnë magjinë si Filistejtë, lidhin aleanca me bijtë e të huajve.

⁷И наполнилась земля его серебром и золотом, и нет числа сокровищам его; и наполнилась земля его конями, и нет числа колесницам его;

⁷Vendi i tyre është plot me argjend dhe me ar dhe thesaret e tyre nuk kanë fund; vendi i tyre është plot me kuaj dhe qerret e tyre s'kanë të sosur.

⁸и наполнилась земля его идолами: они поклоняются делу рук своих,тому, что сделали персты их.

⁸Vendi i tyre është plot me idhuj; bien përmbys përpara veprës së vetë duarve të tyre, përpara atyre gjërave që kanë bërë gishtat e tyre.

⁹И преклонился человек, и унизился муж, – и Ты не простишь их.

⁹Prandaj njeriu i zakonshëm përulet dhe njeriu i shquar ulet, por ti nuk i fal.

¹⁰Иди в скалу и сокройся в землю от страха Господа и от славы величия Его.

¹⁰Hyr në shkëmb dhe fshihu në pluhurin përpara tmerrit të Zotit dhe përpara shkëlqimit të madhërisë së tij.

¹¹Поникнут гордые взгляды человека, и высокое людское унизится; и один Господь будет высок в тот день.

¹¹Vështrimi krenar i njeriut do të ulet dhe krenaria e vdekatarëve do të përulet; vetëm Zoti do të lartësohet atë ditë.

¹²Ибо грядет день Господа Саваофа на все гордое и высокомерное и на все превознесенное, – и оно будет унижено, –

¹²Sepse dita e Zotit të ushtrive do të vijë kundër çdo gjëje krenare dhe kryelartë dhe kundër çdo gjëje që ngrihet, për ta ulur,

¹³и на все кедры Ливанские, высокие и превозносящиеся, и на все дубы Васанские,

¹³kundër gjithë kedrave të Libanit, të lartë dhe të ngritur, dhe kundër të gjitha lisave të Bashanit,

¹⁴и на все высокие горы, и на все возвышающиеся холмы,

¹⁴kundër të gjitha maleve të larta dhe kodrave të larta;

¹⁵и на всякую высокую башню, и на всякую крепкую стену,

¹⁵kundër çdo kulle shumë të lartë dhe kundër çdo muri të fortifikuar,

¹⁶и на все корабли Фарсисские, и на все вожделенные украшения их.

¹⁶kundër gjithë anijeve të Tarshishit dhe kundër të gjitha gjërave të këndshme.

¹⁷И падет величие человеческое, и высокое людское унизится; и одинГосподь будет высок в тот день,

¹⁷Kryelartësia e njeriut do të ulet dhe krenaria e njerëzve të shquar do të përulet; vetëm Zoti do të lartësohet atë ditë.

¹⁸и идолы совсем исчезнут.

¹⁸Idhujt do të hiqen plotësisht.

¹⁹И войдут люди в расселины скал и в пропасти земли от страха Господа и от славы величия Его, когда Он восстанет сокрушить землю.

¹⁹Njerëzit do të hyjnë në shpellat e shkëmbinjve dhe në guvat e tokës përpara tmerrit të Zotit dhe shkëlqimit të madhërisë së tij, kur do të ngrihet për ta bërë tokën të dridhet.

²⁰В тот день человек бросит кротам и летучим мышам серебряных своих идолов и золотых своих идолов, которых сделал себе для поклонения им,

²⁰Në këtë ditë njerëzit do t'ua hedhin minjve dhe lakuriqve të natës idhujt e tyre prej argjendi dhe idhujt e tyre prej ari, që i kanë prodhuar për t'i adhuruar,

²¹чтобы войти в ущелья скал и в расселины гор от страха Господа иот славы величия Его, когда Он восстанет сокрушить землю.

²¹për t'u futur në të çarat e shkëmbinjve dhe në greminat e krepave para tmerrit të Zotit dhe shkëlqimit të madhërisë së tij, kur do të ngrihet për ta bërë tokën të dridhet.

²²Перестаньте вы надеяться на человека, которого дыхание в ноздрях его, ибо что он значит?

²²Mos kini më besim te njeri, në flegrat e të cilit nuk ka veç se një frymë; si mund të mbështetesh te ai?