1Вспомни, Господи, что над нами совершилось; призри и посмотри на поругание наше.
1Kujto, o Zot, atë që na ka ndodhur, shiko dhe vër re turpin tonë.
2Наследие наше перешло к чужим, домы наши - к иноплеменным;
2Trashëgimia jonë u ka kaluar të huajve, shtëpitë tona njerëzve që nuk janë tanët.
3мы сделались сиротами, без отца; матери наши – как вдовы.
3Ne u bëmë jetimë, pa etër, nënat tona janë si të veja.
4Воду свою пьем за серебро, дрова наши достаютсянам за деньги.
4Duhet të paguajmë për ujët që pimë, drutë tona i kemi vetëm me pagesë.
5Нас погоняют в шею, мы работаем, и не имеем отдыха.
5Na ndjekin me një zgjedhë mbi qafë, jemi të rraskapitur dhe nuk kemi fare pushim.
6Протягиваем руку к Египтянам, к Ассириянам, чтобы насытиться хлебом.
6I kemi shtrirë dorën Egjiptit dhe Asirisë për t'u ngopur me bukë.
7Отцы наши грешили: их уже нет, а мы несем наказание за беззакония их.
7Etërit tanë kanë mëkatuar dhe nuk janë më, dhe ne mbajmë ndëshkimin për paudhësitë e tyre.
8Рабы господствуют над нами, и некому избавить от руки их.
8Skllevërit sundojnë mbi ne, askush nuk mund të na çlirojë nga duart e tyre.
9С опасностью жизни от меча, в пустыне достаем хлеб себе.
9E nxjerrim bukën duke rrezikuar jetën tonë, përpara shpatës së shkretëtirës.
10Кожа наша почернела, как печь, от жгучего голода.
10Lëkura jonë është ngrohur si në një furrë për shkak të valës së urisë.
11Жен бесчестят на Сионе, девиц – в городах Иудейских.
11Kanë dhunuar gratë në Sion, virgjëreshat në qytetet e Judës.
12Князья повешены руками их, лица старцев не уважены.
12Krerët janë varur nga duart e tyre, personi i pleqëve nuk është respektuar.
13Юношей берут к жерновам, и отроки падают под ношами дров.
13Të rinjtë i vunë të bluajnë, të vegjëlit u rrëzuan nën barrën e druve.
14Старцы уже не сидят у ворот; юноши не поют.
14Pleqtë nuk mblidhen më te porta, të rinjtë nuk u bien më veglave të tyre.
15Прекратилась радость сердца нашего; хороводы наши обратились в сетование.
15Gëzimi i zemrave tona është pakësuar, vallja jonë është shndërruar në zi.
16Упал венец с головы нашей; горе нам, что мы согрешили!
16Kurora ka rënë nga koka jonë; mjerë ne, sepse kemi mëkatuar!
17От сего-то изнывает сердце наше; от сего померкли глаза наши.
17Prandaj u sëmur zemra jonë, për këto gjëra na janë errësuar sytë:
18От того, что опустела гора Сион, лисицы ходят по ней.
18për malin e Sionit që është i shkretuar dhe në të cilin sillen dhelprat.
19Ты, Господи, пребываешь во веки; престол Твой – в род и род.
19Por ti, o Zot, mbetesh për jetë, dhe froni yt brez pas brezi.
20Для чего совсем забываешь нас, оставляешь нас на долгое время?
20Pse do të na harroje për jetë dhe do të na braktisje për një kohë të gjatë?
21Обрати нас к Тебе, Господи, и мы обратимся; обнови дни наши, какдревле.
21Na bëj që të rikthehemi te ti, o Zot, dhe ne do të kthehemi; rivendos ditët tona si në të kaluarën.
22Неужели Ты совсем отверг нас, прогневался на нас безмерно?
22Mos vallë na hodhe poshtë fare apo je zemëruar me të madhe kundër nesh?