¹Я человек, испытавший горе от жезла гнева Его.

¹Unë jam njeriu që pa hidhërimin nën thuprën e tërbimit të tij.

²Он повел меня и ввел во тьму, а не во свет.

²Ai më ka udhëhequr dhe më ka bërë të eci nëpër terr dhe jo në dritë.

³Так, Он обратился на меня и весь день обращает руку Свою;

³Po, kundër meje ai ka kthyer disa herë dorën e tij tërë ditën.

⁴измождил плоть мою и кожу мою, сокрушил кости мои;

⁴Ai ka konsumuar mishin tim dhe lëkurën time, ka coptuar kockat e mia.

⁵огородил меня и обложил горечью и тяготою;

⁵Ka ndërtuar fortesa kundër meje, më ka rrethuar me hidhërim dhe me ankth.

⁶посадил меня в темное место, как давно умерших;

⁶Ka bërë që unë të banoj në vende plot errësirë, ashtu si të vdekurit prej shumë kohe.

⁷окружил меня стеною, чтобы я не вышел, отяготил оковы мои,

⁷Më ka ndërtuar një mur rreth e qark, me qëllim që unë të mos dal; e ka bërë të rëndë zinxhirin tim.

⁸и когда я взывал и вопиял, задерживал молитву мою;

⁸Edhe kur bërtas dhe kërkoj ndihmë me zë të lartë, ai nuk pranon të dëgjojë lutjen time.

⁹каменьями преградил дороги мои, извратил стези мои.

⁹Ai i ka mbyllur rrugët e mia me gurë të prerë, i ka bërë shtigjet e mia plot me prita.

¹⁰Он стал для меня как бы медведь в засаде, как бы лев в скрытном месте;

¹⁰Ai ka qenë për mua si një ari në pritë, si një luan në vende të fshehta.

¹¹извратил пути мои и растерзал меня, привел меня в ничто;

¹¹Ka devijuar rrugët e mia, më ka coptuar dhe më ka dëshpëruar.

¹²натянул лук Свой и поставил меня как бы целью для стрел;

¹²Ka nderur harkun e tij dhe më ka bërë objekt të shigjetave të tij.

¹³послал в почки мои стрелы из колчана Своего.

¹³Ka bërë të depërtojnë në zemrën time shigjetat e kukurës së tij.

¹⁴Я стал посмешищем для всего народа моего, вседневною песнью их.

¹⁴Jam bërë tallja e tërë popullit tim, kënga e tij e tërë ditës.

¹⁵Он пресытил меня горечью, напоил меня полынью.

¹⁵Më ka ngopur me hidhërim, më ka bërë të pij pelin.

¹⁶Сокрушил камнями зубы мои, покрыл меня пеплом.

¹⁶Më ka coptuar dhëmbët me zall, më ka mbuluar me hi.

¹⁷И удалился мир от души моей; я забыл о благоденствии,

¹⁷Ke larguar shpirtin tim nga paqja, kam harruar mirëqënien.

¹⁸и сказал я: погибла сила моя и надежда моя на Господа.

¹⁸Kam thënë: "Éshtë zhdukur besimi im dhe shpresa ime tek Zoti".

¹⁹Помысли о моем страдании и бедствии моем, о полыни и желчи.

¹⁹Kujtohu për pikëllimin dhe për endjen time, për pelinin dhe hidhërimin.

²⁰Твердо помнит это душа моя и падает во мне.

²⁰Shpirti im kujtohet gjithnjë për këtë dhe është i rrëzuar brenda meje.

²¹Вот что я отвечаю сердцу моему и потому уповаю:

²¹Këtë dua ta sjell në mëndje dhe prandaj dua të shpresoj.

²²по милости Господа мы не исчезли, ибо милосердие Его не истощилось.

²²Éshtë një hir i Zotit që nuk jemi shkatërruar plotësisht, sepse mëshirat e tij nuk janë mbaruar plotësisht.

²³Оно обновляется каждое утро; велика верность Твоя!

²³Përtëriten çdo mëngjes; e madhe është besnikeria jote.

²⁴Господь часть моя, говорит душа моя, итак буду надеяться на Него.

²⁴"Zoti është pjesa ime", thotë shpirti im, "prandaj do të kem shpresë tek ai.

²⁵Благ Господь к надеющимся на Него, к душе, ищущей Его.

²⁵Zoti është i mirë me ata që kanë shpresë tek ai, me shpirtin që e kërkon.

²⁶Благо тому, кто терпеливо ожидает спасения от Господа.

²⁶Gjë e mirë është të presësh në heshtje shpëtimin e Zotit.

²⁷Благо человеку, когда он несет иго в юности своей;

²⁷Gjë e mirë është për njeriun të mbajë zgjedhën në rininë e tij.

²⁸сидит уединенно и молчит, ибо Он наложил его на него;

²⁸Le të ulet i vetmuar dhe të qëndrojë në heshtje kur Perëndia ia imponon.

²⁹полагает уста свои в прах, помышляя : „может быть, еще есть надежда";

²⁹Le ta vërë gojën e tij në pluhur, ndofta ka ende shpresë.

³⁰подставляет ланиту свою биющему его, пресыщается поношением,

³⁰Le ti japë faqen atij që e godet, të ngopet me fyerje.

³¹ибо не навек оставляет Господь.

³¹Sepse Zoti nuk hedh poshtë për gjithnjë;

³²Но послал горе, и помилует по великой благости Своей.

³²por, në rast se të hidhëron, do ti vijë keq sipas shumicës së zemërmirësive të tij,

³³Ибо Он не по изволению сердца Своего наказывает и огорчает сынов человеческих.

³³sepse nuk e bën me kënaqësi poshtërimin dhe hidhërimin e bijve të njerëzve.

³⁴Но, когда попирают ногами своими всех узников земли,

³⁴Kur dikush shtyp nën këmbët e tij tërë robërit e dheut,

³⁵когда неправедно судят человека пред лицем Всевышнего,

³⁵kur dikush shtrëmbëron të drejtën e një njeriu në prani të Më të Lartit,

³⁶когда притесняют человека в деле его: разве не видит Господь?

³⁶kur dikujt i bëhet një padrejtësi në çështjen e tij, a nuk e shikon Zoti?

³⁷Кто это говорит: „и то бывает, чему Господь не повелел быть"?

³⁷Vallë kush thotë diçka që më pas realizohet, në rast se Zoti nuk e ka urdhëruar?

³⁸Не от уст ли Всевышнего происходит бедствие и благополучие?

³⁸E keqja dhe e mira a nuk vijnë vallë nga goja e Më të Lartit?

³⁹Зачем сетует человек живущий? всякий сетуй на грехи свои.

³⁹Pse vallë ankohet një njeri i gjallë, një njeri për ndëshkimin e mëkateve të tij?

⁴⁰Испытаем и исследуем пути свои, и обратимся к Господу.

⁴⁰Le të shqyrtojmë rrugët tona, t'i hetojmë dhe të kthehemi tek Zoti.

⁴¹Вознесем сердце наше и руки к Богу, сущему на небесах:

⁴¹Le të ngremë lart zemrat tona dhe duart tona në drejtim të Perëndisë të qiejve.

⁴²мы отпали и упорствовали; Ты не пощадил.

⁴²Ne kemi kryer mëkate, kemi qënë rebelë dhe ti nuk na ke falur.

⁴³Ты покрыл Себя гневом и преследовал нас, умерщвлял, не щадил;

⁴³Je mbështjellë në zëmërimin tënd dhe na ke ndjekur, na ke vrarë pa mëshirë.

⁴⁴Ты закрыл Себя облаком, чтобы не доходила молитва наша;

⁴⁴Ti je mbështjellë në një re, në mënyrë që asnjë lutje të mos kalonte dot.

⁴⁵сором и мерзостью Ты сделал нас среди народов.

⁴⁵Na ke bërë plehra dhe mbeturina në mes të popujve.

⁴⁶Разинули на нас пасть свою все враги наши.

⁴⁶Tërë armiqtë tanë kanë hapur gojën kundër nesh.

⁴⁷Ужас и яма, опустошение и разорение – доля наша.

⁴⁷Na ka rënë mbi trup tmerri, laku, dëshpërimi i thellë dhe shkatërrimi.

⁴⁸Потоки вод изливает око мое о гибели дщери народа моего.

⁴⁸Rrëke uji rrjedhin nga sytë e mi për shkatërrimin e bijës së popullit tim.

⁴⁹Око мое изливается и не перестает, ибо нет облегчения,

⁴⁹Syri im derdh lot pa pushim, pa ndërprerje,

⁵⁰доколе не призрит и не увидит Господь с небес.

⁵⁰deri sa Zoti të mos vështrojë nga qielli dhe të mos shikojë.

⁵¹Око мое опечаливает душу мою ради всех дщерей моего города.

⁵¹Syri im i sjell dhembje shpirtit tim për të gjitha bijat e qytetit tim.

⁵²Всячески усиливались уловить меня, как птичку, враги мои, без всякой причины;

⁵²Ata që më urrejnë pa shkak më kanë gjuajtur si të isha zog.

⁵³повергли жизнь мою в яму и закидали меня камнями.

⁵³Kanë shkatërruar jetën time në gropë, më kanë hedhur gurë.

⁵⁴Воды поднялись до головы моей; я сказал: „погиб я".

⁵⁴Ujrat rrjedhin mbi kokën time, unë thoja: "Ka marrë fund për mua".

⁵⁵Я призывал имя Твое, Господи, из ямы глубокой.

⁵⁵Përmenda emrin tënd, o Zot, nga thellësia e gropës.

⁵⁶Ты слышал голос мой; не закрой уха Твоего от воздыхания моего, от вопля моего.

⁵⁶Ti e dëgjove zërin tim; mos ia fshih veshin tënd psherëtimës sime, thirrjes time për ndihmë.

⁵⁷Ты приближался, когда я взывал к Тебе, и говорил: „не бойся".

⁵⁷Kur të kam thirrur ti je afruar; ke thënë: "Mos ki frikë!"

⁵⁸Ты защищал, Господи, дело души моей; искуплял жизнь мою.

⁵⁸O Zot ti ke mbrojtur çështjen e shpirtit tim, ti ke çliruar jetën time.

⁵⁹Ты видишь, Господи, обиду мою; рассуди дело мое.

⁵⁹O Zot, ti ke parë dëmin që kam pësuar, prandaj mbro çështjen time!

⁶⁰Ты видишь всю мстительность их, все замыслы их против меня.

⁶⁰Ti ke parë tërë frymën e tyre të hakmarrjes, intrigat e tyre kundër meje.

⁶¹Ты слышишь, Господи, ругательство их, все замыслы их против меня,

⁶¹Ti ke dëgjuar fyerjet e tyre, o Zot, tërë intrigat e tyre kundër meje,

⁶²речи восстающих на меня и их ухищрения против меня всякий день.

⁶²fjalimet e tyre që ngrihen kundër meje, atë që mendojnë kundër meje tërë ditën.

⁶³Воззри, сидят ли они, встают ли, я для них – песнь.

⁶³Vër re kur ulen dhe kur ngrihen, unë jam kënga e tyre.

⁶⁴Воздай им, Господи, по делам рук их;

⁶⁴Shpërbleji, o Zot, sipas veprës së duarve të tyre.

⁶⁵пошли им помрачение сердца и проклятие Твое на них;

⁶⁵Bëji zemërgur, mallkimi yt qoftë mbi ta.

⁶⁶преследуй их, Господи, гневом, и истреби их из поднебесной.

⁶⁶Ndiqi në zemërimin tënd dhe shkatërroi poshtë qiejve të Zotit.